ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–2563

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–2563
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัวฤดูกาลยังไม่เริ่มต้น
ระบบสุดท้ายสลายตัวฤดูกาลยังไม่เริ่มต้น
สถิติฤดูกาล
ผู้เสียชีวิตทั้งหมดไม่ทราบ
ความเสียหายทั้งหมดไม่ทราบ
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย
2560–61, 2561–62, 2562–63, 2563–64, 2564–65

ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–2563 เป็นฤดูกาลในอนาคตที่กำลังจะมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ภายในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ระหว่าง 90°ตะวันออก ถึง 160°ตะวันออก โดยฤดูกาลนี้ได้เริ่มนับอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2563 อย่างไรก็ตาม พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ตลอดเวลาตั้งแต่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และจะถูกนับรวมในฤดูกาลนี้ด้วย ในระหว่างฤดูกาล พายุหมุนเขตร้อนจะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM), สำนักอุตุนิยมวิทยา สภาพภูมิอากาศ และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG) ในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกินี ในพอร์ตมอร์สบี ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของกองทัพเรือสหรัฐ (JTWC) ในรัฐฮาวาย สหรัฐ และศูนย์บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติอื่น ๆ ประกอบด้วย เมทเซอร์วิซแห่งประเทศนิวซีแลนด์, เมเตโอ-ฟร็องส์แห่งประเทศฝรั่งเศสบนเกาะเรอูนียง และกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี ก็ต่างเฝ้าติดตามส่วนของแอ่งในระหว่างฤดูกาลด้วยแบบไม่เป็นทางการ

รายชื่อพายุ[แก้]

สำนักอุตุนิยมวิทยา[แก้]

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551–52 มีรายชื่อพายุเพียงชุดเดียวที่สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียประกาศใช้ โดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียได้แบ่งศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในประเทศออสเตรเลียออกเป็นสามศูนย์ ได้แก่ ศูนย์เพิร์ท, ศูนย์ดาร์วิน และศูนย์บริสเบน[1] โดยมีหน้าที่ตรวจสอบพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมดที่ก่อตัวในภูมิภาคออสเตรเลีย รวมถีงทำหน้าที่ออกคำแนะนำพิเศษให้ทั้งพื้นที่รับผิดชอบของ TCWC จาการ์ตาหรือ TCWC พอร์ตมอร์สบีด้วย

  • เบลก (ยังไม่ใช้)
  • คลอเดีย (ยังไม่ใช้)
  • เดเมียน (ยังไม่ใช้)
  • เอสเทอร์ (ยังไม่ใช้)
  • เฟอร์ดิแนนด์ (ยังไม่ใช้)
  • เกรเทล (ยังไม่ใช้)
  • แฮรอลด์ (ยังไม่ใช้)
  • อิโมเจน (ยังไม่ใช้)
  • จอชัว (ยังไม่ใช้)
  • คิมมี (ยังไม่ใช้)
  • ลูคัส (ยังไม่ใช้)
  • แมเรียน (ยังไม่ใช้)
  • โนอาห์ (ยังไม่ใช้)
  • โอเดตต์ (ยังไม่ใช้)

TCWC จาการ์ตา[แก้]

ศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในจาการ์ตา ทำการติดตามพายุหมุนเขตร้อนในขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้ถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกไปจนถึง 145 องศาตะวันออก เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดทวีกำลังเป็นพายุไซโคลนในขอบเขตรับผิดชอบของ JTWC จาการ์ตานี้ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากทางศูนย์ฯ[1]

  • มังกา (ยังไม่ใช้)
  • เซอโรจา (ยังไม่ใช้)
  • เตอราไต (ยังไม่ใช้)
  • อังเกร็ก (ยังไม่ใช้)
  • บากุง (ยังไม่ใช้)
  • เจิมปากา (ยังไม่ใช้)
  • ดะฮ์เลีย (ยังไม่ใช้)

TCWC พอร์ตมอร์สบี[แก้]

พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในระหว่างขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้จนถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกจนถึงเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก จะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในพอร์ตมอร์สบี ประเทศปาปัวนิวกินี บริเวณนี้บริเวณที่พบการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนได้ยาก และไม่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและมีกำลังขึ้นจนได้รับชื่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แล้ว[2]

  • อาลู (ยังไม่ใช้)
  • บูรี (ยังไม่ใช้)
  • โดโด (ยังไม่ใช้)
  • อีเมา (ยังไม่ใช้)
  • เฟเร (ยังไม่ใช้)
  • ฮีบู (ยังไม่ใช้)
  • อีลา (ยังไม่ใช้)
  • กามา (ยังไม่ใช้)
  • โลบู (ยังไม่ใช้)
  • ไมลา (ยังไม่ใช้)

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Tropical Cyclone Operational plan for the South Pacific & Southeast Indian Ocean, 2014 Edition" (PDF). WMO. สืบค้นเมื่อ 2016-06-12.
  2. Gary Padgett (2008). "Monthly Global Tropical Cyclone Summary October". Australian Severe Weather. สืบค้นเมื่อ 2013-07-01.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]