ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์
 | บทความนี้ต้องการการจัดหน้า จัดหมวดหมู่ ใส่ลิงก์ภายใน หรือเก็บกวาดเนื้อหา ให้มีคุณภาพดีขึ้น คุณสามารถปรับปรุงแก้ไขบทความนี้ได้ และนำป้ายออก พิจารณาใช้ป้ายข้อความอื่นเพื่อชี้ชัดข้อบกพร่อง |
| พระมเหสีเอกซูเจีย | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| ประสูติ | 14 กันยายน ค.ศ. 1713 (康熙五十二年 七月 二十五日) | ||||
| สวรรคต | 17 ธันวาคม ค.ศ. 1755 (42 ปี) (乾隆二十年 十一月 十五日) พระราชวังต้องห้าม | ||||
| ฝังพระศพ | สุสาน Yu สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง | ||||
| คู่อภิเษก | จักรพรรดิเฉียนหลง (–1755) | ||||
| พระราชโอรส | หย่งเฉิง เหอชั่ว-ลฺหวี่ชินหวัง หย่งเสฺวียน เหอชั่วอี๋ชินหวัง หย่ง-อฺวี๋ หย่งซิง เหอชั่วเฉิงชินหวัง | ||||
| |||||
| ราชวงศ์ | จิน ภายหลัง จินเจีย (金佳; ตามประสูติ) อ้ายซินเจว๋หลัว (ตามสมรส) | ||||
| ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์ | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีนตัวเต็ม | 淑嘉皇貴妃 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 淑嘉皇贵妃 | ||||||
| |||||||
พระมเหสีเอกซูเจีย หรือ ซูเจียหวงกุ้ยเฟย เป็นพระมเหสีเอกในพระ จักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ.1713 ในตระกูลจิน (สกุลคิม) ของชาวโชซอน (เกาหลี) และภายหลังได้เปลี่ยนเป็นชาวแมนจู โดยเป็นธิดาของจินซานเป่า ถวายตัวเป็นพระสนมกับพระจักรพรรดิเฉียนหลง และได้เป็นพระสนมเอกขั้นกุ้ยเหริน และในปี ค.ศ.1737 จึงได้รับพระยศเป็น เจียผิน (嘉嬪"พระวรราชชายาเจีย") ให้ประสูติองค์ชายสี่คือ หลู่ว์ตวนชินอ๋อง หยงเฉิง ในปี ค.ศ.1739 จนในปี ค.ศ.1741 จึงได้รับพระยศเป็น เจียเฟย (嘉妃"พระวรราชเทวีเจีย") และประสูติองค์ชายแปด อี๋เซิ่นชินอ๋อง หย่งเสวียน ในปี ค.ศ.1746 สามปีต่อมาคือ ค.ศ.1748 ก็ได้รับพระยศเป็น เจียกุ้ยเฟย และประสูติองค์ชายเก้าในปีเดียวกัน และในปี ค.ศ.1752 ก็ทรงประสูติพระโอรสอีกองค์คือองค์ชายสิบเอ็ด เฉิงเจ๋อชินอ๋อง หย่งซิง พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ.1755 พระชนม์ 42 ชันษา สมเด็จพระพันปีหลวงฉงชิ่งจึงอวยพระยศพระนางหลังสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็น ซูเจียหวงกุ้ยเฟย
พระชนม์ชีพ
[แก้]ภูมิหลัง
[แก้]ครอบครัวของซูเจียหวงกุ้ยเฟย์ประสูติในตระกูลกินของเกาหลี ครอบครัวเดิมมาจากอุยจู โชซ็อนที่ตกเป็นของราชวงศ์ชิงและภายหลังย้ายไปประเทศจีนในช่วงการรุกรานโชซ็อนของราชวงศ์ชิงใน ค.ศ. 1636[1] ครอบครัวของพระนางได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมแมนจูเป็นอย่างมาก และภายหลังเข้าไปในกองธงแมนจู[2] นามสกุลเดิมของพระนางคือ จิน (คิม) ถูกแผลงเป็นแมนจูเป็น Gingiya
- พระบิดา: ซานเป่า (三寶)
- พระเชษฐาสองพระองค์: จิน ติ่ง (金鼎), จิน ฮุย (金輝) และจิน เจี่ยน (金簡)
บรรดาศักดิ์
[แก้]- ในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี (ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722):
- พระนางจิน (ตั้งแต่ 14 กันยายน ค.ศ. 1713)
- ในรัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735):
- เก๋อเก๋อ (格格)
- ในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง (ครองราชย์ ค.ศ. 1735–1796):
- กุ้ยเหริน (貴人; ตั้งแต่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1735[3]) พระมเหสีชั้น 6
- เจียผิน (嘉嬪; ตั้งแต่ 23 มกราคม ค.ศ. 1738[4]) พระมเหสีชั้น 5
- เจียเฟย์ (嘉妃; ตั้งแต่ธันวาคม ค.ศ. 1741 หรือมกราคม ค.ศ. 1742[5]) พระมเหสีชั้น 4
- เจียกุ้ยเฟย์ (嘉貴妃; ตั้งแต่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1749[6]) พระมเหสีชั้น 3
- หวงกุ้ยเฟย์ (皇貴妃; ตั้งแต่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1755[7]) พระมเหสีชั้น 2
- ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์ (淑嘉皇貴妃; ตั้งแต่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1755[8])
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Who was the emperor Qianlong's imperial noble consort Shujia?". youtube.com. 21 May 2022. สืบค้นเมื่อ 24 May 2022.
- ↑ Hua, Hsieh Bao (2014). Concubinage and Servitude in Late Imperial China. Lexington Books. ISBN 978-0739145166.
- ↑ 雍正十三年 九月 二十四日
- ↑ 乾隆二年 十二月 四日
- ↑ 乾隆六年 十一月
- ↑ 乾隆十四年 四月 五日
- ↑ 乾隆二十年 十一月 十六日
- ↑ 乾隆二十年 十一月 十七日