Golden Kamuy

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ เนื่องจากหนังสือการ์ตูนฉบับภาษาไทยใช้ชื่อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษ
Golden Kamuy
ชื่อ Golden Kamuy
โรมาจิ Gōruden Kamui
แนว ผจญภัย,[1] อิงประวัติศาสตร์,[2] แนวตะวันตกสไตล์ญี่ปุ่น[3]
มังงะ
เรื่องโดยซาโตรุ โนดะ
พิมพ์โดยญี่ปุ่น ชูเอฉะ
ไทย สยามอินเตอร์คอมิกส์
กลุ่มเป้าหมายเซเน็ง
นิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์
เผยแพร่21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน
รวมเล่มญี่ปุ่น 16
ไทย 6
รายการทีวี
กำกับฮิโตชิ นัมบะ
เขียนบทโนโบรุ ทาคางิ
ดนตรีเคนอิจิโร่ สุเอฮิโระ
สตูดิโอเจโนะ สตูดิโอ
ฉายทางTokyo MX, ytv, STV, BS11
ฉาย 9 มิถุนายน พ.ศ. 2561 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ตอน24 ตอน + โอวีเอ 2 ตอน
โอเอ็นเอ
Golden Dōga Gekijō
กำกับเคนชิโร่ โมริอิ
สตูดิโอ
  • DMM.futureworks
  • W-Toon Studio
ฉาย 16 มิถุนายน พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
ตอน19 ตอน + โอวีเอ 1 ตอน
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

Golden Kamuy (ญี่ปุ่น: ゴールデンカムイ โรมาจิGōruden Kamui เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยซาโตรุ โนดะ ตรวจสอบภาษาไอนุในเรื่องโดยฮิโรชิ นาคางาวะ นักภาษาศาสตร์ภาษาไอนุจากมหาวิทยาลัยจิบะ การ์ตูนได้รับรางวัลมังงะไทโชครั้งที่ 9 ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจโนะ สตูดิโอะ ออกอากาศระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561

เนื้อเรื่อง[แก้]

สุกิโมโต้ ไซจิ อดีตทหารผ่านศึกแห่งยุทธการเนิน 203 ในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ได้ทำงานเป็นนักขุดแร่ในฮอกไกโดเพื่อหาเงินไปช่วยเหลือภรรยาม่ายของเพื่อนสนิทที่เสียชีวิตในสงคราม สุกิโมโต้ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับขุมทองคำของชาวไอนุที่ซ่อนอยู่ สถานที่ของขุมทองคำถูกซ่อนไว้ในรอยสักของกลุ่มนักโทษที่หลบหนีจากเรือนจำอาบาชิริ สุกิโมโต้ได้รู้ว่าข่าวนี้เป็นเรื่องจริงและมีคนอีกหลายกลุ่มที่กำลังตามล่าทองคำ สุกิโมโต้จึงตัดสินใจเดินทางตามหาขุมทองพร้อมกับอาชิริปะ เด็กสาวชาวไอนุ

ตัวละคร[แก้]

กลุ่มสุกิโมโต้[แก้]

ให้เสียงโดย: จิคาฮิโระ โคบายาชิ
ทหารปลดประจำการและทหารผ่านศึกในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น สังกัดกองพลที่หนึ่งแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น และร่วมต่อสู้ในยุทธการเนิน 203 มีชื่อเสียงจากการรูปแบบการต่อสู้ที่บ้าดีเดือดและความหนังเหนียวที่น่าทึ่งในสนามรบ จนได้รับฉายาว่า "สุกิโมโต้คนอมตะ" (ญี่ปุ่น: 不死身の杉元 โรมาจิFujimi no Sugimoto) ออกตามหาทองคำเพื่อช่วยเหลืออุเมโกะ (ญี่ปุ่น: 梅子 โรมาจิUmeko) ภรรยาตาบอดของโทราจิ (ญี่ปุ่น: 寅次 โรมาจิToraji) เพื่อนสนิทของสุกิโมโต้ที่เสียชีวิตในสงคราม
ให้เสียงโดย: ฮารุกะ ชิราอิชิ
เด็กสาวนักล่าสัตว์ชาวไอนุซึ่งได้พบกับสุกิโมโต้หลังจากได้ช่วยชีวิตสุกิโมโต้จากหมีป่า ภายหลังเป็นผู้ร่วมเดินทางกับสุกิโมโต้ในการตามหาทองคำ มีความต้องการจะแก้แค้นให้พ่อที่อาชิริปะเชื่อว่าถูกนักล่าทองคำสังหาร ชื่อในภาษาญี่ปุ่นของอาชิริปะคือ โคโจเบะ อาสุโกะ (ญี่ปุ่น: 小蝶辺 明日子 โรมาจิKochōbe Asuko)
ให้เสียงโดย: เคนทาโร่ อิโต
นักโทษแห่งเรือนจำอาบาชิริที่มีรอยสักและเป็นผู้เชี่ยวชาญในการหลบหนี

กลุ่มฮิจิคาตะ[แก้]

ให้เสียงโดย: โจจิ นาคาตะ, ยูอิจิ นากามูระ (วัยหนุ่ม)
ให้เสียงโดย: ทาคายูกิ สุโง, คาซุนะ นาไค (วัยหนุ่ม)
ให้เสียงโดย: เคนจิ โนมุระ

กองพลที่เจ็ดแห่งฮอกไกโด[แก้]

ให้เสียงโดย: โฮจู โอซึกะ
ให้เสียงโดย: เคนจิโระ ซึดะ
ให้เสียงโดย: โยชิมาสะ โฮโซยะ Hosoya
ให้เสียงโดย: เอจิ ทาเคโมโตะ
ให้เสียงโดย: โทโมคาซุ สุงิตะ

นักโทษเรือนจำอาบาชิริ[แก้]

ให้เสียงโดย: ผีไร้หน้าตัวปลอม: โคอิจิ โซมะ

ชาวไอนุ[แก้]

ให้เสียงโดย: อาซากะ อาไซ
ลูกพี่ลูกน้องของอาชิริปะ

ตัวละครอื่น ๆ[แก้]

หนึ่งในหมาป่าฮอกไกโดที่เหลือรอด
สุนัขฮอกไกโดของนิเฮ

รูปแบบต่างๆ[แก้]

หนังสือการ์ตูน[แก้]

Golden Kamuy เขียนเรื่องและวาดภาพโดยซาโตรุ โนดะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนยังจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ได้รับการจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูนมาแล้ว 16 เล่ม [4]

ในประเทศไทย Golden Kamuy ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มมาแล้ว 11 เล่ม

อนิเมะ[แก้]

ผลตอบรับ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Official Website for Golden Kamuy". Viz Media. Archived from the original on August 15, 2017. สืบค้นเมื่อ January 18, 2018.
  2. "Golden Kamuy Vol. 1 - The Spring 2017 Manga Guide". Anime News Network. June 3, 2017. สืบค้นเมื่อ July 28, 2018.
  3. "マンガ大賞2016受賞『ゴールデンカムイ』は、8年ぶり2度めの"異変"だった". Livedoor News (in Japanese). Line Corporation. March 31, 2016. Archived from the original on September 17, 2017. สืบค้นเมื่อ October 14, 2017.
  4. "ゴールデンカムイ/16" (in ญี่ปุ่น). ชูเอฉะ. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2562.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]