อาณาจักรมยีนไซง์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อาณาจักรมยินซาง)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรมยีนไซง์
မြင်စိုင်းခေတ်
อาณาจักร

1297–1313
มยีนไซง์ราว ค.ศ. 1310
เมืองหลวง มยีนไซง์, เมะคะยา, ปีนแล
ภาษา พม่า, ชาน, มอญ
ศาสนา พุทธเถรวาท, พุทธมหายาน, ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
รัฐบาล ราชาธิปไตย
กษัตริย์
 -  1297–1310 อตินคายา, ราซะทินจาน, สีหตู
 -  1310–12/13 ราซะทินจาน, สีหตู
 -  1313 สีหตู
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมือง
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่หนึ่ง 1277–87
 -  เข้ายึดมยีนไซง์ 17 ธันวาคม 1297
 -  กษัตริย์หุ่นเชิด 8 พฤษภาคม 1299
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่สอง 1300–01
 -  ขับมองโกลออก 4 เมษายน 1303
 -  สีหตูสถาปนาเป็นกษัตริย์ 20 ตุลาคม 1309
 -  สถาปนา อาณาจักรปีนยะ 7 กุมภาพันธ์ 1313
 -  สะกายแยกออก 15 พฤษภาคม 1315

อาณาจักรมยีนไซง์ (อังกฤษ: Myinsaing Kingdom; พม่า: မြင်စိုင်းခေတ်, ออกเสียง: [mjɪ̀ɴzáɪɴ kʰɪʔ]) อาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนกลางระหว่าง ค.ศ. 1297 ถึง 1313 สถาปนาโดยเจ้าชายสามพี่น้องแห่ง มยีนไซง์ เป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ประกาศตัวเป็นอิสระหลังการล่มสลายของ อาณาจักรพุกาม เมื่อ ค.ศ. 1287 อาณาจักรมยีนไซง์ประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานของ จักรวรรดิมองโกล ครั้งที่สองช่วง ค.ศ. 1300–01 นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมพม่าตอนกลางให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จโดยเริ่มจาก ตะโกง ทางตอนเหนือถึง แปร ทางตอนใต้ อาณาจักรมยีนไซง์และการปกครองร่วมกันของเจ้าชายสามพี่น้องสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1310 ถึงปี ค.ศ. 1313 จากการสวรรคตของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระเจ้าสีหตู พระเจ้าสีหตูจึงได้สถาปนาอาณาจักรใหม่คือ อาณาจักรปีนยะ ขณะเดียวกันพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าสีหตูได้แยกตัวเป็นอิสระจากพระราชบิดาและสถาปนา อาณาจักรสะกาย ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1315 ทำให้พม่าตอนกลางแบ่งเป็น 2 อาณาจักรแยกจากกัน กระทั่งมีการสถาปนา อาณาจักรอังวะ ในอีก 5 ทศวรรษต่อมา