การตั้งครรภ์นอกมดลูก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Ectopic pregnancy
Ectopic.png
Drawing of an ectopic pregnancy from the 17th century by Reinier de Graaf, copied from an earlier French publication by Benoit Vassal
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 O00
ICD-9 633
DiseasesDB 4089
MedlinePlus 000895
eMedicine med/3212 emerg/478 radio/231
MeSH D011271

การตั้งครรภ์นอกมดลูก (อังกฤษ: ectopic pregnancy) เป็นภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ชนิดหนึ่ง เกิดจากการที่ตัวอ่อนที่ผสมแล้วเกิดฝังตัวที่ตำแหน่งอื่นที่ไม่ใช่มดลูก ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีอาการปวดท้องหรือมีเลือดออกทางช่องคลอด ส่วนใหญ่มีแค่อาการใดอาการหนึ่ง น้อยกว่า 50% ที่จะมีทั้งสองอาการดังกล่าว อาการปวดท้องอาจปวดได้หลายแบบ ทั้งปวดบีบ ปวดตื้อ หรือปวดจี๊ด หากมีการตกเลือดในช่องทางอาจมีอาการปวดร้าวไปถึงไหล่ได้ หากเสียเลือดมากอาจทำให้อาการของการเสียเลือด เช่น หัวใจเต้นเร็ว หน้ามืดเป็นลม หรือช็อกได้ ส่วนใหญ่ทารกมักไม่สามารถมีชีวิตรอดได้ จะมีกรณียกเว้นเป็นจำนวนน้อยมากเท่านั้น

ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดการตั้งครรภ์นอกมดลูกได้แก่ โรคอักเสบในอุ้งเชิงกราน (ส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อคลาไมเดีย) การสูบบุหรี่ การมีประวัติเคยผ่าตัดท่อนำไข่ การมีบุตรยาก และการใช้เทคโนโลยีการเจริญพันธุ์ ผู้ที่เคยมีการตั้งครรภ์นอกมดลูกมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นซ้ำ การตั้งครรภ์นอกมดลูกส่วนใหญ่ (90%) เกิดในท่อนำไข่ จึงเรียกว่า การตั้งครรภ์ในท่อนำไข่ (อังกฤษ: tubal pregnancy) ตำแหน่งอื่นที่อาจเกิดได้เช่น ปากมดลูก รังไข่ หรือเยื่อบุช่องท้อง การวินิจฉัยส่วนใหญ่ทำโดยการตรวจระดับฮอร์โมนเอชซีจี ร่วมกับการตรวจอัลตราซาวนด์ บางครั้งอาจต้องตรวจมากกว่าหนึ่งครั้ง ภาวะอื่นที่ทำให้มีอาการคล้ายคลึงกันเช่น การแท้ง การบิดขั้วของรังไข่ และไส้ติ่งอักเสบ