กลุ่มดาวปลาใต้

กลุ่มดาวปลาใต้ (Piscis Austrinus)
	คลิกเพื่อดูรูปใหญ่
ชื่อย่อ	PsA
ชื่อคุณศัพท์	Piscis Austrini
ไรต์แอสเซนชัน	21h 27m 13.8661s–23h 06m 54.6033s
เดคลิเนชัน	−24.8250446°–−36.4592972°
เนื้อที่	245 ตารางองศา (อันดับที่ 60)
ดาวหลัก	7
ดาวในระบบของเบเยอร์	21
จำนวนดาวใกล้เคียง	3
ดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุด	Lacaille 9352
วัตถุเมซีเย	0
ฝนดาวตก	?
กลุ่มดาวที่ติดกัน	กลุ่มดาวแพะทะเล; กลุ่มดาวกล้องจุลทรรศน์; กลุ่มดาวนกกระเรียน; กลุ่มดาวช่างแกะสลัก; กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ
	มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +55° ถึง −90°; มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนตุลาคม

กลุ่มดาวปลาใต้ (ละติน: Piscis Austrinus) เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ชื่อในภาษาละตินแปลว่า "ปลาทางใต้" เพื่อแยกจากกลุ่มดาวปลาที่ใหญ่กว่า ซึ่งเป็นปลาคู่ ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ กลุ่มดาวนี้รู้จักกันในชื่อ Piscis Notius กลุ่มดาวปลาใต้เป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี นักดาราศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และยังเป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล ดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวนกกระเรียนสมัยใหม่เคยเป็น "หาง" ของกลุ่มดาวปลาใต้ จนใน ค.ศ. 1597 (หรือ 1598) Petrus Plancius แยกกลุ่มดาวใหม่ และตั้งชื่อมันตามนกกระเรียน

ประวัติ

กลุ่มดาวปลาใต้มีต้นตอจากกลุ่มดาวบาบิโลนที่รู้จักกันในชื่อ ปลา (MUL.KU)^[3]^[4] Bradley Schaefer ศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ ได้เสนอว่าผู้สังเกตการณ์ในสมัยโบราณสามารถมองเห็นได้ไกลถึงทางใต้ของ Mu Piscis Austrini เพื่อกำหนดรูปแบบที่ดูเหมือนปลา^[5] นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ เช่นเดียวกับข้อเสนอมากมายของ Schaefer: mu PsA ถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจนใน Almagest และกลุ่มดาวนี้ก็ได้รับอิทธิพลมาจากบาบิโลนโบราณอย่างแน่นอน^[6] กลุ่มดาวปลาใต้ได้ถูกนำเสนอให้กับชาวกรีกโบราณราว 500 ปีก่อน ค.ศ. พร้อมกับกลุ่มดาวนกอินทรี (Aquila) นกกา (Corvus) และงูไฮดรา (Hydra) กลุ่มดาวเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ของวันครีษมายันและวันเหมายันตามลำดับ^[7]

ในเทพปกรณัมกรีก กลุ่มดาวนี้เป็นที่รู้จักในชื่อปลาใหญ่ และถูกพรรณนาว่ากำลังกลืนน้ำที่กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำเทออกมา ปลาสองตัวในกลุ่มดาวปลากล่าวกันว่าเป็นลูกหลานของปลาใหญ่ ในเทพปกรณัมอียิปต์ ปลาตัวนี้ช่วยชีวิตเทพีไอซิสแห่งอียิปต์ไว้ ดังนั้น เธอจึงนำปลาตัวนี้และลูกหลานของมันขึ้นไปบนท้องฟ้าเป็นกลุ่มดาว^[8] ในศตวรรษที่ 5 ก่อน ค.ศ. Ctesias นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก เขียนว่าปลาตัวนี้อาศัยอยู่ในทะเลสาบใกล้เมือง Bambyce ในซีเรีย และได้ช่วยชีวิต Derceto ธิดาของเทพีแอโฟรไดที และด้วยเหตุนี้จึงถูกนำไปไว้บนท้องฟ้า ด้วยเหตุนี้ ปลาจึงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และชาวซีเรียจำนวนมากจึงไม่รับประทาน^[9]

