พระวัชรปาณีโพธิสัตว์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระวัชรปาณีโพธิสัตว์หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือสายฟ้า หลักฐานฝ่ายบาลีถือว่าเป็นยักษ์ที่คอยคุ้มครองพระพุทธเจ้า ส่วนทางมหายานถือว่าเป็นพระโพธิสัตว์ชั้นสูงองค์หนึ่ง มักปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีโพธิสัตว์และพระปัทมปาณิโพธิสัตว์
ความเชื่อเกี่ยวกับพระวัชรปาณิอาจวิวัฒนาการมาจากพระอินทร์ในศาสนาพราหมณ์ที่ถือสายฟ้าเช่นกัน และอาจจะพัฒนามาจากความเชื่อเกี่ยวกับพระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ ชาวพุทธมหายานถือว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์ที่คุ้มครองนาคที่ควบคุมเมฆฝน และนิยมสร้างรูปของท่านไว้ที่ประตูทางเข้าวัดเพื่อขับไล่ความชั่วร้าย
พระวัชรปาณีมีชื่อจีนว่ากิมกังผ่อสัก จัดอยู่ในกลุ่มเจ็ดพระมหาโพธิสัตว์ตามความเชื่อของชาวจีน แต่มีความสำคัญน้อยกว่าพระอวโลกิเตศวรและพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์มาก
เนื้อหา |
[แก้] ชื่อในภาษาต่างๆ
- ภาษาสันสกฤตคือVajrapāṇinā bodhisattvena mahāsattvena, vajra-sattva
- ภาษาทิเบตคือ Lag na Rdo rje (Chana Dorji)
- ภาษามองโกเลียคือ Очирваань (Ochirvaani)และ Базарваань (Bazarvaani)
- ภาษาจีนกลาง 金剛手菩薩 (: Jīngāng shǒu púsà); 和夷羅洹閱叉 (Héyíluóhuányuèchā) หรือ 跋闍羅波膩 (Báshéluóbōnì)
- ภาษาญี่ปุ่น: Kongō shu bosatsu;Bajarahajiหรือ Wairaoneisa
- ภาษาเกาหลี 금강수보살 Geumgang su bosal ;Hoà di la hoàn duyệt xoa; 발사라파니 Balsarapaniหรือ화이라원열차 Hwairawonyeolcha
- ภาษาเวียดนาม: Kim cương thủ bồ tátหรือ Bạt xà la ba nị[1]
[แก้] รูปแบบต่างๆของพระวัชรปาณี
- อาจารยวัชรปาณี มือขวาถือวัชระ มือซ้ายถือบ่วง ทรงเครื่องแบบธรรมบาล ล้อมรอบด้วยเปลวไฟ ยืนทิ้งน้ำหนักที่ขาขวา
- นีลามพรวัชรปาณี มือขวาถือวัชระ มือซ้ายถือกระดิ่งในระดับตัก ทรงเครื่องแบบธรรมบาล ยืนทิ้งน้ำหนักที่ขาขวาบนร่างมนุษย์
- จัณฑวัชรปาณี มือขวาถือวัชระ มือซ้ายทำปางกรณะ ยืนทิ้งน้ำหนักที่เท้าขวา
- ภูตฑามรวัชรปาณี มีเศียรเดียว 4 กร สองกรหน้าทำปางภูตฑามรมุทรา สองกรหลังถือวัชระ มือซ้ายทำปางดรรชนีมุทรา สวมมงกุฏทำด้วยกะโหลกมนุษย์ ยืนทิ้งน้ำหนักบนเท้าขวาบนร่างของงู
- มหาจักรวัชรปาณี มีสามเศียร หกหรือแปดกร ถือวัชระและงู ทรงเครื่องแบบธรรมบาล
- อจลวัชรปาณี มีสี่เศียรสี่กร สี่เท้า ถือถ้วยกะโหลก วัชระและบ่วง ทรงเครื่องแบบธรรมบาล ล้อมรอบด้วยเปลวไฟ ยืนเหยียบบนร่างอสูร[2]
[แก้] อ้างอิง
- สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะทั้งห้า. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2545
- ^ From the Digital Dictionary of Buddhism
- ^ ผาสุข อินทราวุธ. พุทธปฏิมาฝ่ายมหายาน. กทม. โรงพิมพ์อักษรสมัย. 2543. หน้า 123 - 124
