อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
Arthur Schopenhauer

อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
ชื่อเต็ม อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
Arthur Schopenhauer
ยุคสมัย ปรัชญาของคริสต์ศตวรรษที่ 19
แนวทาง ปรัชญาตะวันตก
สาขา ลัทธิคานท์, อุดมคตินิยม
ความสนใจหลัก อภิปรัชญา, สุนทรียศาสตร์, จริยธรรม, ปรากฏการณ์วิทยา, จรรยาธรรม, จิตวิทยา
แนวความคิดสำคัญ เจตจำนง, มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล, ทุทรรศนนิยม
ลายเซ็น

อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์ (อังกฤษ: Arthur Schopenhauer) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788 - (21 กันยายน ค.ศ. 1860) โชเพนเฮาเออร์เป็นนักปรัชญาคนสำคัญชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพนเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ “มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล” (Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่

งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพนเฮาเออร์ “The World as Will and Representation” เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพนเฮาเออร์เรียกว่า “เจตจำนง” (Will)

การวิจัยของโชเพนเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพนเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของพุทธศาสนา และ Vedanta

อ้างอิง[แก้]

  • Schopenhauer, Arthur (1974) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason. Open Court Publishing Co., ISBN 0-87548-187-6

ดูเพิ่ม[แก้]