ข้ามไปเนื้อหา

ไวรัสซิกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไวรัสซิกา
Aedes aegypti (ยุงลายบ้าน) เป็นพาหะส่งผ่านไวรัสซิกา
การจำแนกชนิดไวรัส
Group: Group IV ((+)ssRNA)
วงศ์: Flaviviridae
สกุล: Flavivirus
สปีชีส์: Zika virus
ไข้ซิกา
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10A92.8

ไวรัสซิกา (อังกฤษ: Zika virus; ZIKV) เป็นไวรัสในสกุลเฟลวิวิริเด่ (Flaviviridae) วงศ์เฟลวิไวรัส (Flavivirus) โดยผ่านจากยุงลาย (Aedes) อาทิเช่น ยุงลายบ้าน (Aedes aegypti) และ ยุงลายสวน (Aedes albopictus) โดยตั้งชื่อโรคมาจากป่าซิกาใน ประเทศยูกันดา ซึ่งเป็นที่แพร่โรคซิก้าเป็นครั้งแรกเมื่อปี 1947[1]

สำหรับผู้ติดเชื้อซิก้า เป็นที่รู้จักในชื่อว่า ไข้ซิกา (Zika Fever) ในผู้ติดเชื้อซิกามักจะไม่มีอาการแสดงหรือมีอาการไม่รุนแรง ซึ่งนับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 ทราบว่าเกิดเชื้อในเส้นศูนย์สูตรแคบ ๆ ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาถึงทวีปเอเชีย , ปี 2014 ไวรัสซิก้าได้แพร่กระจาย ไปทางทิศตะวันออก สู่มหาสมุทรแปซิฟิก ไปยัง เฟรนช์โปลินีเซีย จากนั้นแพร่กระจายไปที่ เกาะอีสเตอร์ และในปี 2015 แพร่กระจายไปยังแม็กซิโก , อเมริกากลาง , แคริบเบียน และอเมริกาใต้ โดยเปนที่ระบาดของไวรัสซิก้าที่แพร่กระจายไปทั่วในปัจจุบัน[2]

อาการทางคลินิก

[แก้]

ความเจ็บป่วยนี้คล้ายไข้เด็งกีแบบอ่อน[3] รักษาโดยการพักผ่อน[4] และไม่สามารถใช้ยาหรือวัคซีนป้องกัน[4] โรคซิกาสัมพันธ์กับไข้เหลืองและไข้ไนล์ตะวันตก ซึ่งเกิดจากฟลาวิไวรัสจากสัตว์ขาปล้องอื่น[3] ปัจจุบันคาดว่าความเชื่อมโยงระหว่างภาวะหัวเล็กเกิดในทารกแรกเกิดของแม่ที่ติดเชื้อมีความเป็นไปได้[5][6]

การแพร่ระบาด

[แก้]

ในเดือนมกราคม 2559 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐ (CDC) ออกคำแนะนำท่องเที่ยวในประเทศที่ได้รับผลกระทบ ซึ่งร่วมการใช้ความระมัดระวังเพิ่มขึ้นและพิจารณาเลื่อนการเดินทาง และแนวทางสำหรับสตรีตั้งครรภ์[7][8] ไม่ช้ารัฐบาลหรือหน่วยงานสุขภาพอื่นก็ออกคำเตือนท่องเที่ยวคล้ายกัน[9][10][11][12] ส่วนประเทศอย่างโคลอมเบีย เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ และจาเมกา แนะนำหญิงให้เลื่อนการตั้งครรภ์จนกว่าจะทราบความเสี่ยงมากขึ้น[10][13]

20 มกราคม 2559 ชายไทยวัย 24 ปีที่เดินทางเข้ามาทำงานในประเทศมีการติดเชิ้อไวรัส[14]

วิทยาbromine

[แก้]
วีดีโออธิบายเกี่ยวกับไวรัสซิกาและไข้ซิกา

ไวรัสซิกาอยู่ในสกุลเฟลวิวิริเด่ (Flaviviridae) และวงศ์เฟลวิไวรัส (Flavivirus) ดังนั้นจึงมีความเชื่อมโยงกับไวรัสที่ทำให้เกิดไข้เด็งกี ไข้เหลือง ไข้สมองอักเสบ และ ไข้ไนล์ตะวันตก เช่นเดียวกับไวรัสอื่นๆในในวงศ์เฟลวิไวรัส ไวรัสซิกานั้นถูกห่อหุ้ม มีทรงยี่สิบหน้า และยังมีกลุ่มยีนเป็นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวแบบบวก ไวรัสนี้เกี่ยวข้องกับไวรัสสปอนด์เวนี และเป็นหนึ่งในสองไวรัสในเครือบรรพบุรุษของไวรัสสปอนด์เวนี[15][16]

กลุ่มยีนอาร์เอ็นเอแบบบวกสามารถถูกแปลโดยตรงไปเป็นโปรตีนไวรัส ไวรัสในวงศ์เฟลวิไวรัส เช่นไวรัสไข้ไนล์ตะวันตกซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน กลุ่มยีนอาร์เอ็นเอเข้ารหัสโปรตีนโครงสร้าง 3 แบบ และโปรตีนที่ไม่ใช่โครงสร้าง 7 แบบ โปรตีนโครงสร้างเป็นตัวห่อหุ้มไวรัส อาร์เอ็นเอที่ถูกทำสำเนาถูกยึดไว้ในนิวคลีโอแคพซิด สร้างจากบล็อคโปรตีนขนาด 12-kDa แคพซิดนั้นอยู่ในเยื้อหุ้มที่มาจากโฮสท์ซึ่งถูกปรับแต่งด้วยไกลโคโปรตีนไวรัสสองแบบ การแบ่งตัวของกลุ่มยีนไวรัสนั้นเริ่มจากการสร้างเส้นนิวคลีโอไทด์[ต้องการอ้างอิง]

