อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
Arthur Schopenhauer
Schopenhauer.jpg
เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788
ดันซิก ประเทศโปแลนด์
เสียชีวิต 21 กันยายน ค.ศ. 1860
ฟรังเฟิร์ต ประเทศเยอรมนี
ยุค ปรัชญาของคริสต์ศตวรรษที่ 19
ศาสนา ปรัชญาตะวันตก
สำนัก ลัทธิคานต์, อุดมคตินิยม
ความสนใจหลัก
อภิปรัชญา, สุนทรียศาสตร์, จริยธรรม, ปรากฏการณ์วิทยา, ศีลธรรม, จิตวิทยา
แนวคิดเด่น
เจตจำนง, มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล, ทุทรรศนนิยม
ลายมือชื่อ
Schopenhauer sig.png

อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์ (อังกฤษ: Arthur Schopenhauer) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788 - (21 กันยายน ค.ศ. 1860) เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพนเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ “มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล” (Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่

งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพนเฮาเออร์ “The World as Will and Representation” เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพนเฮาเออร์เรียกว่า “เจตจำนง” (Will)

การวิจัยของโชเพนเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพนเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของศาสนาพุทธและเวทานตะ

อ้างอิง[แก้]

  • Schopenhauer, Arthur (1974) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason. Open Court Publishing Co., ISBN 0-87548-187-6

ดูเพิ่ม[แก้]