เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไวเคานต์มอนต์โกเมอรีแห่งอลามีน
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1976 (88ปี)
Bernard Law Montgomery.jpg
Bernard Montgomery Signature.svg
ฉายา/ราชทินนาม "นายพลสปาร์ตัน"
(อังกฤษ: The Spartan General)
เกิดที่ เคนซิงตัน ลอนดอน สหราชอาณาจักร
เหล่าทัพ Flag of the British Army (1938-present).svg กองทัพบก
ปีปฏิบัติงาน ค.ศ. 1908–1958
ยศสูงสุด จอมพล
รับใช้ สหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักร
บัญชาการ กองพลแฟลนเดอที่ 17
กองพันทหารราบริลล์ที่ 1
กองพลทหารราบที่ 9
กองพลทหารราบที่ 8
กองพลทหารราบที่ 3
กองพลที่2
กองพลที่5
กองพลที่12
กองบัญชาการตะวันออกเฉียงใต้
กองทัพที่8
กองกำลังที่21
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของนาโต
การยุทธ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

สงครามโลกครั้งที่สอง

บำเหน็จ Knight of the Order of the Garter
Knight Grand Cross of the Order of the Bath
Distinguished Service Order
Mentioned in dispatches

จอมพล เบอร์นาร์ด ลอว์ มอนต์โกเมอรี ไวเคานต์มอนต์โกเมอรีแห่งอลามีน (อังกฤษ: Bernard Law Montgomery, 1st Viscount Montgomery of Alamein; 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1976) ชื่อเล่นว่า "มอนตี้" และ "นายพลสปาร์ตัน"[1]เป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสกองทัพอังกฤษที่ต่อสู้ทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง

มอนต์โกเมอรีได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งผู้บัญชาการที่ดีที่สุดของอังกฤษ บัญชาการกองทัพตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และมีชื่อเสียงจากสงครามโลกครั้งที่สองในการทัพแอฟริกาเหนือโดยนำกองทัพกองพลทหารราบที่ 1 ชนะกองทัพของรอมเมิลที่เอลอลาเมลและกองกำลังสุดท้ายที่ตูนิเซีย โดยแอร์วิน รอมเมิลได้กล่าวว่ามอนต์โกเมอรีเป็นคู่กัดอันดับหนึ่งของเขา จากนั้นได้นำกองกำลังบุกเกาะซิชิลีและเข้ารุกรานอิตาลี

ต่อมาได้มีส่วนรวมในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดโดยนำกองทัพอังกฤษยกพลขึ้นบกที่หาดนอร์ม็องดี นำกองทัพรวมกับสหรัฐอเมริกาปลดปล่อยฝรั่งเศส ในปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดนเขาได้ล้มเหลวในการนำกองทัพอังกฤษบุกเมืองอาร์นเน็มเนเธอร์แลนด์ เป็นความล้มเหลวที่เกิดจากความเป็นชาตินิยมของเขาที่เขาไม่ยอมวางแผนกับนายพลของสหรัฐอเมริกา เขาได้แก้ตัวโดยนำทัพข้ามแม่น้ำไรน์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1945และได้ชนะการต้านสุดท้ายของเยรมนี

ช่วงปลายชีวิต ในช่วงสงครามเย็นเขาได้เป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของนาโต 2 เมษายน ค.ศ. 1951-23 กันยายน ค.ศ. 1958 จากเขาได้หันหลังจากกองทัพบกอังกฤษ และถึงแก่กรรม24 มีนาคม ค.ศ. 1976 ณ อัลตัน แฮมป์เชอร์ สหราชอาณาจักร

อ้างอิง[แก้]

  1. Various Authors (1969). Illustrated Story of World War II. The Reader's Digest Association. p. 284. ISBN 0-89577-029-6.