เตียวเหลง

จางเต้าหลิง
จางเต้าหลิง
	จิตรกรรมเตียวเหลง (ขวา) และภริยา (ซ้าย) ศิลปะแบบประเพณีจีนสมัยราชวงศ์ชิง ณ ถ้ำเป่าติ้งซาน (宝顶山摩崖造像) เขตต้าจู๋ นครฉงชิ่ง ประเทศจีน
จีน	张道陵
ความหมายตามตัวอักษร	ท่านอาจารย์นักพรตสกุลจาง;
พินอิน
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอิน	Zhāngdàolíng

เตียวเหลง (จาง หลิง)
เตียวเหลง (จาง หลิง)
	ภาพวาดของเตียวเหลง วาดโดยเริ่น สฺยง และแกะสลักโดยไช่ เจาชู
เกิด	22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 34 (ตามความเชื่อ)
เสียชีวิต	20 ตุลาคม ค.ศ. 156 (ตามความเชื่อ) (อายุ 121–122? ปี); เขาชิงเฉิง อาณาจักรฮั่น
อาชีพ	ผู้นำศาสนา
มีชื่อเสียงจาก	ผู้ก่อตั้งนิกายอู๋โตฺ๋วหมี่เต้า

เตียวเหลง^[1] (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 34 – 20 ตุลาคม ค.ศ. 156 ตามความเชื่อ)^[2] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง หลิง (จีนตัวย่อ: 张陵; จีนตัวเต็ม: 張陵; พินอิน: Zhāng Líng; เวด-ไจลส์: Chang Ling) ชื่อรอง ฝู่ฮั่น (จีนตัวย่อ: 辅汉; จีนตัวเต็ม: 輔漢) เป็นอาทิปรมาจารย์นักพรตเต๋าสมัยราชวงศ์ฮั่น ปรมจารย์ลัทธิเต๋านิกายอู๋โตฺ๋วหมี่เต้า (หรือสำนักข้าวสารห้าทะนาน)^[3]

เตียวเหลงเป็นที่รู้จักในนาม จางเต้าหลิง (张道陵; 張道陵; Zhāng Dàolíng; Chang Tao-ling), จางเทียนซือ (張天師, Zhāng tiānshī), จู้เทียนซือ (祖天師, Zǔtiānshī) หรือ เจินอี้เจินเหริน (正一真人 - Zhengyi Zhenren) ในลัทธิเต๋า มักปรากฏทิพยรูปโดยทรงพาหนะคือพยัคฆ์ ในลัทธิเต๋าบางนิกายพระองค์พร้อมด้วย กั่วเหี่ยง (Ge Xuan) ข้อฉิ้น (许逊) และ ซ่าโส่วเจียน (萨守坚 - Sa Shoujian) ได้รับการยกย่องเป็น "จตุรคุรุสวรรค์" (四大天師 - Four Celestial Masters)^[4]

ประวัติ

ลูกหลาน

ลูกหลานของเขายังคงมีตำแหน่งเทียนชือจนถึงปัจจุบัน โดยกลุ่มผู้อ้างสิทธิ์ล่าสุดปัจจุบันอาศัยอยู่ในจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน พวกเขายังถือครองตำแหน่ง เจิ้งอีซื่อเจี้ยวเจินเหริน (正一嗣教眞人 zhèng yī sìjiào zhēnrén)^[5]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

