อิ๋นชวัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อิ๋นชวัน (แก้ความกำกวม)
อิ๋นชวัน

银川市 · ءٍچُوًا شِ‎

หยินชวน
เริ่มจากบนวนตามเข็มนาฬิกา: ทิวทัศน์ของเขตซิงชิ่ง มองจากเจดีย์วัดเฉิงเทียน, หอกลอง, สถานีรถไฟอิ๋นชวัน, มัสยิดใหญ่หนานกวาน, สุสานเซี่ยตะวันตก, เจดีย์วัดเฉิงเทียน, อนุสาวรีย์เฟิ่งหวง
เริ่มจากบนวนตามเข็มนาฬิกา: ทิวทัศน์ของเขตซิงชิ่ง มองจากเจดีย์วัดเฉิงเทียน, หอกลอง, สถานีรถไฟอิ๋นชวัน, มัสยิดใหญ่หนานกวาน, สุสานเซี่ยตะวันตก, เจดีย์วัดเฉิงเทียน, อนุสาวรีย์เฟิ่งหวง
ดินแดนของนครระดับจังหวัดอิ๋นชวัน (สีเหลือง) ภายในหนิงเซี่ย
ดินแดนของนครระดับจังหวัดอิ๋นชวัน (สีเหลือง) ภายในหนิงเซี่ย
อิ๋นชวันตั้งอยู่ในหนิงเซี่ย
อิ๋นชวัน
อิ๋นชวัน
ที่ตั้งของศูนย์กลางเมืองในหนิงเซี่ย
อิ๋นชวันตั้งอยู่ในประเทศจีน
อิ๋นชวัน
อิ๋นชวัน
อิ๋นชวัน (ประเทศจีน)
พิกัด (รัฐบาลประชาชนเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ย): 38°28′19″N 106°15′32″E / 38.472°N 106.2589°E / 38.472; 106.2589พิกัดภูมิศาสตร์: 38°28′19″N 106°15′32″E / 38.472°N 106.2589°E / 38.472; 106.2589
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ย
ศูนย์กลางการปกครองเขตจินเฟิ่ง
การปกครอง
 • ประเภทนครระดับจังหวัด
 • หน่วยงานสภาประชาชนนครอิ๋นชวัน
 • เลขาธิการพรรคจาง ยฺหวี่ผู่ (张雨浦) (ชาวหุย)
 • ประธานสภาประชาชนหลี่ หงหรู (李鸿儒)
 • นายกเทศมนตรีเจ้า ซวี่ฮุย (赵旭辉)
 • ประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองหม่า ไข่ (马凯) (ชาวหุย)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด8,874.61 ตร.กม. (3,426.51 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018)[1]492 ตร.กม. (190 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล2,045 ตร.กม. (790 ตร.ไมล์)
ความสูง1,100 เมตร (3,608 ฟุต)
ประชากร
 (สำมะโนปี 2020)[2]
 • นครระดับจังหวัด2,859,074 คน
 • เขตเมือง (2020)[3]1,662,968 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง3,400 คน/ตร.กม. (8,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล1,487,561 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล730 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์750000
รหัสพื้นที่0951
รหัส ISO 3166CN-NX-01
อักษรนำหน้าป้ายทะเบียนรถ宁A
เว็บไซต์www.yinchuan.gov.cn (ภาษาจีน)
อิ๋นชวัน
Yinchuan (Chinese characters).svg
"อิ๋นชวัน" ในอักษรจีนตัวย่อ (บน) และอักษรจีนตัวเต็ม (ล่าง)
อักษรจีนตัวย่อ银川
อักษรจีนตัวเต็ม銀川
ฮั่นยฺหวี่พินอินYínchuān
ความหมายตามตัวอักษร"แม่น้ำสีเงิน"

อิ๋นชวัน (จีนตัวย่อ: 银川; จีนตัวเต็ม: 銀川; พินอิน: Yínchuān) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย สาธารณรัฐประชาชนจีน[4] และเคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเซี่ยตะวันตกของชาวตันกุต นครอิ๋นชวันมีพื้นที่ 8,874.61 ตารางกิโลเมตร (3,426.51 ตารางไมล์) และมีประชากรทั้งหมด 2.29 ล้านคน[5] พื้นที่ตัวเมืองมีผู้อยู่อาศัยจำนวน 1,487,561 คน กระจายตัวภายในเขตทั้ง 3 เขต[5] ชื่อเมืองมีความหมายตามตัวอักษรว่า "แม่น้ำสีเงิน"

อิ๋นชวันตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำเหลือง ซึ่งไหลผ่านทางทิศตะวันออกของเมือง อิ๋นชวันเป็นที่รู้จักในนาม "เมืองริมแม่น้ำภาคตะวันตกเฉียงเหนือ" และ "บ้านของปลาและข้าว" ปัจจุบัน อิ๋นชวันเป็นสถานที่จัดงาน ไชนา-อาหรับ เอกซ์โป (China-Arab Expo) ซึ่งเป็นเวทีสำหรับการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจระหว่างประเทศจีนและกลุ่มประเทศอาหรับ

เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหนิงเซี่ย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบ (comprehensive university) ระดับภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดภายใต้โครงการ 211 ในเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย

ภูมิศาสตร์[แก้]

ภาพถ่ายดาวเทียมของอิ๋นชวันในปี 2005

อิ๋นชวันตั้งอยู่กึ่งกลางที่ราบอิ๋นชวันหรือที่ราบหนิงเซี่ย มีที่กำบังจากทะเลทรายมองโกเลียโดยทิวเขาเฮ่อหลานทางทิศตะวันตก แม่น้ำเหลืองไหลผ่านอิ๋นชวันจากตะวันตกเฉียงใต้ไปตะวันออกเฉียงเหนือ ความสูงเฉลี่ยของอิ๋นชวัน คือ 1,100 เมตร (ประมาณ 3,608 ฟุต) ใจกลางเมืองอิ๋นชวันตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างแม่น้ำเหลืองและขอบทิวเขาเฮ่อหลาน

ภูมิอากาศ[แก้]

อิ๋นชวันมีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายที่หนาวเย็น (เคิพเพิน BWk) โดยมีปริมาณน้ำฝนรายปี 186 มิลลิเมตร (7.32 นิ้ว) อิ๋นชวันมีฤดูกาลที่แตกต่างกัน โดยมีฤดูหนาวที่หนาวเย็นและแห้งแล้ง ฤดูใบไม้ผลิมาช้า และมีฤดูร้อนที่สั้น อุณหภูมิเฉลี่ย 24 ชั่วโมงต่อเดือนอยู่ระหว่าง −7.9 องศาเซลเซียส (17.8 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนมกราคม จนถึง 23.5 องศาเซลเซียส (74.3 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนกรกฎาคม โดยมีค่าเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 9.00 องศาเซลเซียส (48.2 องศาฟาเรนไฮต์) ความแปรผันของอุณหภูมิในแต่ละวันมีแนวโน้มที่จะมากขึ้นอันเนื่องมาจากความแห้งแล้ง ซึ่งส่วนหนึ่งมีส่วนทำให้เกิดสภาพอากาศที่มีแดดจัด ด้วยเปอร์เซ็นต์แสงแดดที่เป็นไปได้รายเดือนตั้งแต่ 63 เปอร์เซ็นต์ในสามเดือนถึง 71 เปอร์เซ็นต์ในเดือนพฤศจิกายน เมืองนี้ได้รับแสงแดด 2,906 ชั่วโมงต่อปี และมี 158 วันที่ไม่มีน้ำค้างแข็ง

เขตการปกครอง[แก้]

แผนที่
ชื่อ จีนตัวย่อ ฮั่นยฺหวี่พินอิน เสี่ยวเอ๋อร์จิง ประชากร
(2019)[5]
พื้นที่ (ตร.กม.) ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.)
ตัวเมือง
เขตซิงชิ่ง 兴庆区 Xīngqìng Qū ثٍْ‌ٿٍْ ٿِيُوِ‎ 755,441 768 984
เขตจินเฟิ่ง 金凤区 Jīnfèng Qū ڭٍ‌فٍْ ٿِيُوِ‎ 369,296 290 1,273
เขตซีเซี่ย 西夏区 Xīxià Qū ثِ‌ثِيَا ٿِيُوِ‎ 362,842 987 368
นครบริวาร
นครหลิงอู่ 灵武市 Língwǔ Shì لِئٍ‌وُ شِ‎ 296,122 4,639 64
ชนบท
อำเภอหย่งหนิง 永宁县 Yǒngníng Xiàn يٌ‌نِئٍ ثِيًا‎ 245,570 1,295 190
อำเภอเฮ่อหลาน 贺兰县 Hèlán Xiàn حَ‌لًا ثِيًا‎ 263,832 1,600 165

อ้างอิง[แก้]

  1. Cox, W (2018). Demographia World Urban Areas. 14th Annual Edition (PDF). St. Louis: Demographia. p. 22.
  2. https://www.citypopulation.de/en/china/ningxia/admin/[URL เปล่า]
  3. https://www.citypopulation.de/en/china/cities/ningxia/[URL เปล่า]
  4. "Illuminating China's Provinces, Municipalities and Autonomous Regions". PRC Central Government Official Website. สืบค้นเมื่อ 2014-05-17.
  5. 5.0 5.1 5.2 2019年末银川市常住人口229.31万人 (ภาษาจีน). Yinchuan City Statistics Bureau. 2020-02-27. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-17. สืบค้นเมื่อ 2020-08-17.
  6. 中国地面国际交换站气候标准值月值数据集(1971-2000年) (ภาษาจีน). China Meteorological Administration. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 September 2013. สืบค้นเมื่อ 2010-05-04.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]