พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ
King Stephen from NPG.jpg

พระปรมาภิไธย พระเจ้าสตีเฟน
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ราชวงศ์ นอร์มัน
ครองราชย์ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 – เมษายน ค.ศ. 1141

พฤศจิกายน ค.ศ. 114125 ตุลาคม ค.ศ. 1154

บรมราชาภิเษก 26 ธันวาคม ค.ศ. 1135
รัชกาลก่อนหน้า พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
จักรพรรดินีมาทิลดา
รัชกาลถัดไป จักรพรรดินีมาทิลดา
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ ราว ค.ศ. 1096
บลัวส์ ฝรั่งเศส
สวรรคต 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154
โดเวอร์ อังกฤษ
พระราชบิดา สตีเฟนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว
พระราชมารดา อเดลาแห่งนอร์ม็องดี
พระมเหสี มาทิลดาแห่งบูลอญ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ

พระเจ้าสตีเฟน[1]แห่งอังกฤษ หรือ สตีเฟนแห่งบลัว (อังกฤษ: Stephen of England; Stephen of Blois) (ราว ค.ศ. 109625 ตุลาคม ค.ศ. 1154) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชอาณาจักรอังกฤษสมัยราชวงศ์นอร์มัน

พระเจ้าสตีเฟนเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1096 ที่บลัวในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในสตีเฟนที่ 2 เคานต์แห่งบลัวและพระนางอเดลาแห่งนอร์มังดีพระธิดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ได้อภิเษกสมรสกับพระนางมาทิลดาแห่งบูลอญ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 ถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1141 และระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1141 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 ที่โดเวอร์ ประเทศอังกฤษ นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์นอร์มัน

เบื้องต้น[แก้]

สตีเฟนถูกส่งไปเติบโตในราชสำนักอังกฤษของพระปิตุลาพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ในปี ค.ศ. 1106 ในปี ค.ศ. 1115 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเคานต์แห่งมอร์เทนและอภิเษกสมรสกับมาทิลดาธิดาของเคานต์แห่งบูลอญ เมื่อปี ค.ศ. 1125 ไม่นานหลังจากนั้นก็ได้เป็นเคานเทสแห่งบูลอยน์ ชีวิตการแต่งงานเป็นชีวิตที่มีความสุข มาทิลดาเป็นผู้สนับสนุนอย่างขันแข็งต่อการอ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษของสามี สตีเฟนเป็นผู้ครองบูลอยน์ร่วมกับมาทิลดาเมื่อปี ค.ศ. 1128

พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ[แก้]

มีผู้อ้างตัวว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์ด้วยกันสามฝ่าย คือ ผู้ที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุดคือจักรพรรดินีมาทิลดาพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 มิใช่เพียงแต่ทรงเป็นสตรีแต่เพราะเจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู พระราชสวามีของพระนางเป็นศัตรูของชาวนอร์มัน ผู้อ้างสิทธิอีกสองคนคือ โรเบิร์ต เอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ และ สตีเฟน อึกผู้หนึ่งคือน้องชายของสตีเฟน ทีโอบอลด์ เคานต์แห่งบลัว แต่ทีโอบอลด์ไม่ต้องการราชอาณาจักรเพียงพอที่จะเข้าร่วมในการแข่งขัน[2] ก่อนที่พระเจ้าเฮนรีที่ 1 จะเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 ขุนนางส่วนใหญ่สาบานว่าจะสนับสนุนจักรพรรดินีมาทิลดา แต่เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 1 เสด็จสวรรคต สตีเฟนผู้ก็เป็นพระนัดดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์โดยอ้างว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ทรงเปลี่ยนพระทัยก่อนเสด็จสวรรคตโดยทรงแต่งตั้งสตีเฟนให้เป็นรัชทายาท หลังจากพระราชพิธีราชาภิเษกพระเจ้าสตีเฟนก็ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางข้างมากรวมทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 243
  2. Davis,R.H.C King Stephen: 1135-1154, 1967, p14-15

ดูเพิ่ม[แก้]

ก่อนหน้า พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ ถัดไป
พระเจ้าเฮนรีที่ 1 2leftarrow.png Blason duche fr Normandie.svg
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
(ราชวงศ์นอร์มัน)

(ค.ศ. 1135ค.ศ. 1154)
2rightarrow.png พระเจ้าเฮนรีที่ 2
อ้างสิทธิ์โดยจักรพรรดินีมาทิลดา