เจ้าเกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เจ้าเกา (พินอิน: Zhào Gāo; เวด-ไจลส์: Chao Kao , อสัญกรรม 207 ปีก่อนคริสตกาล) มหาขันทีและอัครมหาเสนาบดีในสมัย ราชวงศ์ฉิน ผู้รับใช้จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉินถึง 3 พระองค์และมีส่วนสำคัญที่ทำให้ราชวงศ์ฉินล่มสลายลง

เจ้าเกาเริ่มรับราชการในรัชสมัย จิ๋นซีฮ่องเต้ กระทั่งได้ถูกส่งไปรับใช้องค์ชาย หูไห่ พระราชโอรสองค์รองกระทั่งได้เป็นพระอาจารย์ขององค์ชาย ใน 210 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อจิ๋นซีฮ่องเต้เสด็จสวรรคตเจ้าเกาและ หลี่ซือ ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีในขณะนั้นได้ร่วมมือกันปลอมแปลงพระราชโองการทำให้องค์ชายหูไห่ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฉินที่ 2 แทนองค์ชาย ฝูซู พระเชษฐาที่รัชทายาทที่ถูกราชโองการปลอมให้ปลงพระชนมชีพพระองค์เองในภายหลัง

จากนั้นเจ้าเกาจึงเริ่มทรงอำนาจและอิทธิพลในราชสำนักพร้อมกับกำจัดศัตรูทางการเมืองไปพร้อมกันทำให้เมื่อ 208 ปีก่อนคริสตกาล เจ้าเกาได้ก้าวขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแทนหลี่ซือที่ถูกประหารทั้งตระกูล

ใน 207 ปีก่อนคริสตกาล กองทัพกบฏเริ่มรุกคืบเข้ามาใกล้ เสียนหยาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงเจ้าเกาจึงตัดสินใจก่อรัฐประหารที่ พระราชวังหวังอี้ (ใกล้ ซีอาน, มณฑลส่านซี) ปลงพระชนม์จักรพรรดิฉินที่ 2 หรือจักรพรรดิหูไห่และยกจื่ออิงพระโอรสในองค์ชายฝูซูและพระราชนัดดาในจักรพรรดิหูไห่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฉินที่ 3 เมื่อสืบราชบัลลังก์ไม่นานจักรพรรดิจื่ออิงจึงส่งขันทีชื่อ หานตาน ไปลอบสังหารเจ้าเกาและจากนั้นไม่นานจักรพรรดิจื่ออิงก็ยอมแพ้แก่กองทัพของ เซี่ยงอวี่