ซาร์แปเตอร์ที่ 4 แห่งบัลแกเรีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แตออดอร์–แปเตอร์
ครองราชย์ค.ศ. 1185–1197
ราชาภิเษกค.ศ. 1185
ถัดไปกาลอยัน
ราชสกุลราชวงศ์อาแซน
สวรรคตค.ศ. 1197

ซาร์แปเตอร์ที่ 4 มีพระนามแต่กำเนิดว่า แตออดอร์ หรือเป็นที่รู้จักในพระนาม แตออดอร์–แปเตอร์ (บัลแกเรีย: Теодор-Петър; สวรรคต ค.ศ. 1197) ทรงเป็นซาร์ (จักรพรรดิ) พระองค์แรกของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1185–1197 พระองค์ทรงเป็นพระโอรสของคนเลี้ยงแกะผู้ร่ำรวยจากเทือกเขาในบริเวณของแตมาปารีสติออน พระองค์และพระอนุชาของพระองค์คืออาแซนและกาลอยันได้รับการการกล่าวถึงจากหลักฐานชั้นต้นแทบทั้งหมดว่าเป็นชาววลาก แต่คาดว่าน่าจะเป็นเชื้อสายผสมกันระหว่างชาววลาก บัลแกเรียและคูมัน

ในปี ค.ศ. 1185 แตออดอร์–แปเตอร์และอาแซนได้เข้าหาจักรรพรรดิไบแซนไทน์คือจักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 อันเจลอสที่เธรซ พร้อมทั้งเรียกร้องคฤหาสถ์ในแถบเทือกเขาบอลข่าน หลังจากที่จักรพรรดิทรงปฏิเสธและสร้างความอับอายให้กับพวกเขา พวกเขาจึงตัดสินใจก่อกบฎ โดยใช้ประโยชน์จากความไม่พอใจของชาวบัลแกเรียและวลากในประเด็นของการจัดเก็บภาษี เพื่อชักจูงให้เพื่อนร่วมชาติร่วมด้วยกับพวกเขา จึงจ้างผู้วิเศษท้องถิ่นให้ป่าวประกาศว่านักบุญเดเมทรีอุสแห่งเทสซาโลนีกีกำลังสนับสนุนพวกเขาอยู่ ก่อจะสิ้นปี แตออดอร์–แปเตอร์ได้สวมมงกุฎและใช้เครื่องหมาย ซึ่งสงวนไว้เฉพาะซาร์แห่งบัลแกเรีย

กองทัพไบแซนไทน์สามารถปราบปรามกบฎได้สำเร็จ บีบบังคับให้แตออดอร์–แปเตอร์และอาแซนหนีไปอยู่คูมันในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1186 พวกเขากลับมาพร้อมกับกองทัพคูมันในฤดูใบไม้ร่วง และเข้าควบคุมปารีสติออน ซึ่งถือได้ว่าเป็นการสิ้นสุดของการก่อกำเริบด้วยการก่อตั้งรัฐใหม่ขึ้น โดยถือว่ารัฐใหม่นี้เป็นรัฐสืบทอดจากจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ในช่วงทศวรรษที่ 1190 กลุ่มพี่น้องมักเข้าจู่โจมดินแดนของไบแซนไทน์ที่อยู่ใกล้เป็นประจำ ความขัดแย้งระหว่างจักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 และจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในระหว่างสงครามครูเสด ส่งผลให้ซาร์แปเตอร์ที่ 4 ยึดดินแดนใหม่ได้ในปี ค.ศ. 1190 ซาร์แปเตอร์ที่ 4 และอาแซนแบ่งดินแดนกันปกครองในปี ค.ศ. 1192 โดยซาร์แปเตอร์ที่ 4ทรงได้รับแปรสลัฟและดินแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือ พระองค์ได้บรรลุสัญญาสันติภาพกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากที่อาแซนถูกสังการโดยบอลยาร์ในปี ค.ศ. 1196 ซาร์แปเตอร์ที่ 4 จึงแต่งตั้งให้กาลอยันปกครองดินแดนเดิมของอาแซน ซาร์แปเตอร์ที่ 4 ถูกปลงพระชนม์ในปีถัดมา

อ้างอิง[แก้]

  • George Akropolites: The History (Translated with and Introduction and Commentary by Ruth Macrides) (2007). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-921067-1.
  • O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniatēs (Translated by Harry J. Magoulias) (1984). Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-1764-8.
  • "The History of the Expedition of the Emperor Frederick". In The Crusade of Frederick Barbarossa: The History of the Expedition of the Emperor Frederick and Related Texts (Translated by G. A. Loud) (2013). Ashgate Publishing. pp. 33–134. ISBN 9781472413963.
  • Chary, Frederick B. (2011). The History of Bulgaria. Greenwood. ISBN 978-0-313-38447-9.
  • Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500–1250. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-85085-8.
  • Dall'Aglio, Francesco (2013). "The interaction between nomadic and sedentary peoples on the Lower Danube: the Cumans and the "Second Bulgarian Empire"". In Curta, Florin; Maleon, Bogdan–Petru. The Steppe Lands and the World Beyond Them: Studies in Honor of Victor Spinei on his 70th Birthday. Editura Universității "Alexandru Ian Cuza". pp. 299–313. ISBN 978-973-703-933-0.
  • Fine, John V. A. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
  • Madgearu, Alexandru (2017). The Asanids: The Political and Military History of the Second Bulgarian Empire, 1185–1280. BRILL. ISBN 978-9-004-32501-2.
  • Petkov, Kiril (2008). The Voices of Medieval Bulgaria, Seventh-Fifteenth Century: The Records of a Bygone Culture. BRILL. ISBN 978-90-04-16831-2.
  • Stephenson, Paul (2000). Byzantium's Balkan Frontier: A Political Study of the Northern Balkans, 900–1204. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02756-4.
  • Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2.
  • Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1.
ก่อนหน้า ซาร์แปเตอร์ที่ 4 แห่งบัลแกเรีย ถัดไป
ว่างตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งซาร์ล่าสุด
ซาร์แปรสเซียนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
2leftarrow.png Coat of arms of the Second Bulgarian Empire.svg
ซาร์แห่งบัลแกเรีย
(ราชวงศ์อาแซน)

(ค.ศ. 1185–1197)
2rightarrow.png ซาร์กาลอยันแห่งบัลแกเรีย