ป้ายทะเบียนรถ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ป้ายทะเบียนรถ (อังกฤษ: Vehicle registration plate) เป็นแผ่นป้ายทำจากโลหะหรือพลาสติก มีทะเบียนรถ เพื่อใช้ในการระบุรถยนต์หรือยานพาหนะทางบกประเภทอื่น ๆ

ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ[แก้]

สหรัฐอเมริกา[แก้]

ป้ายทะเบียนรถยนต์ส่วนบุคคลในประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันทำจากอะลูมิเนียม มีขนาด 12 x 6 นิ้ว ในสหรัฐอเมริกาแต่ละรัฐจะกำหนดสีและเลขทะเบียนโดยหน่วยงานของแต่ละรัฐ 30รัฐจากทั้งหมด 50รัฐ บังคับให้รถทุกคันมีป้ายทะเบียนทั้งด้านหน้าและด้านหลังของรถยนต์ จำนวนตัว6-7ตัวอักษร ซึ่งสามารถเป็นได้ทั้งตัวเลขและตัวอักษรได้ทุกตำแหน่ง ขึ้นอยู่กับกฎหมายของแต่ละรัฐเช่นเดียวกัน ซึ่งเป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งทวีปอเมริกาเหนือ ยกเว้นแซงปีแยร์และมีเกอลงซึ่งเป็นดินแดนของประเทศฝรั่งเศส [1]

แม้ว่าแผ่นป้ายทะเบียนมีอยู่เพียงหนึ่งร้อยปีในสหรัฐอเมริกา แต่พวกเขาได้พัฒนาประวัติศาสตร์ที่โดดเด่นที่ผ่านช่วงเวลาและการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง

ไฟล์:Pure Michigan base plate.jpg
มิชิแกนในสหรัฐอเมริกามีการใช้คำว่า "SAMPLE" ในทุกรัฐเป็นหมายเลขตัวอย่างตัวอย่างที่สมมติขึ้น

แผ่นทะเบียนแรกในอเมริกาเหนือปรากฏในปี 1903 ในเครือรัฐแมสซาชูเซตส์ ไม่นานหลังจากนั้นรัฐอื่น ๆ ตามหลังแทบทุกรัฐมีการใช้แผ่นป้ายทะเบียนในปี 2461

แผ่นป้ายทะเบียนครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทำจากหนังยางเหล็กและเครื่องลายครามทาสีบนด้านหน้าโดยปกติจะมีสองสีที่ต่างกัน - หนึ่งสำหรับพื้นหลังและอีกหนึ่งสำหรับตัวอักษร โครงการนี้จัดขึ้นจริงสำหรับรัฐส่วนใหญ่จนกระทั่งประมาณปี 1920 ด้านหน้าของแผ่นมักจะมีหมายเลขลงทะเบียนในตัวเลขขนาดใหญ่และในตัวอักษรขนาดเล็กที่ด้านหนึ่งของแผ่น, หมายเลขปีสองหรือสี่หลักและตัวย่อ ชื่อรัฐ ในแต่ละปีประชาชนมักจะต้องได้รับแผ่นป้ายทะเบียนใหม่จากหน่วยงานของรัฐซึ่งจะมีรูปแบบสีที่แตกต่างจากปีที่แล้วทำให้ตำรวจตรวจสอบได้ง่ายขึ้นว่าประชาชนอยู่ด้วยทะเบียนรถยนต์ของตนหรือไม่

ในสหรัฐอเมริกาแผ่นป้ายทะเบียนจะออกโดยแต่ละรัฐ รัฐบาลกลางออกแผ่นเฉพาะสำหรับยานพาหนะยานพาหนะของตัวเองและยานพาหนะที่เป็นเจ้าของโดยนักการทูตต่างประเทศ ในสหรัฐอเมริการัฐบาลชนเผ่าอเมริกันอินเดียนหลายคนออกแผ่นให้สมาชิกในขณะที่บางรัฐมีปัญหาพิเศษสำหรับสมาชิกชนเผ่า ภายในแต่ละเขตอำนาจศาลอาจมีแผ่นพิเศษสำหรับกลุ่มเช่นนักดับเพลิงหรือทหารผ่านศึกและสำหรับรัฐเทศบาลหรือยานพาหนะที่เป็นเจ้าของจังหวัด.

