กลุ่มดาวโล่
คลิกเพื่อดูรูปใหญ่ | |
| ชื่อย่อ | Sct |
|---|---|
| ชื่อคุณศัพท์ | Scuti |
| ไรต์แอสเซนชัน | 18.7h |
| เดคลิเนชัน | −10° |
| เนื้อที่ | 109 ตารางองศา (อันดับที่ 84) |
| ดาวหลัก | 2 |
| ดาวในระบบของเบเยอร์ | 7 |
| จำนวนดาวใกล้เคียง | 0 |
| ดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุด | WISE J1824−0536[1]: 84 |
| วัตถุเมซีเย | 2 |
| ฝนดาวตก | ฝนดาวตกโล่มิถุนายน |
| กลุ่มดาวที่ติดกัน | กลุ่มดาวนกอินทรี กลุ่มดาวคนยิงธนู กลุ่มดาวงู (หางงู) |
| มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +75° ถึง −90° มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนสิงหาคม | |
กลุ่มดาวโล่ เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็ก ชื่อของมันมาจากภาษาละตินที่แปลว่าโล่ และเดิมมีชื่อว่า Scutum Sobiescianum โดยโยฮันเนส เฮเวลีอุสใน ค.ศ. 1684 ตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตรฟ้าเล็กน้อย ดาวที่สว่างที่สุดสี่ดวงของกลุ่มดาวนี้เรียงตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดแคบ ๆ และเป็นหนึ่งในกลุ่มดาวที่สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลกำหนดจำนวน 88 กลุ่มดาว ซึ่งนิยามขึ้นใน ค.ศ. 1922
ประวัติ
[แก้]
กลุ่มดาวโล่ได้รับการตั้งชื่อโดยโยฮันเนส เฮเวลีอุส นักดาราศาสตร์ชาวโปแลนด์ใน ค.ศ. 1684[2] ผู้ตอนแรกตั้งชื่อกลุ่มดาวเป็น Scutum Sobiescianum (โล่ของซอบีแยสกี) เพื่อรำลึกชัยชนะของกองทัพคริสเตียนที่นำโดยพระเจ้ายันที่ 3 ซอบีแยสกีแห่งโปแลนด์ในยุทธการที่เวียนนาเมื่อ ค.ศ. 1683 ภายหลังจึงย่อชื่อเป็น Scutum
ดาวฤกษ์ 5 ดวงของกลุ่มดาวโล่ (α Sct, β Sct, δ Sct, ε Sct และ η Sct) เดิมรู้จักกันในชื่อ 1, 6, 2, 3 และ 9 Aquilae ตามลำดับ[3]
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลบรรจุกลุ่มดาวนี้เป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 88 กลุ่มใน ค.ศ. 1922 โดยมีอักษรย่อทางการเป็น "Sct"[4] ขอบเขตของกลุ่มดาวถูกกำหนดโดยรูปสี่เหลี่ยม ในระบบพิกัดศูนย์สูตร พิกัดไรต์แอสเซนชันของขอบเขตเหล่านี้อยู่ระหว่าง 18h 21.6m ถึง 18h 59.3m ในขณะที่พิกัดเดคลิเนชันอยู่ระหว่าง -3.83° ถึง -15.94°[5]
ชาวจีนก็เชื่อมโยงกลุ่มดาวเหล่านี้กับชุดเกราะรบโดยบังเอิญเช่นกัน โดยรวมดาวเหล่านี้เข้าไว้ในดาวเรียงเด่นขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Tien Pien หรือ หมวกเกราะสวรรค์[6]
คุณลักษณะ
[แก้]ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Kirkpatrick, J. Davy; Marocco, Federico; และคณะ (April 2024). "The Initial Mass Function Based on the Full-sky 20 pc Census of ~3600 Stars and Brown Dwarfs". The Astrophysical Journal Supplement Series. 271 (2): 55. arXiv:2312.03639. Bibcode:2024ApJS..271...55K. doi:10.3847/1538-4365/ad24e2.
- ↑ Star Tales ― Scutum by Ian Ridpath
- ↑ Wagman, M. (August 1987). "Flamsteed's Missing Stars". Journal for the History of Astronomy. 18 (3): 212–213. Bibcode:1987JHA....18..209W. doi:10.1177/002182868701800305. S2CID 118445625.
- ↑ Russell, Henry Norris (1922). "The New International Symbols for the Constellations". Popular Astronomy. 30: 469. Bibcode:1922PA.....30..469R.
- ↑ "Scutum, Constellation Boundary". The Constellations. International Astronomical Union. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2013. สืบค้นเมื่อ 3 September 2020.
- ↑ Richard H. Allen (1899) Star Names and Their Meanings, p. 363
ข้อมูล
[แก้]- Ian Ridpath and Wil Tirion (2017). Stars and Planets Guide (5th ed.), Collins, London. ISBN 978-0-00-823927-5. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-69-117788-5.