ข้ามไปเนื้อหา

มันคันขาว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มันคันขาว
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Monocots
อันดับ: Dioscoreales
วงศ์: Dioscoreaceae
สกุล: Dioscorea
สปีชีส์: D.  pentaphylla
ชื่อทวินาม
Dioscorea pentaphylla
L.

มันคันขาว หรือ มันเลือด (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dioscorea pentaphylla, อังกฤษ: fiveleaf yam) เป็นพืชในวงศ์กลอย เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียและทางตะวันออกของโพลีเนเชีย[1] เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีหัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ บางครั้งเกิดหัวฝอยสะสมอาหารที่ลำต้น หัวยาว อยู่ลึกในดิน กลมหรือทรงลูกแพร์ เนื้อหัวสีขาวหรือสีเหลืองส้ม บางครั้งมีจุดประสีม่วง ลำต้นเลื้อยพันไปทางซ้าย ส่วนล่างมีหนามปกคลุม มีขนสีแดงสนิมคลุมก้านใบ ช่อดอกมีขนละเอียดสีแดงปกคลุม ผลสีดำมีปีกและมีขนปกคลุม

สายพันธุ์

[แก้]

มันคันขาวกระจายพันธุ์เริ่มจากตอนเหนือของอินเดีย ตอนใต้ของจีนและทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความแตกต่างกันเป็นหลายพันธุ์ดังนี้

  • variety pentaphylla หัวทรงกระบอก ขนาดเล็ก ไม่แตกแขนงพบได้ทั่วไป
  • variety malaica หัวยาวมากกว่ากว้าง มีขนสีแดงปกคลุมหนาแน่น พบในบอร์เนียว ฟิลิปปินส์
  • variety papuana หัวป้อมเป็นพู ไม่แบน ดอกขนาดใหญ่ พบในนิวกินี
  • variety javanica ตันเล็กกว่าพันธุ์ papuana ดอกเล็กกว่า พบที่เกาะชวา
  • variety palmata หัวแบบ ผิวเรียบ มีขนสีเงินปกคลุม พบในติมอร์ ฟิลิปปินส์
  • variety sacordotalis คล้าย variety palmata แต่ใบย่อยยาวกว่าดอกและหัวเล็กกว่า พบในเกาะชวา

การใช้ประโยชน์

[แก้]

หัวใช้รับประทานเป็นอาหาร ต้นที่เป็นสายพันธุ์ป่ามักมีกลิ่นและรสที่ไม่น่ารับประทานส่วนหัวรับประทานได้ เนื้อหัวมีสารสีม่วงกระจายเป็นหย่อม ต้มสุกแล้วเนื้อร่วนซุย เนื้อออกสีม่วง[2]

มันคันขาวนึ่งไม่ใส่เกลือ
คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 g (3.5 oz)
พลังงาน343 kJ (82 kcal)
20 g
0.08 g
1.73 g
วิตามินและแร่ธาตุ
วิตามินปริมาณ
%DV†
ไทอะมีน (บี1)
7%
0.086 mg
ไรโบฟลาวิน (บี2)
1%
0.014 mg
ไนอะซิน (บี3)
1%
0.13 mg
กรดแพนโทเทนิก (บี5)
10%
0.48 mg
วิตามินบี6
12%
0.209 mg
โฟเลต (บี9)
3%
12 μg
แร่ธาตุปริมาณ
%DV†
เหล็ก
2%
0.43 mg
แมกนีเซียม
2%
10 mg
แมงกานีส
12%
0.283 mg
ฟอสฟอรัส
3%
40 mg
โพแทสเซียม
17%
495 mg
โซเดียม
1%
12 mg
สังกะสี
3%
0.32 mg

†เปอร์เซ็นต์ประมาณการโดยใช้คำแนะนำ
ของสหรัฐอเมริกาสำหรับผู้ใหญ่
สำหรับโพแทสเซียมใช้การประมาณการตามคำแนะนำ
ของผู้เชี่ยวชาญจาก National Academies

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Gucker, Corey L. 2009. Dioscorea spp. In: Fire Effects Information System, [Online]. U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Rocky Mountain Research Station, Fire Sciences Laboratory.
  2. ↑ "หัวมันหัวกลอย" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2014-09-27. สืบค้นเมื่อ 2013-09-07.
  • พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 112 - 119

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]