ภาษามีนังกาเบา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษามีนังกาเบา
Baso Minangkabau
ภาษาแม่ใน อินโดนีเซีย มาเลเซีย
ภูมิภาค สุมาตราตะวันตก (อินโดนีเซีย) เกาะรีเยา (อินโดนีเซีย) รัฐเนกรีเซมบิลัน (มาเลเซีย)
จำนวนผู้พูด 6,500,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-2 min
ISO 639-3 min

ภาษามีนังกาเบา (ชื่อในภาษาของตนเอง: Baso Minang (kabau); ภาษาอินโดนีเซีย: Bahasa Minangkabau) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดโดยชาวมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตก ทางตะวันตกของเกาะรีเยา และเมืองอื่นๆในอินโดนีเซียเนื่องจากการอพยพ รวมทั้งในประเทศมาเลเซีย ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษามลายูทั้งในด้านศัพท์และไวยากรณ์ นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้เป็นสำเนียงของภาษามลายู

ในมาเลเซีย ภาษานี้ใช้พูดในรัฐเนกรีเซมบีลัน ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวมีนังกาเบาที่อพยพมาจากสุมาตรา ภาษานี้เป็นภาษากลางในชายฝั่งตะวันตกของสุมาตราเหนือ และเคยใช้ในบางส่วนของอาเจะห์ ในชื่อ Aneuk Jamee