รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

(เปลี่ยนทางมาจาก กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร)

หมายเหตุ: บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะเป็นส่วนหนึ่งของบทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกันที่ใช้ ค.ศ. และ/หรือมีการอ้างอิงไปยังคริสต์ศตวรรษ

นี่คือรายพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์และพระมหากษัตรีย์แห่งประเทศและหมู่เกาะต่างๆ ซึ่งร่วมกันเป็นสหราชอาณาจักรในปัจจุบัน สำหรับพระนามาภิไธยพระมหากษัตริย์และพระมหากษัตรีย์แห่งอังกฤษ ดูรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ

[แก้] รายพระนาม

พระนาม	ครองราชย์	หมายเหตุ	พระนาม	ครองราชย์	หมายเหตุ
พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ			พระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์
ราชวงศ์เวสเซ็กซ์			ราชวงศ์อัลปิน
			สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1 (Kenneth I of Scotland)	ค.ศ. 843–858	กษัตริย์พระองค์แรกของชาวพิกต์และชาวสกอต
			สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 1 (Donald I of Scotland)	ค.ศ. 858–862	พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 (Constantine I of Scotland)	ค.ศ. 862–877	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช (Alfred the Great)	ค.ศ. 871–899	ทรงได้รับการยกย่องเป็นกษัตริย์ของชาวอังกฤษพระองค์แรก ภายใต้สนธิสัญญาเวดมอร์ ค.ศ. 878	สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 (Constantine I of Scotland)	ค.ศ. 862–877	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าเอ็ด (Áed of Scotland)	ค.ศ. 877–878	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าเอโอชาร์ด (Eochaid of Scotland)	ค.ศ. 878–889	พระภาคิไนย (หลานลุง) ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ด ครองราชย์ร่วมกันกับสมเด็จพระเจ้ากิริค ?
			สมเด็จพระเจ้ากิริค (Giric of Scotland)	ค.ศ. 878–889	พระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) พระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าเอ็ด ?
			สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2 (Donald II of Scotland)	ค.ศ. 889–900	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส (Edward the Elder)	ค.ศ. 899–924	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟร็ด มหาราช	สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2 (Donald II of Scotland)	ค.ศ. 889–900	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส (Edward the Elder)	ค.ศ. 899–924	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟร็ด มหาราช	สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 (Constantine II)	ค.ศ. 900–943	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ด
สมเด็จพระเจ้าเอลเวียรด แห่งเวสเซกซ์ (Ælfweard)	ค.ศ. 924	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ทรงเป็นเพียงแต่กษัตริย์แห่งเวสเซกซ์
สมเด็จพระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษ (Athelstan)	ค.ศ. 924–939	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์พระองค์แรกที่ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษโดยพฤตินัย
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 (Edmund I)	ค.ศ. 939–946	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 (Edmund I)	ค.ศ. 939–946	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด	สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 (Malcolm I)	ค.ศ. 943–954	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอเดรด (Edred)	ค.ศ. 946–955	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด	สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 (Malcolm I)	ค.ศ. 943–954	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอเดรด (Edred)	ค.ศ. 946–955	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด	สมเด็จพระเจ้าอินดัล์ฟ (Indulf)	ค.ศ. 954–962	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดวี (Edwy the Fair)	ค.ศ. 955–959	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ (Edgar the Peaceable)	ค.ศ. 959–975	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์
			สมเด็จพระเจ้าดับ (Dub)	ค.ศ. 962–966	พระราชโอรสในพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าคุยเลน แห่งสกอตแลนด์ (Cuilén)	ค.ศ. 966–971	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอินดัล์ฟ
			สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 2 (Kenneth II)	ค.ศ. 971–?	พระราชโอรสในพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ (นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ) (St Edward the Martyr)	ค.ศ. 975–978	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์	สมเด็จพระเจ้าแอมเลบ (Amlaíb)	?–ค.ศ. 977	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอินดัล์ฟ
	ค.ศ. 975–978	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์	สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 2 (Kenneth II)	ค.ศ. 977–995	รัชสมัยที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 (Ethelred the Unready)	ค.ศ. 978–1013 ค.ศ. 1014–1016	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์	สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 2 (Kenneth II)	ค.ศ. 977–995	รัชสมัยที่ 2
			สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 3 (Constantine III)	ค.ศ. 995–997	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคุยเลน
			สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 3 (Kenneth III)	ค.ศ. 997–1005	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าดับ
			สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2 (Malcolm II)	ค.ศ. 1005–1034	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 (Edmund Ironside)	ค.ศ. 1016	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เร็ด
ราชวงศ์เดนมาร์ก ค.ศ. 1013–1016 ราชสำนักแซกซอนส์และเดนมาร์กต่างอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษ เดนมาร์กและอังกฤษมีกษัตริย์ร่วมกันตั้งแต่ ค.ศ. 1016 ถึง 1042
สเวน ฟอร์กเบียร์ด (Sweyn Forkbeard)	ค.ศ. 1013–1014
สมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช (Canute The Great)	ค.ศ. 1016–1035	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าสเวน
สมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช (Canute The Great)	ค.ศ. 1016–1035	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าสเวน	สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 (Duncan I)	ค.ศ. 1034–1040	พระราชนัดดา (หลานปู่) ในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2
สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต (Harold Harefoot)	ค.ศ. 1035–1040	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคานูท	สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 (Duncan I)	ค.ศ. 1034–1040	พระราชนัดดา (หลานปู่) ในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2
สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท (Harthacanute)	ค.ศ. 1040–1042	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคานูท	สมเด็จพระเจ้าแมคเบธ (Macbeth)	ค.ศ. 1040–1057	พระสวามีในพระนัดดา (หลานปู่) ในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 3
การฟื้นฟูราชวงศ์แซกซอนส์ตะวันตก
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ (นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ) (St Edward the Confessor)	ค.ศ. 1042–1066	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ
			สมเด็จพระเจ้าลูลัค (Lulach)	ค.ศ. 1057–1058	พระราชปนัดดา (เหลน) ในพระเจ้าเคนเนธที่ 3, พระราชโอรสติดและพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ในสมเด็จพระเจ้าแมคเบธ
			ราชวงศ์ดันเคลด์
			สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 (Malcolm III)	ค.ศ. 1058–1093	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1
สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน (Harold Godwinson)	ค.ศ. 1066	พระเทวัญ (น้องเขย) ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด สืบเชื้อสายมาจากเอเธล์เร็ดแห่งเวสเซ็กส์ พระเชษฐาในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรด
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง (Edgar the Atheling)	ค.ศ. 1066	พระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2
ราชวงศ์นอร์มัน หลังจากพวกนอร์มันเอาชนะชนแซ็กซอนได้ในปี ค.ศ. 1066
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 (William I, the Conqueror)	ค.ศ. 1066–1087	พระญาติห่างๆ ในสมเด็จพระเจ้าอัลเฟร็ดมหาราช
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 (William II, Rufus)	ค.ศ. 1087–1100	พระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 พระญาติวงศ์ในพระเจ้าอัลเฟร็ดมหาราช
			สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 3 (Donald III)	ค.ศ. 1093–1094 ค.ศ. 1094–1097	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 2 (Duncan II)	ค.ศ. 1094	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
			สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ (Edgar)	ค.ศ. 1097–1107	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 (Henry I)	ค.ศ. 1100–1135	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 พระญาติวงศ์ในพระเจ้าอัลเฟร็ด	สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ (Edgar)	ค.ศ. 1097–1107	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
			สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 (Alexander I)	ค.ศ. 1107–1124	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
			สมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1 (David I)	ค.ศ. 1124–1153	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
สมเด็จพระเจ้าสตีเฟน (Stephen)	ค.ศ. 1135–1154	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1	สมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1 (David I)	ค.ศ. 1124–1153	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3
สมเด็จพระเจ้าสตีเฟน (Stephen)	ค.ศ. 1135–1154	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1	สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 4 (Malcolm IV)	ค.ศ. 1153–1165	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1
ราชวงศ์อานเจวินหรือแพลนทาเจเน็ท ชื่อราชวงศ์เปลี่ยนเนื่องจากพระจักรพรรดินีมาทิลดาทรงอภิเษกสมรสกับเจฟฟรีย์ แพลนทาเจเน็ท
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา (Matilda)	ค.ศ. 1141	พระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 1, พระราชธิดาในพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 (Henry II)	ค.ศ. 1154–1189	พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 (Henry II)	ค.ศ. 1154–1189	พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา	สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 (William I)	ค.ศ. 1165–1214	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 (Richard I, the Lionheart)	ค.ศ. 1189–1199	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2
ราชสำนักอังกฤษและไอร์แลนด์ ค.ศ. 1199 สมเด็จพระเจ้าจอห์นผู้ทรงดำรงพระยศกษัตริย์แห่งไอร์แลนด์ได้ครองราชบัลลังก์อังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าจอห์น (John "Lackland")	ค.ศ. 1199–1216	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2
สมเด็จพระเจ้าจอห์น (John "Lackland")	ค.ศ. 1199–1216	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2	สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 (Alexander II)	ค.ศ. 1214–1249	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 (Henry III)	ค.ศ. 1216–1272	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอห์น	สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 (Alexander II)	ค.ศ. 1214–1249	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 (Henry III)	ค.ศ. 1216–1272	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอห์น	สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 (Alexander III)	ค.ศ. 1249–1286	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 (Edward I "Longshanks")	ค.ศ. 1272–1307	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3	สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 (Alexander III)	ค.ศ. 1249–1286	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2
			สมเด็จพระราชินีนาถมาร์กาเรท (Margaret)	ค.ศ. 1286 - 1290	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3
