ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตราสัญลักษณ์ประจำทัวร์นาเมนต์

ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ (อังกฤษ: UEFA Intertoto Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลต่างๆ ในทวีปยุโรป จัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลยุโรปหรือยูฟ่า เริ่มก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1961 ในอดีตเคยเป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกหาทีมเข้าไปแข่งขันในรายการยูฟ่าคัพ โดยทีมที่จะเข้าแข่งขันจะต้องทำการลงทะเบียนสมัครล่วงหน้า ซึ่งต่างจากฟุตบอลรายการอื่นๆของยุโรปที่ถูกจัดแบ่งสัดส่วนไว้อัตโนมัติ หลังเสร็จสิ้นการแข่งขันประจำปี 2008 รายการนี้ได้ถูกสหพันธ์ฟุตบอลยุโรปยุบลง เพื่อไปเป็นส่วนหนึ่งของ ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบคัดเลือก หรือยูฟ่าคัพ เดิม

ประวัติ[แก้]

การคัดเลือกทีมเข้าแข่งขัน[แก้]

ทำเนียบแชมป์[แก้]

2006–2008[แก้]

ปี ทีมชนะเลิศ ทีมที่ผ่านเข้ารอบ
2008 โปรตุเกส เอสซีบราก้า อังกฤษ แอสตันวิลลา สเปน เดปอตีโวลาคอรุนญา เยอรมนี สตุ๊ดการ์ด นอร์เวย์ โรเซนบวร์ก อิตาลี นาโปลี
ฝรั่งเศส Rennes โรมาเนีย Vaslui สวีเดน Elfsborg สวิตเซอร์แลนด์ กราสฮอปเปอร์คลับซูริก ออสเตรีย Sturm Graz
2007 เยอรมนี ฮัมบูร์ก สเปน แอตเลติโก มาดริด เดนมาร์ก AaB อิตาลี ซามพ์โดเรีย อังกฤษ แบล็กเบิร์นโรเวิร์ส ฝรั่งเศส Lens
โปรตุเกส UD Leiria ออสเตรีย Rapid Vienna สวีเดน Hammarby โรมาเนีย Oţelul Galaţi คาซัคสถาน Tobol Kostanay
2006 อังกฤษ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฝรั่งเศส Auxerre สวิตเซอร์แลนด์ กราสฮอปเปอร์คลับซูริก เดนมาร์ก OB Odense ฝรั่งเศส โอลิมปิกมาร์กเซย์ เยอรมนี แฮร์ธาเบอร์ลิน
ตุรกี Kayserispor ไซปรัส Ethnikos Achna เนเธอร์แลนด์ Twente ออสเตรีย Ried สโลวีเนีย Maribor

1995–2005[แก้]

