รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กษัตริย์
แห่งหมู่เกาะรีวกีว
ราชาธิปไตยในอดีต
Hidari gomon.svg
Hibenkan Ryukyu Crown.jpg
มงกุฎของพระมหากษัตริย์รีวกีว

ปฐมกษัตริย์ ชุนเท็น
องค์สุดท้าย โช ไท
อิสริยยศ ฝ่าพระบาท (首里天加那志)
สถานพำนัก ปราสาทชูริ
เริ่มระบอบ 1429
สิ้นสุดระบอบ 17 มีนาคม 1879
ผู้อ้างสิทธิ์ มาโมรุ โช

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว เริ่มต้นจากพระเจ้าชุนเท็นในศตวรรษที่ 12 ถึงพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในศตวรรษที่ 19

ราชวงศ์เท็นซัน[แก้]

อ้างอิงจากเอกสาร "กระจกแห่งชูซัน" (ญี่ปุ่น: 中山世鑑โรมาจิChūzan Seikan) ผู้สถาปนาราชวงศ์เท็นซัน (ญี่ปุ่น: 天孫王朝โรมาจิTenson Ōchō) สืบเชื้อสายมาจากอามามิกิว (ญี่ปุ่น: 阿摩美久; เทวีผู้สร้างในศาสนารีวกีว) กระจกแห่งชูซันบันทึกว่า ราชวงศ์เท็นซัน มีกษัตริย์ 25 พระองค์ครองราชย์สืบมา พระนามกษัตริย์ยุคหลังจากนั้นยังคงไม่ปรากฏ

ราชวงศ์ชุนเท็น[แก้]

ในค.ศ. 1186, พระราชบัลลังก์ของกษัตริย์องค์ที่ 25 ถูกเปลี่ยนมือมายังริยู (利勇). ชุนเท็นโค่นบัลลังก์ริยูในปีถัดมาและสถาปนาตนเป็นพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว พระองค์ทรงสถาปนาราชวงศ์ชุนเท็น

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
ชุนเท็น 舜天 มิโกะโตะอัตสึชิ

Mikotoatsushi
尊敦

1187–1237 71
ชุนบาจุนกิ 舜馬順熙/舜馬順熈 คิเอะคิมิ

Kiekimi
其益美

1238–1248 63
งิฮง 義本 ไม่มี 1249–1259 ?

ราชวงศ์เอโซ[แก้]

ค.ศ. 1259, งิฮงสละราชสมบัติ เสนาบดีเอโซรับราชสมบัติ

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
เอโซ 英祖 เอโซ โนะ เทดาโกะ

Ezo no tedako
英祖日子

1260–1299 70
ไทเซ 大成 ไม่ปรากฏ 1300–1308 9 หรือ 61
เออิจิ 英慈 ไม่ปรากฏ 1309–1313 45
ทามากุซุกุ 玉城 ไม่ปรากฏ 1314–1336 40
เซอิ 西威 ไม่ปรากฏ 1337–1354 21

สมัยซานซัง[แก้]

สมัยซานซันเป็นสมัยของประวัติศาสตร์หมู่เกาะโอกินาวา อยู่ระหว่างค.ศ. 1314 จนกระทั่งค.ศ. 1429 ระหว่างนั้น, เกาะโอกินาวาถูกแบ่งเป็น 3 อาณาจักร

  • สาทซัตโต

(อาณาจักรชูซัน, 1355–1406)

อาณาจักรชูซัน เป็นรัฐบรรณาการของราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1372 และ 1404.

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
ซัตโต 察度 อุฟุ มาโมโนะ

Ufu mamono
大真物

1355–1397 74
บูเน 武寧 นางะ โนะ มาโมโนะ

Naga no mamono
中之真物

1398–1406 50
  • สายโอซาโต้

(อาณาจักรนันซัน, 1337–1429)

อาณจักรนันซันเป็นรัฐบรรณาการในราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1383 และ 1388.

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
โอฟูซาโตะ 承察度 ไม่มี 1337–1396 ?
อูเอชิ 汪英紫 ไม่มี 1388–1402 ?
อูอูโซ 汪應祖/汪応祖 ไม่มี 1403–1413 ?
ทาฟุจิ 達勃期 ไม่มี 1413–1414 ?
ทะโรมาอิ 他魯每 ไม่มี 1415–1429 ?
  • สายฮานิจิ

(อาณาจักรโฮะกุซัน, 1322–1416)

อาณาจักรโฮะกุซันเป็น รัฐบรรณาการของราชสำนักหมิงในค.ศ. 1383.

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
ฮานิจิ 怕尼芝 ไม่มี 1322–1395 ?
มิน ไม่มี 1396–1400 ?
ฮานันจิ 攀安知 ไม่มี 1401–1416 ?

