สีเขียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สีเขียว
— รหัสสี —
Hex triplet #00FF00
RGBB (r, g, b) (0, 255, 0)
CMYKH (c, m, y, k) ({{{c}}}%, {{{m}}}%, {{{y}}}%, {{{k}}}%)
HSV (h, s, v) ({{{h}}}°, {{{s}}}%, {{{v}}}%)

B: อยู่ในช่วง [0–255]
H: อยู่ในช่วง [0–100]

สีเขียว เป็นสีสีหนึ่งบนคลื่นที่ตามองเห็น ตั้งอยู่ระหว่างสีน้ำเงินและสีเหลือง สีเขียวเกิดจากแสงที่ความยาวคลื่นประมาณ 495-570 นาโนเมตร สีเขียวในแม่สีเชิงลบที่ใช้สำหรับระบายสีและพิมพ์สีเกิดจากสีเหลืองผสมกับสีน้ำเงิน หรือสีเหลืองผสมกับสีน้ำเงินอมเขียว ในระบบสี RGB ที่พบในโทรทัศน์และจอคอมพิวเตอร์ เป็นสีที่มาจากแม่สีเชิงบวก ร่วมกับสีแดงและสีน้ำเงิน ซึ่งต่างก็ผสมกันจนกลายเป็นสีอื่น ๆ ได้

ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ คำว่า green (สีเขียว) มาจากคำภาษาอังกฤษยุคกลางว่า grene จากรากศัพท์ภาษาเยอรมันเดียวกันกับคำว่าคำว่า "grass" และ "grow"[1] สีเขียวเป็นสีของการปลูกหญ้าและใบไม้[2][3] ด้วยเหตุนี้สีเขียวจึงเป็นสีของฤดูใบไม้ผลิ ความเจริญเติบโต และธรรมชาติ[4] สิ่งที่ให้สีเขียวมากที่สุดในธรรมชาติคือคลอโรฟิลล์ สารเคมีที่พืชสังเคราะห์ด้วยแสงและแปลงแสงอาทิตย์เป็นพลังงาน สิ่งมีชีวิตจำนวนมากใช้ประโยชน์จากสีเขียวเพื่ออำพรางตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมสีเขียว แร่หลายชนิดมีสีเขียว เช่น มรกต ซึ่งเป็นสีเขียวจากธาตุโครเมียม

ในการสำรวจในทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา สีเขียวเป็นสีที่สามารถแทนธรรมชาติ เยาวชน ฤดูใบไม้ผลิ ความหวัง และความอิจฉา[4] ในยุโรปและสหรัฐฯ สีเขียวอาจหมายถึงความตาย ความเจ็บป่วย หรือปีศาจ แต่ในประเทศจีน สีเขียวมีความหมายดีมากเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์[5] เนื่องจากสีเขียวสามารถแทนเยาวชน บางครั้งสามารถใช้บรรยายผู้ที่อ่อนประสบการณ์ก็ได้

ในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา สีเสื้อผ้าบ่งบอกสถานะทางสังคมของผู้ใส่ ผู้ใส่เสื้อสีเขียวจะเป็นพ่อค้า นายธนาคาร และสุภาพชน ขณะที่สีเหลืองและสีแดงเป็นสีที่แสดงถึงความสูงส่ง ภาพวาดโมนาลิซาของเลโอนาร์โด ดา วินชี ใส่เสื้อสีเขียว แสดงว่าเธอไม่ได้มาจากครอบครัวชั้นสูง ที่นั่งในสภาสามัญชนอังกฤษเป็นสีเขียว แต่ที่นั่งในสภาขุนนางเป็นสีแดง[5]

สีเขียวยังเป็นสีดั้งเดิมของความปลอดภัยและการอนุญาต สัญญาณไฟสีเขียวหมายถึงให้ไปข้างหน้า บัตรสีเขียว (กรีนการ์ด) อนุญาตให้มีที่อยู่อาศัยถาวรในสหรัฐอเมริกา[5]

