จักรพรรดิเทียนฉี่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก จักรพรรดิเทียนฉี)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิเทียนฉี่
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจีน
TianqiZhe.jpg
จักรพรรดิพระองค์ที่ 16 แห่ง ราชวงศ์หมิง
ครองราชย์1 ตุลาคม ค.ศ. 1620 - 30 กันยายน ค.ศ. 1627 (6 ปี 364 วัน)
ก่อนหน้าจักรพรรดิไท่ชาง
ถัดไปจักรพรรดิฉงเจิน
จักรพรรดินีจักรพรรดินีเซี่ยวอ้ายเจ๋อ
ราชวงศ์ราชวงศ์หมิง
พระราชบิดาจักรพรรดิไท่ชาง
พระราชมารดาพระสนมหวัง
ประสูติ23 ธันวาคม ค.ศ.1605
สวรรคต30 กันยายน 1627 (21 ปี 281 วัน)

พระจักรพรรดิเทียนฉี่ (23 ธันวาคม ค.ศ. 1605 – 30 กันยายน ค.ศ. 1627) ประสูติเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1605 (พ.ศ. 2118) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไท่ชาง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1620 (พ.ศ. 2163) องค์ชายจูหยูเจียวที่เป็นรัชทายาท ชันษา 15 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเทียนฉี่ ตลอด 7 ปีในรัชกาลมีกบฏเกิดขึ้นหลายครั้ง

พระราชประวัติ[แก้]

จักรพรรดิเทียนฉี่ หรือ พระเจ้าซีจง มีพระนามเดิมว่า องค์ชายจูโหยวเซี่ยว (朱由校) มีแม่นมที่ทรงพึ่งพาอาศัยคือนางเค่อซื่อ นางเคอซื่อได้ผูกสัมพัน ตุ้ยสือ(คู่สามีภรรยาที่เป็นขันที่กับนางสนม)กับขันทีนามว่าเว่ยจงเสียน เมื่อพระเจ้าหมิงกวงจง ขึ้นครองราชย์ ได้สถาปนาองค์ชายจูโหยวเซี่ยวเป็นเจ้าชายรัชทายาท เมื่อพระเจ้าหมิงกวงจงสวรรคต เจ้าชายจูโหยวเซี่ยวจึงขึ้นครองราชย์มีพระนามว่าจักรพรรดิหมิงซีจง (明熹宗) หรือมักถูกเรียกว่า จักรพรรดิเทียนฉี่ (天啟帝) หลังขึ้นครองราชย์นางเค่อซื่อก็รุ่งเรืองตามไปด้วย ส่วนขันทีเว่ยจงเสียนก็กลายเป็นขันทีคนสนิทจักรพรรดิและเป็นผู้กุมอำนาจการทหารและการปกครอง เนื่องจากพระเจ้าซีจงมักหมกมุ่นอยู่กับงานช่างไม้ ในทุกๆวันเขาลงมือสร้างสิ่งปลูกสร้างเองเป็นงานอดิเรก สร้างเสร็จแล้วทิ้งและสร้างใหม่ ขันทีเว่ยจงเสียนจึงมีอำนาจสูงสุดควบคุมขุนนางทั้งในและนอกราชสำนักอย่างเบ็ดเสร็จ นำมาสู่ความเสื่อมอย่างสูงสุดของราชวงศ์หมิง[1]

พระราชกรณีกิจ[แก้]

ถ้วยชาที่มีชื่อศักราชของจักรพรรดิเทียนฉี่ ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งในโตเกียว

เสด็จสวรรคต[แก้]

จักรพรรดิเทียนฉี่สวรรคตในปี ค.ศ. 1627 (พ.ศ. 2170) ขณะพระชนม์เพียง 22 พรรษา องค์ชายจูหยูเจี้ยน พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฉงเจิน โดยในรัชกาลของจักรพรรดิฉงเจินนี้ ราชวงศ์หมิงต้องล่มสลายลงเพราะพ่ายแพ้แก่กองทัพแมนจู และองค์จักรพรรดิทรงทำอัตวินิบาตกรรม (ปลงพระชนม์เอง) เมื่อ ค.ศ. 1644 (พ.ศ. 2187) ขณะพระชนม์เพียง 33 พรรษา

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา: จักรพรรดิไท่ชาง
  • พระราชมารดา: จักรพรรดินีเซี่ยวเหอ พระพันปีหลวง จากสกุลหวัง (王)
  • พระอัครมเหสี
  • พระมเหสี (皇贵妃)
    • พระมเหสีฮุ่ย (慧皇贵妃) จากสกุลฟ่าน (范)
    • พระมเหสีหรง (容皇贵妃) จากสกุลเริ่น (任)
  • พระอัครชายา (妃)
    • พระอัครชายาอวี้ (裕妃) จากสกุลจาง (张) ภายหลังถูกถอดพระอิสริยยศ
    • พระอัครชายาเหลียง (良妃) จากสกุลหวัง (王)
    • พระอัครชายาเฉิง (成妃) จากสกุลหลี่ (李)
    • พระอัครชายาฉุน (純妃) จากสกุลต้วน (段)
  • พระสนมขั้นกุ้ยเหริน (贵人)
    • พระสนมเฝิง (馮贵人)
    • พระสนมหู (胡貴人)
  • พระราชโอรส
ลำดับ พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ พระมารดา
1 องค์ชายหุยฉง (จู ซื่อหราน)
懷沖
4 พฤศจิกายน 1623 4 พฤศจิกายน 1623 จักรพรรดินีเซี่ยวอายเจ๋อ สกุลจาง
2 องค์ชายต้าวหุย (จู ซื่ออวี้)
悼懷
1623 1624 พระมเหสีฮุ่ย สกุลฟ่าน
3 องค์ชายเซี่ยนหุย (จู ซื่อจ่ง)
獻懷
31 ตุลาคม 1625 30 พฤษภาคม 1626 พระมเหสีหรง สกุลเริ่น
  • พระราชธิดา
ลำดับ พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ พระมารดา
1 องค์หญิงหย่งหนิง (จู ซูเอ๋อ)
永寧
1622 1624 พระมเหสีฮุ่ย สกุลฟ่าน
2 องค์หญิงหุยหนิง (จู ซูมั๋ว)
懷寧
1624 1624 พระอัครชายาเฉิง สกุลหลี่
3 องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)
ไม่ปรากฏ ไม่ปรากฏ ไม่ปรากฏ

พระสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ประวัติศาสตร์จีนฉบับย่อ, 2556, สำนักพิมพ์มติชน, หน้า 484

บรรณานุกรม[แก้]

  • ประวัติศาสตร์จีนฉบับย่อ, เว่ยจงเสียนรวบอำนาจไว้ในมือแต่เพียงผู้เดียว, สำนักพิมพ์มติชน, 2556, หลีเฉวียน ผู้เขียน, เขมณัฏฐ์ ทรัพย์เกษมชัย ผู้แปล
ก่อนหน้า จักรพรรดิเทียนฉี่ ถัดไป
จักรพรรดิไท่ชาง 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(พ.ศ. 2163 – พ.ศ. 2170)
2rightarrow.png จักรพรรดิฉงเจิน