โปเยโปโลเย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เหลียวไจจื้ออี้ (จีน: 聊斋志异; พินอิน: liáozhāi zhìyì) แปลว่า "เรื่องประหลาดจากห้องหนังสือ" ในประเทศไทยเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ โปเยโปโลเย หรือสำเนียงกลางว่า ปัวเหร่อปัวหลัวหมี่ (จีน: 般若波羅蜜; พินอิน: bōrě bōluómì) แปลว่า "ปรัชญาปารมิตา" เป็นนิยายของ ผู ซงหลิง (蒲松龄) แต่งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงจากเรื่องเล่าของจีน ตอนที่นำมาทำเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้โด่งดังในหลาย ๆ ประเทศได้แก่ตอนที่มีชื่อว่า "เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน" มีเนื้อเรื่องย้อนไปสมัยราชวงศ์ถังเล่าถึงความรักต้องห้ามระหว่างมนุษย์ที่มีนามว่า หนิงไฉ่เฉิน และปีศาจที่มานามว่า เสี่ยวเชี่ยน พร้อมกับเล่าถึงสงครามระหว่างปีศาจและมนุษย์

นิยายเรื่องนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ได้แก่