เด็กแดง

เด็กแดงกำลังหลอกล่อคณะจาริกของพระเสวียนจั้งอยู่บนต้นไม้

เด็กแดง หรือ หง ไหเอ๋อร์ ตามสำเนียงกลาง หรือ อั้งฮั้ยยี้ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวเต็ม: 紅孩兒; จีนตัวย่อ: 红孩儿; พินอิน: Hóng Hái-ér; เวด-ไจลส์: Hung Hai-Erh; อังกฤษ: Red Boy) เป็นตัวละครจากนวนิยายคลาสสิกของจีนเรื่อง "ซีโหยว" (ฮกเกี้ยนว่า "ไซอิ๋ว") โดยเป็นบุตรขององค์หญิงพัดเหล็กกับราชาปีศาจกระทิง เนื่องจากบำเพ็ญพรตมากว่าสามร้อยปี จึงมีพละกำลังวิเศษ บิดาจึงให้ไปคอยรักษาภูเขาเพลิงไว้ เด็กแดงจึงพัฒนา "เพลิงสมาธิ" (จีน: 三昧眞火; พินอิน: Sānmèi-zhēnhuǒ ("ซันเม่ย์เจินหั่ว" ตามสำเนียงกลาง หรือ "ซิมม้วยฮวย" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน)) ซึ่งทำให้เขาสามารถปล่อยกระแสเพลิงจากดวงตา รูจมูก และปาก อันเป็นเพลิงที่มิอาจดับด้วยน้ำได้

เด็กแดงมีชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "ยุวธีรราช" (จีน: 聖嬰大王; พินอิน: shèng yīng dà wáng ("เชิ่งยิงต้าหวัง" ตามสำเนียงกลาง หรือ "เซี้ยเองไต้อ๋อง" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน); อังกฤษ: Boy Sage King)

ในซีโหยว

ถ้ามองจากภาพหรือเทวรูปของเจ้าแม่กวนอิม ก็จะมีอั้งไฮ้ยี่จะอุ้มเด็กแดงแล้วถือแก้วจินดามณี

ซุน อู้คง (ฮกเกี้ยนว่า ซึงหงอคง) รบกับเด็กแดงเพื่อนำพระเสวียนจั้ง (ฮกเกี้ยนว่า ซัมจั๋ง) อาจารย์ของเขากลับมา เด็กแดงไม่เชื่อที่ซุน อู้คงกล่าวว่าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับราชาปีศาจกระทิง บิดาของเด็กแดง เด็กแดงพยายามสังหารซุน อู้คง โดยวิธีควบคุมธาตุทั้งห้าด้วยกระแสเพลิงอันมหาศาล อันมีอานุภาพถึงขนาดจะผลาญสวรรค์ก็ได้ แต่ซุน อู้คงอาศัยมนตร์กันไฟแล้วไล่ล่าเด็กแดงไปถึงถ้ำที่อาศัย หลังจากเด็กแดงนึกเอาว่าชนะซุนหงอคงไปแล้ว

หนแรก ซุน อู้คงขอฝนจากเจ้ามังกรฝ่ายตะวันออก เพื่อต่อต้านเพลิงสมาธิของเด็กแดง แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะฝนของเจ้ามังกรสามารถดับได้แต่เพลิงทั่วไปเท่านั้น เพลิงสมาธิที่เด็กแดงปล่อยมา เมื่อได้ฝนของเจ้ามังกร ก็ยิ่งทวีกำลังขึ้นอีก เกือบเผาซุน อู้คงถึงแก่ความตาย ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้น ซุน อู้คงจึงร้องขอความช่วยเหลือจากโพธิสัตว์กวนสี่อิมผู่สัก

เวลานั้น เด็กแดงเห็นบัลลังก์บัวของโพธิสัตว์กวนอิมอยู่ในป่า จึงฉวยโอกาสเข้าไปนั่ง แล้วทำท่าทางอย่างโพธิสัตว์ ทันใด บัลลังก์บัวเปลี่ยนรูปเป็นดาบทั้งหลายเข้าทิ่มแทงเด็กแดง เด็กแดงพยายามดึงดาบเหล่านั้นออก ดาบก็แปรรูปเป็นง้าวโผเข้าฟันเด็กแดง ได้รับความเจ็บปวดเป็นอันมาก เด็กแดงจึงร้องขอให้โพธิสัตว์ปล่อยตน โดยจะยอมเป็นสาวกถาวรของโพธิสัตว์เป็นการแลกเปลี่ยน โพธิสัตว์จึงถอนง้าวทั้งปวงออกจากเด็กแดงและรักษาให้ แต่เด็กแดงกลับพยายามโจมตีโพธิสัตว์ โพธิสัตว์จึงโยนมงคลทองขึ้น เป็นมงคลลักษณะเดียวกับที่ซุน อู้คงสวม มงคลนั้นแยกตัวออกเป็นห้ามงคล แล้วเข้ารึงรัดศีรษะของเด็กแดง แขนทั้งสอง และขาทั้งสอง และบีบรัดเข้าเรื่อย ๆ หลังจากที่โพธิสัตว์สังวัธยายมนตร์ชื่อ "กวนอิมพันมือ" (โอมฺ มณิปทฺเม หูงฺ) สร้างทุกขเวทนาให้เด็กแดงเป็นอันมาก เด็กแดงจึงยอมสยบให้

เด็กแดงพบว่าตนไม่อาจถอนมงคลเหล่านี้จากร่างกายไปได้ ซุน อู้คงเห็นแล้วก็ร้องเยาะ เด็กแดงได้ฟังแล้วก็โกรธ จะเข้าทำร้าย โพธิสัตว์จึงสังวัธยายมนตร์นั้นอีก เป็นผลให้มือทั้งสองข้างของเด็กประกบเข้าด้วยกันในท่าประณมอยู่บนอก และไม่อาจแยกออกจากกันได้เลย บัดนี้ เด็กแดงจึงไม่อาจเคลื่อนไหวร่างกายไปในกิริยาใดได้เลย นอกจากผงกศีรษะลงเป็นการวันทา โพธิสัตว์ให้ฉายาเด็กแดงเมื่อออกบวชแล้วว่า "สุทธนะ" (อังกฤษ: Sudhana; จีน: 善財; พินอิน: Shàn Cái (สั่น ไจ๋))