ข้ามไปเนื้อหา

แถบความถี่เอ (เนโท)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ย่านความถี่เอ (เนโท))
แถบความถี่เอของเนโท
ช่วงความถี่
0 ถึง 250 MHz
ช่วงความยาวคลื่น
≥ 1.2 ม.

แถบความถี่เอของเนโท (อังกฤษ: NATO A band) เป็นชื่อที่ล้าสมัยสำหรับความถี่วิทยุตั้งแต่ 0 ถึง 250 เมกะเฮิรตซ์ (เทียบเท่ากับความยาวคลื่นตั้งแต่ 1.2 เมตรขึ้นไป) ในช่วงสงครามเย็น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา การจัดสรรความถี่ การจัดสรรและการมอบหมายความถี่เป็นไปตามข้อตกลงความถี่พลเรือน/ทหารร่วมของเนโท[1] อย่างไรก็ตาม เพื่อระบุข้อกำหนดคลื่นความถี่วิทยุทางการทหาร เช่น สำหรับการวางแผนการจัดการภาวะวิกฤติ การฝึกอบรม กิจกรรมสงครามอิเล็กทรอนิกส์ หรือการปฏิบัติการทางทหาร ระบบนี้ยังคงใช้งานอยู่

การกำหนดสเปกตรัมวิทยุของเนโท

[แก้]
การกำหนดอักษรแถบความถี่เนโท การกำหนด
แถบความถี่
ออกอากาศ

ระบบการตั้งชื่อใหม่ ระบบการตั้งชื่อเก่า
ย่านความถี่ (MHz) ย่านความถี่ (MHz)
A0 – 250 I100 – 150 แถบความถี่ I
47 – 68 MHz (TV)
แถบความถี่ II
87.5 – 108 MHz (FM)
G150 – 225 แถบความถี่ III
174 – 230 MHz (TV)
B250 – 500 P225 – 390
C500 – 1 000 L390 – 1 550 แถบความถี่ IV
470 – 582 MHz (TV)
แถบความถี่ V
582 – 862 MHz (TV)
D1 000 – 2 000
S1 550 – 3 900
E2 000 – 3 000
F3 000 – 4 000
G4 000 – 6 000 C3 900 – 6 200
H6 000 – 8 000 X6 200 – 10 900
I8 000 – 10 000
J10 000 – 20 000 Ku10 900 – 20 000
K20 000 – 40 000 Ka20 000 – 36 000
L40 000 – 60 000 Q36 000 – 46 000
V46 000 – 56 000
M60 000 – 100 000 W56 000 – 100 000
ทหารสหรัฐ / ศูนย์บัญชาการทหารสูงสุด
กองกำลังพันธมิตรแอตแลนติก
N100 000 – 200 000
O100 000 – 200 000
ตัวอย่างการใช้ความถี่ทางการทหารในแถบความถี่นี้

อ้างอิง

[แก้]
  1. "NATO Joint Civil/Military Frequency Agreement (NJFA) " (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2016-01-05.