จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| จื่ออิง |
|---|
|
| จีนตัวเต็ม | 子嬰 |
|---|
| จีนตัวย่อ | 子婴 |
|---|
| ความหมายตามตัวอักษร | Infant son |
|---|
|
|
| จีน | 秦三世 |
|---|
| ความหมายตามตัวอักษร | ฉินรุ่นที่สาม |
|---|
|
|
| จีน | 秦殤帝 |
|---|
| ความหมายตามตัวอักษร | จักรพรรดิฉินผู้สวรรคตแต่ทรงพระเยาว์ |
|---|
|
|
|
อิ๋ง จื่ออิง รู้จักกันในพระนาม พระเจ้าฉินจื่ออิง[a] (จีน: 秦王子嬰; พินอิน: Qín-wáng Zǐyīng; สวรรคต ป. มกราคม 206 ปีก่อน ค.ศ.[2]) เป็นผู้ปกครององค์ที่สามและองค์สุดท้ายในราชวงศ์ฉินของจีน พระองค์ปกครองจักรวรรดิฉินที่แตกแยกเป็นเวลา 46 วัน ตั้งแต่กลางเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนธันวาคม 207 ปีก่อน ค.ศ. โดยปกครองเป็นพระมหากษัตริย์แทนที่จะเป็นจักรพรรดิเหมือนองค์ก่อนหน้า แหล่งข้อมูลบางส่วนเรียกขานพระองค์ด้วยพระสมัญญานามว่า ฉินชางตี้ (秦殤帝) แม้ว่าราชวงศ์ฉินยกเลิกธรรมเนียมการตั้งพระสมัญญานามแก่พระเจ้าแผ่นดินที่สวรรคตแล้ว[b]
| ความสัมพันธ์ทางสายพระโลหิตของจื่ออิงกับราชวงศ์ฉิน |
| | | | | | | | | | | | จฺวังเซียง 281–247 ปีก่อน ค.ศ. |
| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | | ฉื่อหฺวาง 259–210 ปีก่อน ค.ศ. | | | | | | เฉิงเจี่ยว 256–239 ปีก่อน ค.ศ. | | | จื่ออิง (#3) สวรรคต 206 ปีก่อน ค.ศ. |
| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
ฝูซู สิ้นพระชนม์ 210 ปีก่อน ค.ศ. | | จื่ออิง (#2) สวรรคต 206 ปีก่อน ค.ศ. | | เอ้อร์ชื่อ 230–207 ปีก่อน ค.ศ. | | จื่ออิง (#4) สวรรคต 206 ปีก่อน ค.ศ. |
| | |
จื่ออิง (#1) สวรรคต 206 ปีก่อน ค.ศ. |
|
ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดว่าความสัมพันธ์ของจื่ออิงกับราชวงศ์ฉินนั้นเป็นอย่างไร
พระองค์ได้รับการกล่าวถึงในบันทึกประวัติศาสตร์เป็น:
- พระราชโอรสในพระเชษฐาของฉินเอ้อร์ชื่อ (ซึ่งตามอรรถาธิบายของเหยียน ชือกู่[3][4] คือฝูซู);[5]
- พระเชษฐาของฉินเอ้อร์ชื่อ;[6]
- พระอนุชาของฉินฉื่อหฺวาง;[7] หรือ
- พระราชโอรสในพระอนุชาของฉินฉื่อหฺวาง[8]
แม้ว่าฉื่อจี้ของซือหม่า เชียนไม่ได้ระบุพระชนมพรรษาของจื่ออิง แต่ก็บ่งชี้ว่าพระองค์มีพระโอรสอย่างน้อยสองพระองค์ ซึ่งเขาได้ปรึกษาหารือกับพระโอรสเหล่านั้น
เจ้าเกา มหาขันทีผู้ทรงอิทธิพลในราชสำนักฉิน ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นจักรพรรดิ หลังจากการปลงพระชนม์จักรพรรดิฉินที่ 2 (หูไห่) พระราชกรณียกิจแรกของพระองค์ คือทรงสั่งประหารชีวิตเจ้าเกาแต่หลังจากนั้นมิได้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจอันใดอีกเลย จนเมื่อ หลิวปัง เข้ายึดนครหลวงเสียนหยางได้ พระองค์จึงประกาศสละราชสมบัติและถูกปลงพระชนม์โดยเซี่ยงอวี่ทำให้ราชวงศ์ฉินล่มสลายลงในที่สุด
- ↑ แม้ว่าผู้ปกครองฉินองค์สุดท้ายมักเรียกเป็น "อิ๋ง จื่ออิง" ตามรูปแบบการตั้งชื่อจีนสมัยใหม่ ในจีนโบราณไม่นิยมนำชื่อบรรพบุรุษ (姓; xìng) มาใช้ร่วมกับชื่อตัว
- ↑ ตามธรรมเนียมจีน แม้แต่บุคคลที่ไม่เคยดำรงตำแหน่งผู้ปกครองขณะยังมีชีวิตอยู่ ก็อาจได้รับพระราชทานตำแหน่ง "จักรพรรดิ" หลังเสียชีวิตได้