			ราชวงศ์เบลเลียว หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถมาร์กาเรทสวรรคตใน ค.ศ. 1290 นั้น ไม่ทรงมีรัชทายาทที่ชัดเจน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษทรงแทรกแซงการแย่งราชบัลลังก์ระหว่างโรเบิร์ท บรูซและจอห์น เบลเลียว โดยทรงเลือกจอห์น เบลเลียวเป็นกษัตริย์ของสกอตแลนด์
			สมเด็จพระเจ้าจอห์น (John)	ค.ศ. 1292–1296	David I's great-great-great-grandson
			ราชวงศ์บรูซ หลังจากจอห์น เบลเลียวก่อการกบฏ สงครามเอกราชของสกอตแลนด์เกิดขึ้น โรเบิร์ท บรูซตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์
			สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 1 (Robert I)	ค.ศ. 1306–1329	David I's great-great-great-great-grandson
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 (Edward II)	ค.ศ. 1307–1327	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 (Edward III)	ค.ศ. 1327–1377	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2
			สมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 2 (David II)	ค.ศ. 1329–1371	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 1
			ราชวงศ์เบลเลียว เมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ทั้งเอ็ดเวิร์ด เบลเลียวและพระเจ้าเดวิดที่ 2 ต่างอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์
			เอ็ดเวิร์ด เบลเลียว	ค.ศ. 1332–1336	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอห์น เบลเลียว
			ราชวงศ์สจวต สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์หลังจากทรงเข้าพิธีหมั้นเมื่อพระชนมายุ 5 พรรษา พระองค์ทรงถูกนำมาเลี้ยงดูในฝรั่งเศส ทรงพระนาม "Marie Stuart, Reine de l'Écosse," etc. พระนามของพระองค์แปลเสียงของชื่อราชวงศ์ 'สจวต' (Stewart) ให้เป็นแบบภาษาฝรั่งเศส (Stuart) สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ทรงนำการสะกดชื่อราชวงศ์เป็นภาษาฝรั่งเศสเข้ามาในสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1560
			สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 2 (Robert II)	ค.ศ. 1371–1390	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 1
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 (Richard II)	ค.ศ. 1377–1399	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3	สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 2 (Robert II)	ค.ศ. 1371–1390	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 1
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 (Richard II)	ค.ศ. 1377–1399	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3	สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 3 (Robert III)	ค.ศ. 1390–1406	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 2
ราชวงศ์ลางเคสเตอร์ เฮนรี โบลิงโบรกได้ยึดอำนาจมาจากพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ชื่อพระราชวงศ์มาจาก ดยุคแห่งแลงแคสเตอร์ ยศของพระราชบิดาของเฮนรี
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 (Henry IV)	ค.ศ. 1399–1413	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 (Henry IV)	ค.ศ. 1399–1413	พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3	สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 (James I)	ค.ศ. 1406–1437	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ทที่ 3
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 (Henry V)	ค.ศ. 1413–1422	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 (Henry VI)	ค.ศ. 1422–1461 ค.ศ. 1470–1471	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5
			สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 (James II)	ค.ศ. 1437–1460	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1
			สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3 (James III)	ค.ศ. 1460–1488	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2
ราชวงศ์ยอร์ค ราชสกุลทิวดอร์เอาชนะราชสกุลแลงคาสเตอร์ได้ในสงครามดอกกุหลาบ และราชสกุลยอร์คได้ขึ้นครองราชบัลลังก์
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 (Edward IV)	ค.ศ. 1461–1470 ค.ศ. 1471–1483	พระราชโอรสในพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 (Edward V)	ค.ศ. 1483	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 (Richard III)	ค.ศ. 1483–1485	พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4
ราชวงศ์ทิวดอร์ เฮนรี ทิวดอร์ ทายาทของราชสกุลลางเคสเตอร์ ชิงราชบัลลังก์คืนจากราชสกุลยอร์ค
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 (Henry VII)	ค.ศ. 1485–1509	Edward III's great-great-great-grandson
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 (Henry VII)	ค.ศ. 1485–1509	Edward III's great-great-great-grandson	สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4 (James IV)	ค.ศ. 1488–1513	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 (Henry VIII)	ค.ศ. 1509–1547	พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 7, พระราชนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4	สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4 (James IV)	ค.ศ. 1488–1513	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3
			สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 (James V)	ค.ศ. 1513–1542	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4
			สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 (Mary I)	ค.ศ. 1542–1567	พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 (Edward VI)	ค.ศ. 1547–1553	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
เลดี้เจน เกรย์	ค.ศ. 1553	พระราชปนัดดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 โดยทั่วไปไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นพระราชินี^[1]^[2]
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 (Mary I)	ค.ศ. 1553–1558	พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 (Elizabeth I)	ค.ศ. 1558–1603	พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 (Elizabeth I)	ค.ศ. 1558–1603	พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8	สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 (James VI)	ค.ศ. 1567–1625	พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1

