สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
|
||||||||||||||||||||
 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
ข้อมูลส่วนพระองค์
|
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ (อังกฤษ: Edgar the Peaceful หรือ Edgar the Peaceable) (ราว ค.ศ. 943 หรือ ค.ศ. 944 - ค.ศ. 975) ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จพระราชสมภพเมื่อราวปี ค.ศ. 943 หรือ ปี ค.ศ. 944 ที่เวสเซ็กซ์ ในอังกฤษ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์รองของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และ เอ็ดจิวาแห่งเค้นท์ ทรงเสกสมรสกับเอเธลฟรีด, วูลฟธริธ และ เอลฟริธ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 ที่วินเชสเตอร์ อังกฤษ พระนาม “ผู้รักสงบ” ไม่ได้บ่งถึงพระลักษณะตามความหมายเพราะทรงนายทหารผู้เข้มแแข็งซึ่งจะเห็นได้จากการยึดราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย และราชอาณาจักรเมอร์เซียจากพระเจ้าเอ็ดวีพระเชษฐาในปี ค.ศ. 958 พระเจ้าเอ็ดการ์ทรงปกครองบริเวณเหนือแม่น้ำเทมส์กับขุนนางของพระองค์กลุ่มหนึ่ง เมื่อพระเจ้าเอ็ดวีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 พระเจ้าเอ็ดการ์ก็ทรงเรียกตัวโดยดันสตัน (ต่อมาเป็นนักบุญดันสตัน) จากที่ทรงลี้ภัยกลับมาและแต่งตั้งให้เป็นบาทหลวงแห่งวูสเตอร์และหลังจากนั้นบาทหลวงแห่งลอนดอนและในที่สุดอัครบาทหลวงแห่งแคนเตอร์บรี ดันสตันเมื่อเริ่มแรกไม่ยอมสวมมงกุฏให้พระเจ้าเอ็ดการ์เพราะไม่ยอมรับวิธีดำเนินชีวิตของพระองค์เกี่ยวกับพระสนม[ต้องการแหล่งอ้างอิง] วูลฟธริธ (ต่อมาเป็นแม่ชีที่วิลตัน) มึพระธิดา อีดิธแห่งวิลตัน แต่ดันสตันก็เป็นที่ปรึกษาของพระเจ้าเอ็ดการ์ตลอดรัชสมัย
รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์เป็นรัชสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขและอาจจะเป็นสมัยที่เรียกได้ว่าเป็นสมัยที่รุ่เรืองที่สุดของราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของอังกฤษ แม้ว่าการรวมตัวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของอังกฤษจะเป็นผลที่มาจากผู้ที่ครองบัลลังก์มาก่อนพระองค์ ในปลายรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์ อังกฤษก็เกือบจะไม่มีศัตรูที่จะมาแบ่งราชอาณาจักรอย่างที่เคยเป็นมาก่อน
ในสมัยนี้ดันสตันก็มีบทบาทในการปฏิรูปสำนักสงฆ์ที่ออกจะเริ่มขาดวินัยให้กลับไปถือกฏเบ็นนาดิคตินของนักบุญเบ็นเนดิคอย่างที่เคยเป็นมา แต่บทบาทอันนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถึยงกันในบรรดาผู้รู้ในวงการศึกษา
พระเจ้าเอ็ดการ์ได้ทำพิธีสวมมงกุฏที่บาธในปี ค.ศ. 973 ซึ่งมิใช่พระบรมราชาภิเศกในการฉลองการเริ่มรัชกาล พระราชพิธีครั้งนี้เตรียมการโดยดันสตันเองโดยมีโคลงเฉลิมพระเกียรติที่บันทึกในพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน เป็นพระราชพิธีที่เป็นพื้นฐานในการทำพิธีบรมราชาภิเศกของอังกฤษมาจนถึงปัจจุบันนี้ พระราชพิธีเป็นพิธีสัญลักษณ์โดยมีเจ้าผู้ครองอาณาจักรในอังกฤษมาแสดงความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ที่เชสเตอร์ กษัตริย์หกพระองค์ในบริเตนและสกอตแลนด์ปฏิญาณว่าจะเป็นผู้ป้องกันพระองค์ไม่ว่าจะเป็นทางบกหรือทางทะเล ต่อมาพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอนกล่าวว่ามีแปดองค์ แต่พระราชพิธีประกาศการสวามิภักดิ์ที่เชสเตอร์ (submission at Chester) ดูเหมือนว่จะเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น
พระเจ้าเอ็ดการ์ทรงมีพระราชโอรสธิดาเจ็ดพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพพระราชโอรสองค์โตสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ หลังจากที่เสด็จสวรรคตมาจนถึงสมัยที่นอร์มันได้รับชัยชนะต่ออังกฤษไม่มีราชบัลลังก์ใดที่ได้รับการสืบทอดโดยไม่มีปํญหาในการแก่งแย่ง
[แก้] พระราชวงศ์เวสเซ็กซ์
[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- แหล่งข้อมูลของยุคกลาง: แองโกล-แซ็กซอน: กฎหมายของพระเจ้าเอ็ดการ์ (บางส่วน)
- พระเจ้าเอ็ดการ์ (Find A Grave)
- พระเจ้าเอ็ดการ์ (Oxford Dictionary of National Biography entry)
| สมัยก่อนหน้า | สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| สมเด็จพระเจ้าเอ็ดวี |
|
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ |
.svg){kind=small}
