จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
| จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 พระบรมสาทิศลักษณ์โดย Giuseppe Castiglione | |||||
| จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง | |||||
| ครองตำแหน่ง | 23 มกราคม 1738 – 8 เมษายน 1748 | ||||
| ก่อนหน้า | จักรพรรดินีเสี้ยวเชิ่งเซี่ยน | ||||
| ถัดไป | จักรพรรดินีจี้ | ||||
| พระราชสมภพ | 28 มีนาคม ค.ศ. 1712 (康熙五十一年 二月 二十二日) | ||||
| สวรรคต | 8 เมษายน ค.ศ. 1748 (36 ปี) (乾隆十三年 三月 十一日) พระราชวังต้องห้าม ปักกิ่ง | ||||
| ฝังพระศพ | สุสาน Yu สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง | ||||
| คู่อภิเษก | จักรพรรดิเฉียนหลง (สมรส 1727) | ||||
| พระราชบุตร |
| ||||
| |||||
| ราชวงศ์ | ฟู่ฉา (富察氏; ตามกำเนิด) อ้ายซินเจว๋หลัว (ตามการสมรส) | ||||
| พระราชบิดา | หลี่หรงเป่า | ||||
| พระราชมารดา | พระนางเจว๋หลัว | ||||
| ศาสนา | พุทธวัชรญาน | ||||
| จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ชื่อภาษาจีน | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 孝賢純皇后 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 孝贤纯皇后 | ||||||
| |||||||
| ชื่อภาษาแมนจู | |||||||
| อักษรแมนจู | ᡥᡳᠶᠣᠣᡧᡠᠩᡤᠠ ᡝᡵᡩᡝᠮᡠᠩᡤᡝ ᠶᠣᠩᡴᡳᠶᠠᠩᡤᠠ ᡥᡡᠸᠠᠩᡥᡝᠣ | ||||||
| อักษรโรมัน | hiyoošungga erdemungge yongkiyangga hūwangheo | ||||||
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน (28 มีนาคม ค.ศ. 1712 – 8 เมษายน ค.ศ. 1748) แห่งตระกูลฟู่ฉาแมนจูประจำกองธงเหลืองขลิบ เป็นพระอัครมเหสีแห่งราชวงศ์ชิง พระนางเป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชประวัติ
[แก้]ภูมิหลังครอบครัว
[แก้]
ไม่มีการบันทึกพระนามส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
- พระบิดา: หลี่หรงเป่า (李榮保; 1674–1723) ดำรงตำแหน่งจ๋งกว่าน (總管) ชั้นสามแห่งฉาฮา และครองบรรดาศักดิ์ อีเติ่งกง (一等公)
- พระมารดา: พระนางเจว๋หลัว (覺羅氏)
- พระเชษฐา 7 พระองค์ และพระอนุชา 2 พระองค์:
- พระอนุชาองค์ที่ 9: ฟู่เหิง (傅恒; 1720–1770), รัฐมนตรีอาวุโสผู้ดำรงตำแหน่งในจฺวินจีชู่ของจักรพรรดิเฉียนหลง
- พระขนิษฐาองค์เดียว: พระมเหสีของ Salashan
รัชสมัยคังซี
[แก้]พระนางฟู่ฉาประสูติในวันที่ 22 เดือน 2 ทางจันทรคติ ในปีที่ 51 ของรัชสมัยจักรพรรดิคังซี ซึ่งแปลงเป็นวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1712 ในปฏิทินเกรกอรี
รัชสมัยยงเจิ้ง
[แก้]เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1727 พระนางฟู่ฉาสมรสกับอ้ายซินเจว๋หลัว หงลี่ พระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิยงเจิ้ง ในฐานะอัครมเหสี และย้ายไปยังฉ่างชุนกงในส่วนตะวันตกของพระราชวังต้องห้าม พระนางให้กำเนิดพระราชธิดาองค์แรกแก่พระสมวามีในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1728 แต่สิ้นพระชนม์แต่เยาว์วัยในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 ต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1730 พระนางให้กำเนิดพระราชโอรสองค์ที่ 2 นาม อ้ายซินเจว๋หลัว หยงเหลี่ยน ผู้เสด็จสวรรคตจากโรคฝีดาษในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1738 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1731 พระนางให้กำเนิดพระราชธิดาองค์ที่สามนาม เจ้าหญิงเหอจิ้งกงจู่ เมื่อเวลาผ่านไป พระนางฟู่ฉาได้พัฒนาความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับพระนางเกา พระมเหสีองค์รองของพระสวามีตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1734
รัชสมัยเฉียนหลง
[แก้]จักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคตในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1735 และหงลี่ขึ้นครองราชย์ภายใต้พระนาม จักรพรรดิเฉียนหลง จากนั้นในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1738 พระนางฟู่ฉา อัครมเหสีของจักรพรรดิองค์ใหม่ ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึงมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักและสวรรคตในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชนมายุ 36 พรรษาพระบรมศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสวรรคตของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมาก หลังจากที่พระนางสวรรคต จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุก ๆ ครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระบรมศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง..