↑ ("แลเตียวฬ่อคนนี้เปนหลานเตียวเหลง ๆ นั้นแต่ก่อนเปนชาวเมืองเสฉวน ไปเที่ยวเรียนวิชาอยู่ตำบลเขาโฉะเบงสัน ครั้นเรียนวิชาได้ชำนาญแล้วก็มาอยู่ในเมืองฮันต๋ง อาณาประชาราษฎรชาวเมืองผู้ใดจะเจ็บไข้ได้สาระทุกข์ประการใดก็เอาเปนธุระช่วยทำนุบำรุงให้สำเร็จความปราถนาทุกประการ อาณาประชาราษฎรทั้งปวงก็นับถือไปมาเปนที่คารวะ แม้รักษาโรคผู้ใดหายก็มิได้เอาสิ่งใด ให้เอาแต่เข้าห้าถังไปคำนับบูชาครู ครั้นเตียวเหลงตายเตียวฬ่อผู้หลานก็ได้วิชาการนั้น") "สามก๊ก ตอนที่ ๔๙". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ 瞿海源 (30 เมษายน 1992). 《重修臺灣省通志‧卷三‧住民志‧宗教篇（第一冊）》 (ภาษาจีน). Republic of China: Taiwan Historica. น. 40－41. ISBN 9789570007381. 正乙派開祖。據臺灣道士所傳「道教源流」云：漢天師諱道陵，字漢輔，沛豐邑人，留侯子房八代嫡孫大順之長子。光武建武十年正月望日生，七歲讀道德經，五千言二篇，十遍而達其旨。永和四年生辰，獲丹書秘訣，遂於鶴鳴山修煉。漢安元年壬午正月望日午時，感金闕后聖玄元道君，即老君下降，以盟成法篆，三五斬邪劍，都功板卷鑲授之。遂能服丹載魁罡，立治庭。而後太上授傳「三清眾經九百三十六卷，符錄丹霞秘訣七十二卷，並製頂冠道服等物賜之，。至桓帝永壽年間，屢賜此經並五斗真經。至永泰二年丙申九月九日，居間州雲臺山，忽太上遣使授此經玉册賜之三天扶教輔元大法天師正一靜應顯祐真君之號。{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "Ancient utopia and peasant revolts in China - Ngo Van Xuyet". libcom.org.
↑ https://3mountainsgods.blogspot.com/2020/06/blog-post.html
↑ Brunnert, Ippolit Semenovich; V. V, Hagelstrom; Kolesov, Nikolai Fedorovich; Bielchenko, Andrei Terentevich; Moran, Edward Eugene (1911). Present Day Political Organization of China. Routledge. น. 494–495. ISBN 978-1-135-79795-9 – โดยทาง Internet Archive. {{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้)

แหล่งข้อมูลอื่น

บทความความเชื่อนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[chapter49-1] ("แลเตียวฬ่อคนนี้เปนหลานเตียวเหลง ๆ นั้นแต่ก่อนเปนชาวเมืองเสฉวน ไปเที่ยวเรียนวิชาอยู่ตำบลเขาโฉะเบงสัน ครั้นเรียนวิชาได้ชำนาญแล้วก็มาอยู่ในเมืองฮันต๋ง อาณาประชาราษฎรชาวเมืองผู้ใดจะเจ็บไข้ได้สาระทุกข์ประการใดก็เอาเปนธุระช่วยทำนุบำรุงให้สำเร็จความปราถนาทุกประการ อาณาประชาราษฎรทั้งปวงก็นับถือไปมาเปนที่คารวะ แม้รักษาโรคผู้ใดหายก็มิได้เอาสิ่งใด ให้เอาแต่เข้าห้าถังไปคำนับบูชาครู ครั้นเตียวเหลงตายเตียวฬ่อผู้หลานก็ได้วิชาการนั้น") "สามก๊ก ตอนที่ ๔๙". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[張道陵生卒年-2] 瞿海源 (30 เมษายน 1992). 《重修臺灣省通志‧卷三‧住民志‧宗教篇（第一冊）》 (ภาษาจีน). Republic of China: Taiwan Historica. น. 40－41. ISBN 9789570007381. 正乙派開祖。據臺灣道士所傳「道教源流」云：漢天師諱道陵，字漢輔，沛豐邑人，留侯子房八代嫡孫大順之長子。光武建武十年正月望日生，七歲讀道德經，五千言二篇，十遍而達其旨。永和四年生辰，獲丹書秘訣，遂於鶴鳴山修煉。漢安元年壬午正月望日午時，感金闕后聖玄元道君，即老君下降，以盟成法篆，三五斬邪劍，都功板卷鑲授之。遂能服丹載魁罡，立治庭。而後太上授傳「三清眾經九百三十六卷，符錄丹霞秘訣七十二卷，並製頂冠道服等物賜之，。至桓帝永壽年間，屢賜此經並五斗真經。至永泰二年丙申九月九日，居間州雲臺山，忽太上遣使授此經玉册賜之三天扶教輔元大法天師正一靜應顯祐真君之號。{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[3] "Ancient utopia and peasant revolts in China - Ngo Van Xuyet". libcom.org.

[4] ttps://3mountainsgods.blogspot.com/2020/06/blog-post.html

[BrunnertHagelstrom2013_3-5] Brunnert, Ippolit Semenovich; V. V, Hagelstrom; Kolesov, Nikolai Fedorovich; Bielchenko, Andrei Terentevich; Moran, Edward Eugene (1911). Present Day Political Organization of China. Routledge. น. 494–495. ISBN 978-1-135-79795-9 – โดยทาง Internet Archive. {{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]