ศิลาจารึกตรังกานู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ศิลาจารึกตรังกานู *
UNESCO-MOW.svg  ความทรงจำแห่งโลกโดยยูเนสโก
KlMuseumBatuBersurat.jpg
ศิลาจารึกจำลอง จัดแสดงอยู่ที่
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกัวลาลัมเปอร์
ที่เก็บรักษาพิพิธภัณฑ์รัฐตรังกานู
ประเทศ มาเลเซีย
ภูมิภาค **เอเชียและแปซิฟิก
อ้างอิง2008-37
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน2552
* ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกความทรงจำแห่งโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

ศิลาจารึกตรังกานู (มลายู: Batu Bersurat Terengganu, باتو برسورت ترڠݢانو) เป็นศิลาจารึกที่เก่าแก่ที่สุดที่จารึกด้วยอักษรยาวี เชื่อว่าจารึกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1846[1] ศิลาจารึกหลักนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่าศาสนาอิสลามได้เข้ามายังดินแดนแห่งนี้ก่อน พ.ศ. 1869 หรือ 1929

ศิลาจารึกหลักนี้ถูกพบโดยบังเอิญบริเวณซูไงเตอร์ซัต ที่เมืองกัวลาเบอรังในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย โดยพ่อค้าชาวอาหรับชื่อ ซายิด ฮูซิน บิน กูลัม อัล-โบคารี ใน พ.ศ. 2442 หลังจากเหตุการณ์น้ำท่วมในเมืองกัวลาเบอรัง

รายการอ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]