สายการบินเอทิฮัด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Etihad Airways)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Etihad Airways
الإتحاد للطيران
IATA
EY
ICAO
ETD
รหัสเรียก
ETIHAD
ก่อตั้ง พ.ศ. 2546
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี
รายการสะสมแต้ม Etihad Guest
ห้องพักรับรอง Etihad Premium Lounge
ขนาดฝูงบิน 66 (+96 สั่งซื้อ)
จุดหมายปลายทาง 82 รวมคาร์โก้
สโลแกน From Abu Dhabi to the World
สำนักงานใหญ่ อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[1]
บุคคลสำคัญ

Chairman of the Board

Vice Chairman of the Board

Chief Executive Officer

  • James Rigney

Chief Financial Officer

  • Peter Baumgartner

Chief Commercial Officer

  • Richard Hill

Chief Operations Officer

  • Ray Gammell

Chief People and Performance Officer

เว็บไซต์ www.etihad.com
Etihad Thai logo

สายการบินเอทิฮัด (อาหรับ: الإتحاد‎; อังกฤษ: Etihad Airways) เป็นสายการบินแห่งชาติของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 มีสำนักงานตั้งอยู่ที่อาบูดาบี เริ่มดำเนินงานในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003[2]

สายการบินมีเที่ยวบินมากกว่า 1,200 เที่ยวต่อสัปดาห์ จุดหมายปลายทางมากกว่า 70 แห่ง ในเกือบ 50 ประเทศ กับตัวเครื่องแอร์บัสและโบอิง กว่า 60 ลำ[2] ในปี ค.ศ. 2010 สายการบินรองรับผู้โดยสาร 7.1 ล้านคน โดยเพิ่มขึ้น 13.1% จากปี ค.ศ. 2009[3] ถึงแม้ว่าจะมีรายได้ 3,000 ล้านเหรียญสหรัฐในปี ค.ศ. 2010 แต่สายการบินก็ไม่เคยมีผลกำไร[3]

ฝูงบิน[แก้]

เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F C Y รวม
แอร์บัส เอ 320-200 22 16 120 136
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 321นีโอ 26 TBA
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 330-200 18 32 191 231
แอร์บัส เอ 330-300 6 8 32 191 231
แอร์บัส เอ 340-500 4 12 28 200 240 To be transferred to Conviasa[4]
แอร์บัส เอ 340-600 7 12 32 248 292
แอร์บัส เอ 350-1000 22 TBA ส่งมอบ: 2018[5][6]
แอร์บัส เอ 380-800 10 11 70 417 498
โบอิง 777-300ER 19 28 384 412
40 340 380
8 40 292 340
โบอิง 787-9 20 22 TBA ส่งมอบ: 2014[7]
Etihad Crystal Cargo Fleet
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุสินค้า หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 300-600RF 2 97,000 lbs
แอร์บัส เอ 330-200F 2 2 152,100 lbs
โบอิง 777F 1 2 225,000 lbs
แมคดอนแนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11F 2 203,860 lbs
รวม 66 95

อ้างอิง[แก้]

  1. "Airline Membership". IATA. สืบค้นเมื่อ 2011-06-12. 
  2. 2.0 2.1 "Etihad Airways In Brief". Etihad Airways. สืบค้นเมื่อ 23 November 2011. 
  3. 3.0 3.1 "Etihad Airways' focus on break-even for 2011, profit in 2012". CAPA Centre for Aviation. 21 January 2011. 
  4. http://www.minci.gob.ve/noticias_-_prensa/28/210993/conviasa_ampliardestinos_con.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
  5. Alex Delmar-Morgan (17 January 2012). "Etihad Airways Reduces Orders For Airbus A350-1000". The Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012. 
  6. Tim Hepher (7 May 2012). "Etihad drops more A350s in setback to Airbus". Reuters. สืบค้นเมื่อ 7 May 2012. 
  7. Cathy Buyck (13 December 2011). "Etihad increases 787 orders to 41". Air Transport World. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012.