สีเขียวเป็นสีที่สำคัญที่สุดของศาสนาอิสลาม เป็นสีของสัญลักษณ์ของมุฮัมมัด และพบได้ในธงชาติของประเทศอิสลามทุกประเทศ และยังแทนพืชพรรณเขียวชอุ่มแห่งแดนสวรรค์ด้วย[6] สีเขียวยังเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของยุคเกลิกไอร์แลนด์ และเป็นสีของธงชาติไอร์แลนด์ด้วย เนื่องจากสีเขียวเป็นสีของธรรมชาติ จึงเป็นสีที่แสดงความเคลื่อนไหวทางสิ่งแวดล้อม กลุ่มนักการเมืองที่สนับสนุนการปกป้องสิ่งแวดล้อมและความยุติธรรมในสังคมบรรยายตนเองว่าเป็นความเคลื่อนไหวสีเขียว บางกลุ่มตั้งชื่อกลุ่มตนเองว่าพรรคกรีน นำไปสู่การรณรงค์ในการโฆษณา โดยบริษัทต่าง ๆ จะขายผลิตภัณฑ์สีเขียวหรือผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

การใช้งานและสัญลักษณ์[แก้]

ธงชาติที่มีสีเขียว[แก้]

สัญลักษณ์สถานศึกษา[แก้]

ความเชื่อ[แก้]

สีเขียว เป็นกลุ่มสีโทนเย็น ให้ความรู้สึกสดชื่น สบายตา ผ่อนคลาย ปลอดภัย เป็นสีที่ให้ความหมายถึงความอุดมสมบูรณ์

ในหมู่ชาวจีน สีเขียวถือเป็นสีที่ไม่เป็นมงคล ซึ่งตรงกันข้ามกับสีแดง

เฉดสีเว็บ[แก้]

HTML
name
R G B
Hex
ตัวอย่างสี
Greenyellow AD FF 2F  
Chartreuse 7F FF 00  
สีเขียวพื้นหญ้า (Lawngreen) 7C FC 00  
สีเขียวอ่อน (มะนาวอ่อน) (Lime) 00 FF 00  
Palegreen 98 FB 98  
สีเขียวสว่าง (Lightgreen) 90 EE 90  
Mediumspringgreen 00 FA 9A  
Springgreen 00 FF 7F  
Yellowgreen 9A CD 32  
สีเขียวมะนาว (Limegreen) 32 CD 32  
Mediumseagreen 3C B3 71  
สีเขียวน้ำทะเล (Seagreen) 2E 8B 57  
สีเขียวป่า (Forestgreen) 22 8B 22  
สีเขียว (Green) 00 80 00  
Olivedrab 6B 8E 23  
สีเขียวมะกอก (Olive) 80 80 00  
Darkolivegreen 55 6B 2F  
สีเขียวเข้ม (Darkgreen) 00 64 00  
สีเขียว (น้ำ) ฟ้าอ่อน (Aquamarine) 7F FF D4  
Mediumaquamarine 66 CD AA  
Darkseagreen 8F BC 8F  
Lightseagreen 20 B2 AA  
Darkcyan 00 8B 8B  
Teal 00 80 80  

อ้างอิง[แก้]

  1. Webster's New World Dictionary of the American Language World Publishing Company, 1964.
  2. "...in nature chiefly conspicuous as the colour of growing herbage and leaves..." (Oxford English Dictionary, 2nd Edition, Clarendon Press, Oxford, 1989.)
  3. Webster's New World Dictionary of the American Language World Publishing Company, 1964
  4. 4.0 4.1 Eva Heller, Psychologie de la couleur- effets et symboliques. pg. 87-104
  5. 5.0 5.1 5.2 Eva Heller, Psychologie de la couleur- effets et symboliques. pg. 87-104
  6. Eva Heller, Psychologie de la couleur, p. 94