การปรากฏตัวของแผ่นเปลือกโลกมักถูกเลือกให้มีสัญลักษณ์หรือคำขวัญที่เกี่ยวข้องกับเขตอำนาจศาลที่ออก สิ่งเหล่านี้มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมภูมิภาค มีเพียงไม่กี่คนที่แสดงความคิดเห็นทางการเมือง ตัวอย่างแผ่นส่วนใหญ่ที่ออกในวอชิงตัน ดี.ซี. รวมวลี "ภาษีโดยไม่ต้องเป็นตัวแทน" เพื่อเน้นการขาดตัวแทนลงคะแนนเสียงใน D.C ในรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา อีกไม่นานบางรัฐก็เริ่มใส่ที่อยู่เว็บที่เกี่ยวข้องกับรัฐ (เช่นเพนซิลเวเนียซึ่งโพสต์ที่อยู่ของเว็บไซต์ท่องเที่ยว) ในบางรัฐ (จอร์เจียไอโอวาเคนตักกี้มิสซิสซิปปีเทนเนสซีและบางรุ่นในฟลอริดา) มณฑลที่ออกรายการจะแสดงอยู่ที่ด้านล่างขณะที่แคนซัสทำเช่นนั้นด้วยสติกเกอร์ลงทะเบียนรหัสตัวอักษร; ยูทาห์ทำเช่นนั้นจนกระทั่งปี 2003 อินดีแอนาระบุเขตด้วยรหัสสองหลักที่มุมล่างขวาของแผ่นเปลือกโลก อลาบามา, ไอดาโฮ, มอนแทนา, โอไฮโอ, ดาโกต้าใต้, ไวโอมิง, เนบราสก้าส่วนใหญ่และแผ่นป้ายมาตรฐานของโอคลาโฮมาบางฉบับระบุเขตโดยคุณ.

Standard Pennsylvania plate

รัฐส่วนใหญ่ใช้แผ่นยังที่ตัวอักษรและตัวเลขจะนูนเพื่อให้พวกเขาถูกยกสูงขึ้นเล็กน้อยเหนือพื้นผิวของมัน ตัวอักษรบน เวอร์มอนต์ แผ่นเป็น สลัก บนขนาดใหญ่ส่วนที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยของแผ่น เจ็ดรัฐ & mdash; แอละแบมา แอริโซนา, เดลาแวร์, จอร์เจีย, ไอดาโฮ, Indiana, Iowa, Kansas, มินนิโซตา, Montana, Nebraska, นิวเจอร์ซีย์, Oklahoma, เซาท์แคโรไลนา, เซาท์ ดาโกต้า, เทนเนสซี, เท็กซัส, ไวโอมิง & mdash; และกรุงวอชิงตันดีซีได้ย้ายไปอย่างสิ้นเชิงพิมพ์แบบดิจิทัล "แบน" การลงทะเบียนแผ่น รัฐอื่น ๆ อีกหลายอย่างเช่น โคโลราโด มิสซิสซิปปี มิสซูรี, New York, Ohio, โอเรกอน, วอชิงตัน(รัฐ)วอชิงตัน, เวสต์เวอร์จิเนีย และ วิสคอนซิน ผลิตป้ายทะเบียนแบนเฉพาะสำหรับแผ่นบางอย่างเช่น ใบอนุญาตส่วนบุคคล และแผ่นความสนใจเป็นพิเศษ เนวาดา หวนกลับจากการใช้ป้ายทะเบียนแบนจากการใช้แผ่นนูนหลังการใช้แผ่นแบนเรียบเป็นปัญหามาตรฐานไม่กี่ปี.