ไวรัสซิกามีอยู่ด้วยกันสองสายพันธุ์ สายพันธุ์แอฟริกา และสายพันธุ์เอเชีย[17] การศึกษาวัฒนาการชี้ว่าไวรัสที่กำลังแพร่กระจายในสหรัฐอเมริกานั้นใกล้เคียงกับเชื้อสายเอเชียมากซึ่งเคยระบาดที่เฟรนช์โปลินีเซียใน พ.ศ. 2556–2557[17][18] ลำดับกลุ่มยีนโดยสมบูรณ์ของไวรัสซิกาได้ถูกเผยแพร่แล้ว[19] ไวรัสซิกาในซีกโลกตะวันตกถูกพบว่าเหมือนกับสายพันธุ์แอฟริกาถึง 89% แต่ใกล้เคียงกับสายพันธุ์ที่พบในเฟรนช์โปลินีเซียช่วง พ.ศ. 2556 - 2557 มากที่สุด[20]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "ATCC Product Sheet Zika virus (ATCC® VR84TM) Original Source: Blood from experimental forest sentinel rhesus monkey, Uganda, 1947". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-02-03. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. McKenna, Maryn (13 มกราคม 2016). "Zika Virus: A New Threat and a New Kind of Pandemic". Germination. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 "Zika virus infection". ecdc.europa.eu. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-06-22. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 "Symptoms, Diagnosis, & Treatment". Zika Virus. DVBD, NCEZID, Centers for Disease Control and Prevention.
  5. Oliveira Melo, A. S.; Malinger, G.; Ximenes, R.; Szejnfeld, P. O.; Alves Sampaio, S.; Bispo de Filippis, A. M. (1 มกราคม 2016). "Zika virus intrauterine infection causes fetal brain abnormality and microcephaly: tip of the iceberg?". Ultrasound in Obstetrics & Gynecology (ภาษาอังกฤษ). 47 (1): 6–7. doi:10.1002/uog.15831. ISSN 1469-0705.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "Epidemiological update: Outbreaks of Zika virus and complications potentially linked to the Zika virus infection". European Centre for Disease Prevention and Control. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. "Zika Virus in the Caribbean". Travelers' Health: Travel Notices. Centers for Disease Control and Prevention. 15 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. Petersen, Emily E.; Staples, J. Erin; Meaney-Delman, Dana; Fischer, Marc; Ellington, Sascha R.; Callaghan, William M.; Jamieson, Denise J. "Interim Guidelines for Pregnant Women During a Zika Virus Outbreak — United States, 2016". Morbidity and Mortality Weekly Report. 65 (2): 30–33. doi:10.15585/mmwr.mm6502e1.
  9. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "ITV-2016-01-22a"
  10. 1 2 "Pregnant Irish women warned over Zika virus in central and South America". RTE. 2016-01-22. สืบค้นเมื่อ 2016-01-23.
  11. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "3News-NZ-2016-01-22a"
  12. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "BBC-2016-01-24a"
  13. "Zika virus triggers pregnancy delay calls". BBC. 23 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 23 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. www.thairath.co.th/content/566292
  15. Knipe, David M.; Howley, Peter M. (2007). Fields' Virology (พิมพ์ครั้งที่ 5th). Lippincott Williams & Wilkins. น. 1156, 1199. ISBN 978-0-7817-6060-7.
  16. Faye, Oumar; Freire, Caio C. M.; Iamarino, Atila; Faye, Ousmane; de Oliveira, Juliana Velasco C.; Diallo, Mawlouth; Zanotto, Paolo M. A.; Sall, Amadou Alpha; Bird, Brian (9 มกราคม 2014). "Molecular Evolution of Zika Virus during Its Emergence in the 20th Century". PLoS Neglected Tropical Diseases. 8 (1): e2636. doi:10.1371/journal.pntd.0002636. PMC 3888466. PMID 24421913.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (ลิงก์) CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: unflagged free DOI (ลิงก์)
  17. 1 2 Enfissi, Antoine; Codrington, John; Roosblad, Jimmy; Kazanji, Mirdad; Rousset, Dominique (16 มกราคม 2016). "Zika virus genome from the Americas". Lancet. 387 (10015): 227–8. doi:10.1016/S0140-6736(16)00003-9. PMID 26775124.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. Zanluca, C.; de Melo, V. C.; Mosimann, A. L.; Dos Santos, G. I.; Dos Santos, C. N.; Luz, K. (มิถุนายน 2015). "First report of autochthonous transmission of Zika virus in Brazil". Memorias do Instituto Oswaldo Cruz. 110 (4): 569–72. doi:10.1590/0074-02760150192. PMC 4501423. PMID 26061233.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. Kuno, G.; lChang, G.-J. J. (1 มกราคม 2007). "Full-length sequencing and genomic characterization of Bagaza, Kedougou, and Zika viruses". Archives of Virology. 152 (4): 687–696. doi:10.1007/s00705-006-0903-z. PMID 17195954.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. Lanciotti, Robert S.; Lambert, Amy J.; Holodniy, Mark; Saavedra, Sonia; Signor, Leticia del Carmen Castillo (2016). "Phylogeny of Zika Virus in Western Hemisphere, 2015". Emerging Infectious Diseases. 22 (5). doi:10.3201/eid2205.160065. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  • "Zika Virus". Division of Vector-Borne Diseases (DVBD), National Center for Emerging and Zoonotic Infectious Diseases (NCEZID). Centers for Disease Control and Prevention. 19 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)