จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Steuben - Charles the Bald.jpg

พระปรมาภิไธย จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ราชวงศ์ คาโรแล็งเชียง
ครองราชย์ โรมันอันศักดิ์สิทธิ์:
ค.ศ. 875 - ค.ศ. 877
แฟรงค์ตะวันตก:
ค.ศ. 840 - ค.ศ. 877
อิตาลี:
ค.ศ. 875 - ค.ศ. 877
อากีแตน:
ค.ศ. 838 - ค.ศ. 855
รัชกาลก่อน จักรพรรดิลุดวิกที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัชกาลถัดไป จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 13 มิถุนายน ค.ศ. 823
สวรรคต 6 ตุลาคม ค.ศ. 877
พระราชบิดา จักรพรรดิลุดวิกที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระราชมารดา จูดิธ
พระอัครมเหสี แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง
รีชีลด์แห่งพรอว็องส์

สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน (อังกฤษ: Charles the Bald[1]) (13 มิถุนายน ค.ศ. 823 - 6 ตุลาคม ค.ศ. 877) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์คาโรแล็งเชียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 875 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 877 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิลุดวิกที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ จูดิธแห่งบาวาเรีย พระอัครมเหสีองค์ที่สอง

ประวัติ[แก้]

ชาร์ลส์ที่ 2 เป็นพระโอรสที่เกิดจากการแต่งงานครั้งที่สองของจักรพรรดิหลุยส์ ความพยายามของหลุยส์ที่จะแบ่งอาณาจักรให้ชาร์ลมีส่วนทำให้พระโอรสคนโตทั้งสามของหลุยส์ก่อการปฏิวัติครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งสร้างปัญหาให้กับช่วงปีหลัง ๆ ของรัชสมัยของหลุยส์

เมื่อโลแธร์ที่ 1 พระโอรสคนโตและทายาทผู้สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิ พยายามรวมจักรวรรดิเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งหลังหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 840 ชาร์ลส์กับหลุยส์ชาวเยอรมันเดินทัพไปต่อสู้กับพระเชษฐาของตนและปราบโลแธร์ได้ที่ฟงเตอนัวในปี ค.ศ. 841 เพื่อยืนยันถึงความเป็นพันธมิตรต่อกัน ในปี ค.ศ. 842 ทั้งคู่ลงนามในสนธิสัญญาแวร์เดิงร่วมกับโลแธร์ แบ่งจักรวรรดิออกเป็นสามส่วน ส่วนที่โดยคร่าว ๆ แล้วคือฝรั่งเศสในยุคใหม่ตกเป็นของชาร์ลส์

พระองค์ทำสงครามอย่างต่อเนื่องกับพระเชษฐาทั้งสองและพระโอรสของทั้งคู่, กับชาวนอร์ส (หรือที่ต่อมาเป็นที่รู้จักในฝรั่งเศสในชื่อชาวนอร์มัน) และกับไพร่ฟ้าใต้บังคับบัญชาที่เป็นกบฏ เมื่อพระนัดดา (ลูกของพี่น้อง) ของชาร์ล โลแธร์ พระโอรสของโลแธร์ที่ 1 และกษัตริย์แห่งโลธาริงเกีย สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 869 ชาร์ลส์ยึดอาณาจักรของโลแธร์มาแต่ถูกสนธิสัญญาแมร์แซนที่ทำในปี ค.ศ. 870 บีบบังคับให้แบ่งอาณาจักรกับหลุยส์ชาวเยอรมัน

ในปี ค.ศ. 875 เมื่อพระนัดดา (ลูกของพี่น้อง) หลุยส์ที่ 2 ที่สืบทอดเป็นจักรพรรดิต่อจากโลแธร์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ ชาร์ลส์รักษาราชบัลลังก์จักรวรรดิไว้ได้

รัชสมัยของพระองค์มีการเติบโตทางอำนาจของเหล่าขุนนางสวนทางกับอำนาจของจักรพรรดิ อันเป็นเครื่องหมายของการขึ้นมาเรืองอำนาจของระบบศักดินาท้องถิ่น

ครอบครัว[แก้]

ชาร์ลส์แต่งงานกับเอียร์เมนการ์ด บุตรสาวของโอโดที่ 1 เคานต์แห่งเออร์ลีย็องส์ ในปี ค.ศ. 842 เอียร์เมนการ์ดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 869 ในปี ค.ศ. 870 ชาร์ลส์แต่งงานกับริชิลด์แห่งโพรว็องซ์ที่เป็นลูกหลานตระกูลขุนนางของลอร์เรน

ชาร์ลส์มีพระโอรสกับเอียร์การ์ด 4 คน คือ

  1. หลุยส์ผู้ติดอ่าง (ค.ศ. 846–879)
  2. ชาร์ลส์ผู้ยังเด็ก (ค.ศ. 847–866)
  3. โลแธร์ผู้กระโผลกกะเผลก (ค.ศ. 848–866) เป็นพระในปี ค.ศ. 861 และกลายเป็นพระอธิการแห่งแซงต์-เจอร์แมง
  4. แกร์โลมอง (ค.ศ. 849–876)

พระธิดาที่เป็นพระโอรสธิดาคนโตของชาร์ลส์กับเอียร์เมนการ์ดคือ จูดิธ ที่เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษสองครั้งจากการแต่งงานกับพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์และพระเจ้าเอเธลบาลด์แห่งเวสเซ็กซ์ พระองค์แต่งงานครั้งที่สามกับบาลด์วินที่ 1 แห่งฟลานเดอส์ และเป็นบรรพบุรุษของมาทิลดาแห่งฟลานเดอส์ พระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ

ชาร์ลส์ยังมีพระโอรสธิดากับพระมเหสีคนที่สอง ริชิลด์ อีก 5 คน

พระอิสริยยศ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูล[แก้]

https://www.encyclopedia.com/people/history/french-history-biographies/charles-ii-emperor-west

ดูเพิ่ม[แก้]