เทือกเขาชิรากามิ
 | บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
| ชิรากามิซันจิ * | |
|---|---|
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก | |
 น้ำตกในเทือกเขาชิรากามิ | |
| พิกัด | 40°28′12″N 140°07′48″E / 40.47000°N 140.13000°E |
| ประเทศ | จังหวัดอาโอโมริ จังหวัดอากิตะ ญี่ปุ่น |
| ประเภท | มรดกทางธรรมชาติ |
| เกณฑ์พิจารณา | (ix) |
| อ้างอิง | 663 |
| ประวัติการขึ้นทะเบียน | |
| ขึ้นทะเบียน | 2536 (คณะกรรมการสมัยที่ 17) |
| พื้นที่ | 16,971 ha (41,940 เอเคอร์) |
  ที่ตั้งของเทือกเขาชิรากามิ ในประเทศญี่ปุ่น | |
| * ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก | |
เทือกเขาชิรากามิ (白神山地 (Shirakami-sanchi)) เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ตามแนวแบ่งเขตจังหวัดอากิตะ และจังหวัดอาโอโมริ บริเวณเทือกเขามีพื้นที่ประมาณ 1,300 ตร.กม. หรือ 812,500 ไร่ มียอดเขาที่สูงกว่า 1,000 เมตรเป็นจำนวนมาก ยอดที่สูงที่สุดคือ ยอดเขามูกาอิชิรากามิ มีความสูง 1,243 เมตร รอบ ๆ เทือกเขามีคนอาศัยอยู่มาเป็นเวลาช้านานแล้ว และมีความผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับผืนป่าบีชที่พวกเขาถือว่าเป็นป่าศักดิ์สิทธิ์ ใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) มีการวางแผนก่อสร้างถนนบริเวณเทือกเขา แต่เนื่องจากตามแผนนี้จะต้องตัดถนนผ่านใจกลางของเทือกเขา ทำให้ถูกคัดค้านจากกลุ่มผู้อนุรักษ์ธรรมชาติกระทั่ง พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ได้มีการค้นพบนกหัวขวานดำสายพันธุ์หายากในป่าบีช และได้ยกสถานะให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติ งานด้านการอนุรักษ์จึงมีความสำคัญมากขึ้น และแผนการก่อสร้างถนนก็ถูกยกเลิกไปในที่สุดใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)
มรดกโลก
[แก้]เทือกเขาชิรากามิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 พร้อมกับเกาะยากุ ปราสาทฮิเมจิ และวัดโฮรีว เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
- (ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
40°28′12″N 140°7′48″E / 40.47000°N 140.13000°E
 | บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |