โลควอท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โลควอท
ใบและผลของโลควอท
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Rosids
อันดับ: Rosales
วงศ์: Rosaceae
สกุล: Eriobotrya
สปีชีส์: E. japonica
ชื่อทวินาม
Eriobotrya japonica
(Thunb.) Lindl.
ชื่อพ้อง[1]
  • Crataegus bibas Lour.
  • Mespilus japonica Thunb.
  • Photinia japonica (Thunb.) Benth. & Hook. f. ex Asch. & Schweinf.

โลควอท ชื่อวิทยาศาสตร์: Eriobotrya japonica เป็นพืชในวงศ์ Rosaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ลำต้นตรง ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อยห่างๆ ผิวใบด้านบนเขียวเข้มเป็นมัน ด้านล่างมีเกล็ดสีน้ำตาลแดง หูใบแบน ดอกช่อ ปกคลุมด้วยขนสั้นๆสีน้ำตาลแดง ไม่มีก้านดอก มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงมีขนละเอียดปกคลุม ผลรูปกลมหรือรูปไข่สีเหลืองอ่อนหรือสีส้ม มีขนปกคลุม เปลือกผลฉ่ำน้ำ เมล็ดยาว สีน้ำตาลดำ

โลควอทกำลังออกดอก

ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน กระจายพันธุ์ในจีนและญี่ปุ่น ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกเฉพาะในที่สูง ผลมีรสหวานอมเปรี้ยว รับประทานสด ทำแยมหรือเยลลี่ เมล็ดมีรสชาติคล้ายอัลมอนด์ น้ำคั้นจากผลใช้ทำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในแอฟริกาตะวันออกใช้เนื้อไม้ทำเครื่องดนตรี ใบมีแทนนิน รสฝาด ใช้แก้อาการท้องเสียและเป็นยาระบาย ผลมีเพกติน มีโพแทสเซียมสูงแต่มีวิตามินซีต่ำ

โครงสร้างของผล

คุณค่าทางอาหาร[แก้]

โลควอทมีวิตามินเอ ไฟเบอร์ โพแทสเซียมและแมงกานีสสูง มีโซเดียมและไขมันอิ่มตัวต่ำ [2] เมล็ดและใบอ่อนมีพิษ มีไซยาโนจีนิกไกลโคไซด์ที่จะปล่อยไซยาไนด์ออกมาได้เมื่อถูกย่อย แม้จะมปริมาณต่ำและทำให้มีรสขม

โลควอทดิบ
คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3.5 ออนซ์)
พลังงาน 197 kJ (47 kcal)
12.14 g
ใยอาหาร 1.7 g
0.2 g
0.43 g
วิตามิน
วิตามินเอ
(10%)
76 μg
ไทอามีน (บี1)
(2%)
0.019 mg
ไรโบเฟลวิน (บี2)
(2%)
0.024 mg
ไนอาซิน (บี3)
(1%)
0.18 mg
วิตามินบี6
(8%)
0.1 mg
โฟเลต (บี9)
(4%)
14 μg
วิตามินซี
(1%)
1 mg
โลหะรอง
แคลเซียม
(2%)
16 mg
เหล็ก
(2%)
0.28 mg
แมกนีเซียม
(4%)
13 mg
แมงกานีส
(7%)
0.148 mg
ฟอสฟอรัส
(4%)
27 mg
โพแทสเซียม
(6%)
266 mg
โซเดียม
(0%)
1 mg
สังกะสี
(1%)
0.05 mg

ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐอเมริกาสำหรับผู้ใหญ่
แหล่งที่มา: USDA Nutrient Database

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Plant List: A Working List of All Plant Species". สืบค้นเมื่อ 13 April 2014. 
  2. Wolfram Alpha entry
  • พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 221 - 222