องค์หญิงพัดเหล็ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
องค์หญิงพัดเหล็กกับซุน อู้คง จิตรกรรมฝาผนังพระราชวังฤดูร้อนในกรุงปักกิ่ง

องค์หญิงพัดเหล็ก (จีนตัวเต็ม: 鐵扇公主; จีนตัวย่อ: 铁扇公主; พินอิน: Tiě shàn gōngzhǔ ("เถี่ย ช่าน กงจู่" ตามสำเนียงกลาง หรือ "ล่อซั่วก๋งจู้" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน[1]); อังกฤษ: Princess Iron Fan หรือ Steel Fan Princess) เป็นตัวละครจากนวนิยายคลาสสิกของจีนเรื่อง "ซีโหยว" (ฮกเกี้ยนว่า "ไซอิ๋ว")

นางเป็นภริยาของราชาปีศาจกระทิง และเป็นมารดาของเด็กแดง โดยปรกติ นางจะปรากฏกายเป็นเทพธิดามีรูปโฉมงดงาม แต่ที่จริงแล้ว นางเป็นรากษสี (รากษสตัวเมีย) นางอาศัยอยู่ในถ้ำใต้ดินร่วมกับครอบครัว มักจะรอสามีกลับบ้านเสมอ แต่จะเกรี้ยวกราดเป็นอันมากเมื่อทราบว่าสามีไปยุ่งเหยิงกับบรรดานางจิ้งจอก นางยังเป็นเจ้าของพัดที่เรียกว่า "พัดเหล็ก" ซึ่งอันที่จริงแล้วทำจากใบตอง ในโอกาสทั่วไป พัดนี้จะมีขนาดเล็ก และองค์หญิงพัดเหล็กจะอมเก็บไว้ในปาก แต่เมื่อจะใช้ พัดสามารถขยายรูปได้มหาศาลตามต้องการ และมีคุณวิเศษ เมื่อใช้โบกแล้วจะบันดาลลมสลาตัน

ในเรื่องซีโหยวจี้ คณะจาริกของพระเสวียนจั้ง (ฮกเกี้ยนว่า ซัมจั๋ง) ได้เดินทางมาถึงจุดแห่งเทือกเขาไฟที่ลุกเป็นเพลิงอย่างใหญ่หลวง และจะผ่านเส้นทางนั้นได้ก็แต่โดยให้เทือกเขาสงบลง ซุน อู้คง (ฮกเกี้ยนว่า ซึงหงอคง) ต้องการยืมพัดเหล็กขององค์หญิงพัดเหล็กมาดับเทือกเขาเพลิง แต่นางบอกปัด เพราะซุน อู้คงคงเคยทำร้ายสามีและลูกของนางมาก่อน ซุน อู้คงจึงแปลงตัวเป็นแมลงวันบินเข้าไปในปากนาง จากลำคอลงสู่กระเพาะ แล้วถีบถองทุบเตะนางอยู่ข้างใน จนนางเจ็บปวดมิอาจทนได้ และยอมส่งพัดให้ ทว่า เป็นพัดที่ใช้โบกแล้วจะโหมให้ไฟลุกทวีขึ้น คณะจาริกจึงต้องผจญเพลิงหนักยิ่งกว่าเดิม ซุน อู้คงกลับไปหานางอีกครั้ง โดยแปลงตัวเป็นราชาปีศาจกระทิง แล้วล่อหลอกขอยืมพัดเหล็กมา องค์หญิงพัดเหล็กจึงส่งพัดให้ หลังจากนั้นไม่นาน ราชาปีศาจกระทิงกลับบ้าน และโมโหเป็นอันมากเมื่อทราบเรื่อง เขาจึงแปลงกายเป็นจู ปาเจี้ย (ฮกเกี้ยนว่า ตือโป๊ยก่าย) แล้วเดินไปบอกซุน อู้คงว่าจะช่วยถือพัดเหล็กให้ แต่ซุน อู้คงจับได้ จึงเกิดต่อสู้กัน ราชาปีศาจกระทิงแพ้ ซุน อู้คงยึดพัดเหล็กไปได้

ในคำแปลเรื่อง "ซีโหยว" ฉบับภาษาไทย (ซึ่งใช้ชื่อว่า "ไซอิ๋ว") จัดพิมพ์โดย พระโสภณอักษรกิจ (เล็ก สมิตะศิริ) ราว ๆ สมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ เรียกองค์หญิงพัดเหล็กโดยทับศัพท์ในสำเนียงฮกเกี้ยนว่า นางล่อซั่ว และบางทีก็เรียกโดยแปลว่า เทวดาพัดเหล็ก[1] มีรูปประกอบ พร้อมคำบรรยายว่า[2]

"นางล่อซั่วผู้นี้ กำเนิดเดิมนางเป็นยักษ์รากษส นางมีพัดเหล็กวิเศษอยู่พัดหนึ่ง มีฤทธาอานุภาพมาก อาจพัดให้บังเกิดเป็นลมพายุใหญ่และห่าฝนตกลงมาได้ในที่ใช่ฤดูแห่งฝน และจะพัดให้ไฟติดขึ้นจนไม่รู้จักดับก็ได้ นางเป็นภรรยาของงู้ม่ออ๋อง และเป็นมารดาของอั้งฮั้ยยี้ซึ่งมีฤทธิ์เดชมาก ปากพ่นเป็นไฟได้ ที่สำนักของนางอยู่ที่เขาม่อฮุ่นซัว ถ้ำปอเจียวต๋อง แต่งู้ม่ออ๋องไปมีภรรยาใหม่ นางอยู่ในสำนักแต่ผู้เดียว"

ในวรรณกรรมร่วมสมัย[แก้]

ญี่ปุ่นนำเรื่องราวตอนนี้ไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ความยาวยี่สิบสี่ตอน เรื่อง "ไซยูกิ" (Saiyuuki)

เชิงอรรถ[แก้]

  1. 1.0 1.1 พระโสภณอักษรกิจ (เล็ก สมิตะศิริ). (2547). ไซอิ๋ว. กรุงเทพฯ : ศรีปัญญา. ISBN 9749207769. หน้า 525.
  2. พระโสภณอักษรกิจ (เล็ก สมิตะศิริ). (2547). ไซอิ๋ว. กรุงเทพฯ : ศรีปัญญา. ISBN 9749207769. หน้า 432.

ดูเพิ่ม[แก้]