พระเกียรติยศ
[แก้]- ในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี (ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722):
- นางฟู่ฉา (富察氏; ตั้งแต่ 28 มีนาคม 1712)
- ในรัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์. 1722–1735):
- ตี๋ฝูจิ้น (嫡福晉; ตั้งแต่ 3 กันยายน 1727)[1]
- ในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง (ครองราชย์ ค.ศ. 1735–1796):
- ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1796–1802):
- จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน (孝賢純皇后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1799)
พระราชโอรสธิดา
[แก้]- ในฐานะอัครมเหสี:
- พระราชธิดาไม่ทราบนาม (3 พฤศจิกายน 1728 – 14 กุมภาพันธ์ 1730) พระราชธิดาองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง
- หยงเหลี่ยน (永璉) มกุฎราชกุมารตวานฮุ่ย (端慧皇太子; 9 สิงหาคม 1730 – 23 พฤศจิกายน 1738) พระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิเฉียนหลง
- เจ้าหญิงเหอจิ้งกงจู่ (固倫和敬公主; 31 กรกฎาคม 1731 – 30 กันยายน 1792) พระราชธิดาองค์ที่สามในจักรพรรดิเฉียนหลง
- ในฐานะจักรพรรดินี:
- หย่งฉง (永琮) เจ้าชายเจ๋อชิน (哲親王; 27 พฤษภาคม 1746 – 29 มกราคม 1748) พระราชโอรสองค์ที่เจ็ดในจักรพรรดิเฉียนหลง
พระบรมสาทิศลักษณ์
[แก้]
พระบรมสาทิศลักษณ์จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุนอีกภาพ
พระมเหสีของจักรพรรดิเฉียนหลงกับพระราชโอรสธิดาและนางในสองคนใน ค.ศ. 1747 โดย Giuseppe Castiglione
จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุนทรงลูบคลำหนอนไหม
อ้างอิง
[แก้]ข้อมูล
[แก้]- Ho, Chuimei; Bronson, Bennet (2004). Splendors of China's Forbidden City: The Glorious Reign of Emperor Qianlong (Illustrated ed.). Merrell. ISBN 1858942039.
- Kutcher, Norman (August 1997). "The Death of the Xiaoxian Empress: Bureaucratic Betrayals and the Crises of Eighteenth-Century Chinese Rule". The Journal of Asian Studies. 56 (3): 708–725. doi:10.2307/2659606. JSTOR 2659606.
- Naquin, Susan (2000). Peking: Temples and City Life, 1400–1900. University of California Press.
- Wan, Yi; Shuqing, Wang; Yanzhen, Lu; Scott, Rosemary E. (1988). Daily Life in the Forbidden City: The Qing Dynasty, 1644-1912 (Illustrated ed.). Viking. ISBN 0670811645.
- Zhao, Erxun (1928). Draft History of Qing (Qing Shi Gao) (ภาษาจีน).
