งูเขียวพระอินทร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สำหรับเขียวพระอินทร์อย่างอื่นดูที่: ปลาเขียวพระอินทร์

งูเขียวพระอินทร์
Chrysopelea ornata.jpg
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ไฟลัมย่อย: Vertebrata
ชั้น: Reptilia
อันดับ: Squamata
อันดับย่อย: Serpentes
วงศ์: Colubridae
วงศ์ย่อย: Colubrinae
สกุล: Chrysopelea
สปีชีส์: C.  ornata
ชื่อทวินาม
Chrysopelea ornata
(Shaw, 1802)

งูเขียวพระอินทร์ หรือ งูเขียวดอกหมาก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Chrysopelea ornata) เป็นงูลักษณะลำตัวเรียวยาว ปราดเปรียว เกล็ดสีเขียวแกมเหลืองลายดำ สามารถเลื้อยไต่ไปบนกิ่งไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว เป็นงูพิษอ่อนไม่มีผลกับมนุษย์ที่สามารถพบได้บ่อยครั้งตามบ้านเรือน จึงได้รับสมญานามว่า "งูสามัญประจำบ้าน"[1]

ลักษณะทั่วไป[แก้]

งูเขียวพระอินทร์เป็นงูบก หัวกลม ว่องไวปราดเปรียว เลื้อยเร็ว ลำตัวสีเขียวอ่อน มีลายดำตลอดตัว หัวมีลายมากจนดูคล้ายกับมีหัวสีดำ ใต้คางสีขาว ใต้ท้องสีเขียวอ่อนหรือเหลืองอ่อน ๆ ใต้หางมีลายดำเป็นจุด ๆ

ถิ่นอาศัย[แก้]

พบในบริเวณพื้นที่ที่มีความสูงมากกว่า 550 เมตร ในประเทศไทย จีน อินเดีย ศรีลังกา พม่า อินโดจีน มาเลเซีย ฟิลิปปินส์

พฤติกรรม[แก้]

งูเขียวพระอินทร์ชอบอาศัยอยู่ตามซอกมุมบ้าน ซุ้มไม้ ออกหากินในเวลากลางวัน กิน กิ้งก่า จิ้งจก ลูกนก หนู งูที่เล็กกว่าบางชนิด และแมลงต่าง ๆ เรื่องเล่าที่มีมานานว่างูเขียวพระอินทร์กินตับตุ๊กแก แต่ที่จริงแล้วงูเขียวพระอินทร์จะพยายามกัดรัดตุ๊กแก แล้วกินเข้าไปทั้งตัว ไม่ใช่ล้วงเข้าไปกินตับตุ๊กแกหรือพยายามแย่งอาหารตุ๊กแกแต่อย่างใด ถ้าตุ๊กแกตัวไม่โตนักก็จะกลืนกินตุ๊กแกทั้งตัว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง งูเขียวพระอินทร์สืบพันธุ์โดยการออกลูกเป็นไข่ในโพรงไม้ ครั้งละ 6-20 ฟองและลูกงูแรกเกิดนันจะมีความยาวประมาตร 11-15 เซนติเมตร


อ้างอิง[แก้]

  1. สถานเสาวภา, สภากาชาดไทย, งูไม่มีพิษในประเทศไทยที่สามารถพบได้บ่อยครั้ง

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]