ข้ามไปเนื้อหา

ออร์ฮัน พามุค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ออร์ฮัน พามุค
พามุคใน ค.ศ. 2009
พามุคใน ค.ศ. 2009
เกิด
เฟริท ออร์ฮัน พามุค

(1952-06-07) 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 (74 ปี)
อิสตันบูล ประเทศตุรกี
จบจากวิทยาลัยรอเบิร์ต
มหาวิทยาลัยอิสตันบูล
คู่สมรส
  • อัยลิน ทือเรกึน (สมรส 1982; หย่า 2002)
  • อัสลือ อัคยาวัช (สมรส 2022)
บุตร1
ลายมือชื่อ
เว็บไซต์
www.orhanpamuk.net

เฟริท ออร์ฮัน พามุค (ตุรกี: Ferit Orhan Pamuk, เสียงอ่านภาษาตุรกี: [feˈɾit oɾˈhan paˈmuk];[1] เกิด 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นนักเขียนนวนิยาย นักเขียนบท นักวิชาการ และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ค.ศ. 2006 ชาวตุรกี ถือเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงที่สุดของตุรกี[2] เขาขายหนังสือได้มากกว่า 13 ล้านเล่มใน 63 ภาษา[3] ทำให้เขาเป็นนักเขียนที่ขายดีที่สุดของประเทศ[4]

พามุคเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 ณ นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี จบการศึกษาทางด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอิสตันบูล เขาแต่งงานใน ค.ศ. 1982 แต่ก็หย่าใน ค.ศ. 2001 เขาเริ่มสร้างงานเขียนใน ค.ศ. 1974 โดยผลงานชิ้นแรกมีชื่อว่า Karanlık ve Işık ("ความมืดและแสงสว่าง") และมีผลงานชิ้นอื่น ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาเป็นชาวตุรกีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

รัฐสภานักเขียนแห่งยุโรปเกิดขึ้นจากข้อเสนอร่วมกันของพามุคกับฌูแซ ซารามากู[5] ความเต็มใจที่จะเขียนหนังสือเกี่ยวกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และการเมืองที่ขัดแย้งกันของพามุคทำให้เขาเสี่ยงต่อการถูกวิพากษ์วิจารณ์ในบ้านเกิดของเขา โดยใน ค.ศ. 2005 ทนายความได้ฟ้องร้องเขาเกี่ยวกับคำแถลงที่ยอมรับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียในจักรวรรดิออตโตมัน[6] พามุคกล่าวว่าเขาตั้งใจที่จะเน้นประเด็นเรื่องเสรีภาพในการพูดในตุรกี ในตอนแรกศาลปฏิเสธที่จะรับฟังคดีนี้ แต่ใน ค.ศ. 2011 พามุคถูกสั่งให้จ่ายค่าชดเชย 6,000 ลีราฐานดูหมิ่นเกียรติของโจทก์[7]

ผลงาน

[แก้]
  • Mr. Cevdet and His Sons (นวนิยาย, 1982)
  • Silent House (นวนิยาย, 1983)
  • The White Castle (นวนิยาย, 1985)
  • The Black Book (นวนิยาย, 1990)
  • Gizli Yüz (บทภาพยนตร์, 1992)
  • New Life (นวนิยาย, 1995)
  • My Name Is Red (นวนิยาย, 1998) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บลิส พับลิชชิ่ง (2011)
  • Other Colors: Essays and a Story (บทความ, 1999)
  • Snow (นวนิยาย, 2002) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บทจร (2017)
  • Istanbul: Memories and the City (บันทึกความทรงจำ, 2003)
  • The Museum of Innocence (นวนิยาย, 2008) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน (2017)
  • A Strangeness in My Mind (นวนิยาย, 2014) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน (2017)
  • The Red-haired Woman (นวนิยาย, 2016) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน (2022)
  • Nights of Plague (นวนิยาย, 2021)

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Orhan Pamuk pronunciation: How to pronounce Orhan Pamuk in Turkish, Spanish".
  2. ↑ Kinzer, Stephen (15 ธันวาคม 1998). "A Novelist Sees Dishonor in an Honor From the State". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Müzemi bitirdim mutluyum artık". 8 กันยายน 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "En çok kazanan yazar kim?". Sabah (ภาษาตุรกี). 1 กันยายน 2008. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Wall, William (1 ธันวาคม 2010). "The Complexity of Others: The Istanbul Declaration of The European Writers' Conference". Irish Left Review. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Daren Butler and Ercan Ersoy, "Kerinçsiz puts patriotism before free speech, EU" เก็บถาวร 20 พฤศจิกายน 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Reuters via Turkish Daily News, 21 July 2006.
  7. ↑ Hurriyet Daily News Orhan Pamuk to pay compensation for his words, court decides, Hurriyet Daily News, 27 March 2011 [ลิงก์เสีย]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ออร์ฮัน พามุค

การสัมภาษณ์

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ออร์ฮัน_พามุค&oldid=12908340"