ราชวงศ์โชยุคแรก[แก้]

(อาณาจักรชูซัน, 1407–1429; อาณาจักรรีวกีว, 1429–1469) ค.ศ. 1406, พระเจ้าบูเนถูกโค่นบัลลังก์และโช ชิโชขึ้นมาเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรชูซันแทน, ต่อมาตำแหน่งว่างลงโดยพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ โช ฮะชิอาศัยกำลังเพียงน้อยนิดควบคุมอาณาจักรชูซันขณะเดียวกันก็ได้รับการสนับสนุนจากจีน ค.ศ. 1421, ภายหลังการสวรรคตของพระบิดา, โช ฮะชิ เริ่มเป็นผู้ปกครองชูซันและอ้างสิทธิ์เหนือเกาะโอกินาวากับจีน และร้องขอการรับรองเป็นกษัตริย์โดยสมบูรณ์จากจีน ดังนั้น ในค.ศ. 1422 จักรพรรดิหงหวู่ รับรองฮะชิเป็นกษัตริย์และพระราชทานแซ่โช (尚) เพื่อกำหนดให้เป็นชื่อราชวงศ์ และตั้งชื่ออาณาจักรใหม่ว่า อาณาจักรรีวกีว.[1]

พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
โช ชิโช 尚思紹 คิมิชิ มาโมโนะ

Kimishi mamono
君志真物

1407–1421 67
โช ฮะชิ 尚巴志 เซจิทากะ มาโมโนะ

Sejitaka mamono
勢治高真物

1422–1439 67
โช ชู 尚忠 ไม่ปรากฏ 1440–1442 54
โช ชิตะสึ 尚思達 คิมิเทดะ

Kimiteda
君日

1443–1449 41
โช กินปุกุ 尚金福 คิมิชิ

Kimishi
君志

1450–1453 55
โช ไทคิว 尚泰久 นาโนจิโยโมอิ

Nanojiyomoi
那之志與茂伊
บ้างก็เรียก
โอโยโนนูชิ
"ōyononushi"
大世主

1454–1460 45
โช โตกุ 尚德/尚徳 ฮาชิมัน

Hachiman aji
八幡按司
บ้างก็เรียก
เซโกคิมิ
"Sekōkimi"
世高王

1461–1469 29

ราชวงศ์โชที่ 2[แก้]

(อาณาจักรรีวกีว (琉球王國), 1470–1872; แคว้นรีวกีว (琉球藩) ของญี่ปุ่น, 1872–1879) ค.ศ. 1469 ค.ศ. 1469 พระเจ้าโช โตะกุ กษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชยุคแรก ถูกปลงพระชนม์ในการ รัฐประหาร ประกอบกับไร้พระราชโอรสสืบราชสันติวงศ์ ดังนั้น ข้าราชสำนักจึงพร้อมใจกันเลือก โช เอ็ง เป็นกษัตริย์และสถาปนาราชวงศ์โชที่ 2

อาณาจักรรีวกีวกลายเป็น แคว้นหนึ่งของญี่ปุ่นในค.ศ. 1872.

ค.ศ. 1879 ญี่ปุ่นผนวกแคว้นรีวกีวกับจังหวัดโอกินาว่า พระเจ้าโช ไทถูกถอดจากราชสมบัติและได้รับบรรดาศักดิ์มาร์ควิสและถูกคุมพระองค์ไปยังโตเกียว

พระบรมรูป พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ
King Sho En.jpg พระเจ้าโช เอ็ง 尚圓/尚円 คานามารุ อาจิ สุเอะสึงิ โนะ โอนิชิ
Kanamaru aji suetsugi no ōnishi
金丸按司添末續之王仁子
หรือ
คานามารุ อาโจชิ
"Kanamaru ajisohi"
金丸按司添
1470–1476 61
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เซ็นอิ 尚宣威 อิริ โนะ โยโนนูชิ
Iri no yononushi
西之世主
1477 48
King Sho Shin.jpg พระเจ้าโช ชิน 尚真 โอะกิยากาโมเว
Okiyakamowe
於義也嘉茂慧
1477–1526 61
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เซ 尚清 เทนโซกุ โนะ อาจิโซฮิ
Tenzoku no ajisohi
天續之按司添
1527–1555 59
King Sho Gen.jpg พระเจ้าโช เง็น 尚元 เทดาจิ อาจิโซฮิ
Tedaji ajisohi
日始按司添
1556–1572 44
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เอ 尚永 เอโซนิยาโซฮิ อาจิโซฮิ
Ezoniyasohi ajisohi
英祖仁耶添按司添
บ้างก็เรียก

เทดะยูตะมิสะโอะคิมิ
"Tedayutamisaokimi"
日豐操王

1573–1586 30
King Sho Nei.jpg พระเจ้าโช เน 尚寧 เมงามะ อาจิโซฮิ
Megama ajisohi
日賀末按司添
1587–1620 56
King Sho Hoh.jpg พระเจ้าโช โฮ 尚豐/尚豊 เทนกิยามะ อาจิโซฮิ
Tenkiyama ajisohi
天喜也末按司添
1621–1640 50
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เค็ง 尚賢 1641–1647 23
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช ชิสุ 尚質 1648–1668 39
King Sho Tei.jpg พระเจ้าโช เท 尚貞 1669–1709 64
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เอกิ 尚益 1710–1712 34
King Sho Kei.jpg พระเจ้าโช เค 尚敬 1713–1751 52
King Sho Boku.jpg พระเจ้าโช โบกุ 尚穆 1752–1795 55
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช อน 尚溫/尚温 1796–1802 18
Hidari gomon.svg พระเจ้าโช เซ 尚成 1803 3
King Sho Koh.jpg พระเจ้าโช โค 尚灝 1804–1828 47
King Sho Iku.jpg พระเจ้าโช อิกุ 尚育 1829–1847 34
Sho Tai.jpg พระเจ้าโช ไท 尚泰 1848–1879 58

เชิงอรรถ[แก้]

  1. Kerr, George. Okinawa: The History of an Island People. Tokyo: Tuttle, 2000. p. 89.

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]