ปี ทีมชนะเลิศ ทีมรองชนะเลิศ ผลการแข่งขัน
2005 เยอรมนี ฮัมบูร์ก สเปน บาเลนเซีย 1–0
ฝรั่งเศส Lens โรมาเนีย CFR Cluj 4–2
ฝรั่งเศส มาร์กเซย์ สเปน เดปอติโวลาคอรุณญา 5–3
2004 ฝรั่งเศส Lille โปรตุเกส UD Leiria 2–0 (หลังต่อเวลาพิเศษ)
เยอรมนี ชาร์ลเก สาธารณรัฐเช็ก Slovan Liberec 3–1
สเปน บียาร์รีล สเปน แอตเลติโก มาดริด 2–2 (ยิงลูกโทษตัดสิน 3–1)
2003 เยอรมนี ชาร์ลเก ออสเตรีย SV Pasching 2–0
สเปน บียาร์รีล เนเธอร์แลนด์ เฮเรนวีน 2–1
อิตาลี Perugia เยอรมนี โวล์ฟบวร์ก 3–0
2002 สเปน มาลาร์กา สเปน บียาร์รีล 2–1
อังกฤษ ฟูแลม อิตาลี Bologna 5–3
เยอรมนี สตุ๊ดการ์ด ฝรั่งเศส Lille 2–1
2001 อังกฤษ แอสตันวิลลา สวิตเซอร์แลนด์ บาเซิล 5–2
ฝรั่งเศส ปารีสแซงต์แชร์กแมง อิตาลี Brescia 1–1 (กฎประตูทีมเยือน)
ฝรั่งเศส Troyes อังกฤษ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 4–4 (กฎประตูทีมเยือน)
2000 อิตาลี อูดิเนเซ สาธารณรัฐเช็ก Sigma Olomouc 6–4
สเปน เซลตาวีโก รัสเซีย เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 4–3
เยอรมนี สตุ๊ดการ์ด ฝรั่งเศส Auxerre 3–1
1999 ฝรั่งเศส Montpellier เยอรมนี ฮัมบูร์ก 2–2 (ยิงลูกโทษตัดสิน 3–0)
อิตาลี ยูเวนตุส ฝรั่งเศส Stade Rennais 4–2
อังกฤษ เวสต์แฮมยูไนเต็ด ฝรั่งเศส Metz 3–2
1998 สเปน บาเลนเซีย ออสเตรีย Austria Salzburg 4–1
เยอรมนี แวร์เดอร์ เบรเมน สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย Vojvodina 2–1
อิตาลี Bologna โปแลนด์ Ruch Chorzów 3–0
1997 ฝรั่งเศส Bastia สวีเดน Halmstad 2–1
ฝรั่งเศส ลียง ฝรั่งเศส Montpellier 4–2
ฝรั่งเศส Auxerre เยอรมนี Duisburg 2–0
1996 เยอรมนี Karlsruhe เบลเยียม Standard Liège 3–2
ฝรั่งเศส Guingamp รัสเซีย Rotor Volgograd 2–2 (กฎประตูทีมเยือน)
เดนมาร์ก Silkeborg โครเอเชีย Segesta 2–2 (กฎประตูทีมเยือน)
1995 ฝรั่งเศส Strasbourg ออสเตรีย Tirol Innsbruck 7–2
ฝรั่งเศส Bordeaux เยอรมนี Karlsruhe 4–2

1967–94[แก้]

ไม่มีทีมใดชนะเลิศในระหว่าง ค.ศ. 1967-94 เนื่องจากเป็นการแข่งขันแบบกลุ่มเท่านั้น

1961–67[แก้]

ฤดูกาล ทีมชนะเลิศ ทีมรองชนะเลิศ ผลการแข่งขัน
1966–67 เยอรมนี ไอน์ทรัคแฟรงค์เฟิร์ต เชโกสโลวาเกีย Inter Bratislava 4–3
1965–66 เยอรมนีตะวันออก Lokomotive Leipzig สวีเดน IFK Norrköping 4–1
1964–65 โปแลนด์ Polonia Bytom เยอรมนีตะวันออก SC Leipzig 5–4
1963–64 เชโกสโลวาเกีย Slovnaft Bratislava โปแลนด์ Polonia Bytom 1–0*
1962–63 เชโกสโลวาเกีย Slovnaft Bratislava อิตาลี Calcio Padova 1–0*
1961–62 เนเธอร์แลนด์ อาแจ็กซ์อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์ เฟเยนูร์ดร็อตเตอร์ดัม 4–2*
* - ชิงชนะเลิศนัดเดียว (ใน 1962–63 มีการชิงชนะเลิศ 2 นัด)

ทำเนียบแชมป์แบ่งตามประเทศ[แก้]