อ้างอิง

1 2 "The Constellations". International Astronomical Union.
↑ Kirkpatrick, J. Davy; Marocco, Federico; และคณะ (April 2024). "The Initial Mass Function Based on the Full-sky 20 pc Census of ~3600 Stars and Brown Dwarfs". The Astrophysical Journal Supplement Series. 271 (2): 55. arXiv:2312.03639. Bibcode:2024ApJS..271...55K. doi:10.3847/1538-4365/ad24e2.
↑ "Verities 4: Meta-Genetics". Ancestral Memories. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-12. สืบค้นเมื่อ 2017-12-12.
↑ Christoforou, Peter (24 April 2017). "Star Constellation Facts: Piscis Austrinus". Astronomy Trek. สืบค้นเมื่อ 5 April 2018.
↑ Schaefer, Bradley E. (2002). "The latitude and epoch for the formation of the southern Greek constellations". Journal for the History of Astronomy. 33, part 4 (113): 313–50. Bibcode:2002JHA....33..313S. doi:10.1177/002182860203300401. ISSN 0021-8286. S2CID 122459258.
↑ Hoffmann, Susanne M.; Elzner, Kay (2021). Wie der Löwe an den Himmel kam: auf den Spuren der Sternbilder. Mit Kosmos mehr entdecken. Stuttgart: Kosmos. ISBN 978-3-440-17251-3.
↑ Frank, Roslyn M. (2015). "10: Origins of the "Western" Constellations". Handbook of Archaeoastronomy and Ethnoastronomy. New York City: Springer. pp. 147–163. Bibcode:2015hae..book.....R.
↑ Eratosthenes; Hyginus, C. Julius (1997). Star myths of the Greeks and Romans: a sourcebook containing the Constellations of Pseudo-Eratosthenes and the Poetic astronomy of Hyginus. Translated by Condos, Theony. Red Wheel/Weiser. pp. 163–164. ISBN 1-890482-93-5.
↑ Condos, Theony (1997). Star Myths of the Greeks and Romans: A Sourcebook. Grand Rapids, Michigan: Phanes Press. pp. 163–65. ISBN 9781609256784.

แหล่งข้อมูลอื่น

บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[constellations-1] 1 2 "The Constellations". International Astronomical Union.

[Kirkpatrick2024-2] Kirkpatrick, J. Davy; Marocco, Federico; และคณะ (April 2024). "The Initial Mass Function Based on the Full-sky 20 pc Census of ~3600 Stars and Brown Dwarfs". The Astrophysical Journal Supplement Series. 271 (2): 55. arXiv:2312.03639. Bibcode:2024ApJS..271...55K. doi:10.3847/1538-4365/ad24e2.

[3] "Verities 4: Meta-Genetics". Ancestral Memories. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-12. สืบค้นเมื่อ 2017-12-12.

[4] Christoforou, Peter (24 April 2017). "Star Constellation Facts: Piscis Austrinus". Astronomy Trek. สืบค้นเมื่อ 5 April 2018.

[5] Schaefer, Bradley E. (2002). "The latitude and epoch for the formation of the southern Greek constellations". Journal for the History of Astronomy. 33, part 4 (113): 313–50. Bibcode:2002JHA....33..313S. doi:10.1177/002182860203300401. ISSN 0021-8286. S2CID 122459258.

[6] Hoffmann, Susanne M.; Elzner, Kay (2021). Wie der Löwe an den Himmel kam: auf den Spuren der Sternbilder. Mit Kosmos mehr entdecken. Stuttgart: Kosmos. ISBN 978-3-440-17251-3.

[7] Frank, Roslyn M. (2015). "10: Origins of the "Western" Constellations". Handbook of Archaeoastronomy and Ethnoastronomy. New York City: Springer. pp. 147–163. Bibcode:2015hae..book.....R.

[8] Eratosthenes; Hyginus, C. Julius (1997). Star myths of the Greeks and Romans: a sourcebook containing the Constellations of Pseudo-Eratosthenes and the Poetic astronomy of Hyginus. Translated by Condos, Theony. Red Wheel/Weiser. pp. 163–164. ISBN 1-890482-93-5.

[condos97-9] Condos, Theony (1997). Star Myths of the Greeks and Romans: A Sourcebook. Grand Rapids, Michigan: Phanes Press. pp. 163–65. ISBN 9781609256784.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]