พระนาม	ครองราชย์	หมายเหตุ
ราชสำนักอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1603 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์แทนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือที่รู้จักกันว่า Union of the Crowns ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 เป็นต้นมา อังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์มีกษัตริย์พระองค์เดียวกันที่ปกครอง
ราชวงศ์สจวต
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (James I of England) หรือ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (James VI of Scotland)	ค.ศ. 1603–1625	พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีแห่งสกอต, great-great-grandson of Henry VII of England ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์แรกที่ฉลองพระนามเป็น กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ (King of Great Britain) (1604)
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 (Charles I)	ค.ศ. 1625–1649	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
สมัยไร้กษัตริย์ (สมัยสาธารณรัฐ) อังกฤษไม่มีกษัตริย์ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึง ค.ศ. 1660 ถึงแม้สถานะทางรัฐธรรมนูญของรัฐบาลยังไม่ชัดเจน จนกระทั่งในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1653 อังกฤษเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ และเรียกชื่อประเทศว่า เครือจักรภพ (Commonwealth) ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1653 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ได้แต่งตั้งตนเป็น เจ้าคุณพระอักขราภิบาล (Lord Protector) และมีเจ้าคุณพระอักขราภิบาล 2 คนปกครองอังกฤษจนถึงปี ค.ศ. 1659 ริชาร์ด ครอมเวลล์ได้ลาออก และคืนอำนาจให้แก่รัฐสภาจนกระทั่งมีการฟื้นฟูราชวงศ์สจวตในปี ค.ศ. 1660
พระนาม	ครองราชย์	หมายเหตุ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (Oliver Cromwell)	ค.ศ. 1653–1658
ริชาร์ด ครอมเวลล์ (Richard Cromwell)	ค.ศ. 1658–1659	บุตรชายของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์
ราชวงศ์สจวต (ฟื้นฟู)
พระนาม	รัชสมัย	หมายเหตุ
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 (Charles II)	อังกฤษ ค.ศ. 1660-1685 สกอตแลนด์ ค.ศ. 1649-1651 และ ค.ศ. 1660–1685 (1649–1685 ในทางนิตินัย)	พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 (เสด็จขึ้นครองราชย์ที่สกอตแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1651 โดยทางการแล้วนับวันขึ้นครองราชย์ตั้งแต่วันที่พระราชบิดาของพระองค์สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (James II of England) สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์ (James VII of Scotland)	ค.ศ. 1685–1689	พระราชโอรสองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 (Mary II)	ค.ศ. 1689–1694	พระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ครองราชสมบัติเคียงคู่กับพระสวามี สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ (William III of England) สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ (William II of Scotland) สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งไอร์แลนด์ (William I of Ireland)	ค.ศ. 1689–1702	พระราชนัดดาในพระเจ้าชาร์ลสที่ 1 ครองราชสมบัติเคียงคู่กับพระมเหสี สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ (Anne)	ค.ศ. 1702–1707 (รัชสมัยกาล ค.ศ. 1702–1714)	พระกนิษฐาในสมเด็จพระราชินีแมรีที่ 2, พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2

ราชสำนักบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1707 สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ทรงประกาศใช้ พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่รวมราชอาณาจักรอังกฤษ กับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ เข้าด้วยกันเป

[1]

[2]