ทีมใน ตัวหนา หมายถึงทีมที่ชนะทุกนัดที่แข่งขัน

ประเทศ ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ทีมชนะเลิศ ทีมรองชนะเลิศ
ฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 16 5 Auxerre (2), Bastia, บอร์กโดว์, Guingamp, Lens (2), Lille, ลียง, มาร์กเซย์ (2), Montpellier, PSG, Rennes, Strasbourg, Troyes Auxerre, Lille, Metz, Montpellier, Rennes
เยอรมนี เยอรมนี 11 4 แฟรงค์เฟิร์ต, ฮัมบูร์ก (2), แฮร์ธา, Karlsruhe, ชาร์ลเก้ (2), สตุ๊ดการ์ด (3), แวร์เดอร์เบรเมน Duisburg, ฮัมบูร์ก, Karlsruhe, โวล์ฟบวร์ก
สเปน สเปน 7 5 เซลตาวีโก, มาลาร์กา, บาเลนเซีบ, บียาร์รีล (2), แอตเลติโกมาดริด, เดปอติโว แอตเลติโกมาดริด, เดปอติโว, บาเลนเซีย, บียาร์รีล (2)
อิตาลี อิตาลี 6 3 Bologna, ยูเวนตุส, นาโปลี, เปรูเกีย, ซามพ์โดเรีย, อูดิเนเซ Bologna, Brescia, ปาโดวา
อังกฤษ อังกฤษ 6 1 แอสตันวิลลา (2), แบล็กเบิร์น, ฟูแลม, นิวคาสเซิล, เวสต์แฮม นิวคาสเซิล
ออสเตรีย ออสเตรีย 3 3 Rapid Vienna, SV Ried, SK Sturm Graz FC Tirol Innsbruck, SV Pasching, SV Austria Salzburg
เดนมาร์ก เดนมาร์ก 3 1 Aalborg, Odense, Silkeborg Odense
เนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ 2 4 อาแจ็กซ์, Twente เฟเยร์นูร์ด, เฮเรนวีน, NAC, Utrecht
โรมาเนีย โรมาเนีย 2 3 Oţelul Galaţi, FC Vaslui CFR Cluj, Farul Constanţa, Gloria Bistriţa
สวีเดน สวีเดน 2 3 Elfsborg, Hammarby Halmstads, IFK Norrköping, Kalmar FF
สาธารณรัฐเช็ก เช็กสโลวาเกีย 2 1 Inter Bratislava (2) Inter Bratislava
โปรตุเกส โปรตุเกส 2 1 บราก้า, Leiria Leiria
สวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ 2 1 กราสฮอปเปอร์ (2) บาเซิล
โปแลนด์ โปแลนด์ 1 2 Polonia Bytom Polonia Bytom, Ruch Chorzów
ตุรกี ตุรกี 1 2 Kayserispor Sivasspor, Trabzonspor
เยอรมนีตะวันออก เยอรมนีตะวันออก 1 1 Lokomotive Leipzig Lokomotive Leipzig
นอร์เวย์ นอร์เวย์ 1 1 โรเซนบวร์ก Lillestrøm
ไซปรัส ไซปรัส 1 Ethnikos Achna FC
คาซัคสถาน คาซัคสถาน 1 Tobol Kostanay
สโลวีเนีย สโลวาเนีย 1 NK Maribor
รัสเซีย รัสเซีย 5 FC Moskva, FC Saturn, Rotor Volgograd, Rubin Kazan, เซนิตปีเตอร์สเบิร์ก
เบลเยียม เบลเยียม 3 Gent (2), Standard Liége
ประเทศกรีซ กรีซ 3 Larisa, OFI Crete, Panionios
ยูเครน ยูเครน 3 Dnipro Dnipropetrovsk, Chornomorets Odessa, SC Tavriya Simferopol
บัลแกเรีย บัลแกเรีย 2 Cherno More Varna, PFC Chernomorets Burgas
สาธารณรัฐเช็ก สาธารณรัฐเช็ก 2 Sigma Olomouc, Slovan Liberec
อิสราเอล อิสราเอล 2 Maccabi Petah Tikva, Bnei Sakhnin
มอลโดวา มอลโดวา 2 Dacia Chişinău, FC Tiraspol
เซอร์เบีย เซอร์เบีย 2 Vojvodina, Hajduk Kula
อาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจาน 1 Neftchi Baku
โครเอเชีย โครเอเชีย 1 Segesta
ฮังการี ฮังการี 1 Budapest Honvéd FC
ลิทัวเนีย ลิทัวเนีย 1 FK Vėtra
ลัตเวีย ลัตเวีย 1 ลิก้า
สกอตแลนด์ สกอตแลนด์ 1 ไฮเบอร์เนียน

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]