ระบบเลขป้ายทะเบียนยังแตกต่างกันระหว่างศาล บางรัฐออกขับขี่อนุกรมที่อยู่กับบุคคลนั้นตราบเท่าที่พวกเขาอาศัยอยู่ในรัฐที่ในขณะที่รัฐอื่น ๆ เป็นระยะ ๆ ออกสิ่งพิมพ์ใหม่และสมบูรณ์หมุนออกคนเก่า ๆ บางปัญหารัฐลงทะเบียนแผ่นกับยานพาหนะมากกว่าเจ้าของและการเข้าพักแบบอนุกรมกับยานพาหนะสำหรับชีวิตของมัน หลายรัฐไม่สม่ำเสมอใช้ตัวอักษรบางอย่าง - มากที่สุดตัวอักษร I, O, และ / หรือ Q - ในจานของพวกเขายกเว้นบนจานโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อที่จะไม่ให้เกิดความสับสนกับผู้สังเกตการณ์จำนวนหนึ่งและเป็นศูนย์.

สหราชอาณาจักร[แก้]

ป้ายทะเบียนส่วนใหญ่ทำมาจากพลาสติก โดนเดิมที่เป็นป้านทะเบียนสีดำ โดยคันไหนมีแถบสีฟ้า และตัวอักษร GB หมายถึง รถที่สามารถไปยังประเทศ อื่นๆ ในทวีปยุโรปได้ แต่คันไหนไม่มีแถบ และมีสติกเกอร์โคด ก็สามารถไปประเทศอื่น ๆได้ด้วยกัน โดยด้านหลังจะเป็นสีเหลือง และอักษรตัวแรกๆ หมายถึง เขตพื้นที่ที่ขับรถอยู่ ส่วนเลขรถ แปลว่า อายุที่จดทะเบียน ส่วนท้าย 3 ตัว เป็นอิสระ โดยแบบไม่ต้องจดว่าเป็นประเภทไหนเลย

ประเทศจีน[แก้]

ป้านทะเบียนรถส่วนใหญ่ในฮ่องกง ถ้าเป็นฟอนต์แบบเก่า ก็แปลว่า รถที่มีอายุใช้งานมาหลายปีแล้ว ส่วนรถที่ฟอนต์แบบใหม่ ( เริ่มตั้งแต่ปี2548) จะเป็นรถที่สามารถไปยังประเทศอื่นๆในอาเชียนได้ และเป็นรถใหม่ด้วย โดยตัวอักษรหน้า สามารถแบ่งประเภทรถได้ เช่น A แปลว่า รถสาธารณะ ส่วน T และ H แปลว่า รถบรรทุก ส่วน P แปลว่า รถส่วนบูคคล สำหรับบริษัทโดยเฉพาะ ส่วนตัวอื่นๆ แปลว่า รถยนต์นั่งส่วนบุคคลทั่วไป โดยทั้ง ไม่เกิน 7 ที่นั่ง และ เกิน 7 ที่นั้ง

ประเทศญี่ปุ่น[แก้]

ประเทศไทย[แก้]

ป้ายทะเบียนรถยนต์ในประเทศไทย

ป้ายทะเบียนรถยนต์ส่วนบุคคลในประเทศไทย ปัจจุบันทำจากอะลูมิเนียม มีขนาด 13.5 x 6 นิ้ว พื้นป้ายมีลักษณะสะท้อนแสง ตัวอักษรและตัวเลขจะถูกปั๊มนูนออกจากผิวหน้าของป้ายทะเบียน ทำให้ด้านหลังของป้ายนั้นบุ๋มเว้าลงไปตามหมายเลขทะเบียนด้วยเช่นกัน ประเภทของป้ายทะเบียนนั้นสามารถใช้จำแนกประเภทการใช้งานรถได้ ดังนี้

  1. ป้ายขาวอักษรดำ คือ ป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน 7 ที่นั่ง
  2. ป้ายขาวอักษรฟ้า คือ ป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกิน 7 ที่นั่ง
  3. ป้ายขาวอักษรเขียว คือ ป้ายทะเบียนกระบะ
  4. ป้ายขาวอักษรแดง คือ ป้ายทะเบียนรถสามล้อ
  5. ป้ายเหลืองอักษรแดง คือ ป้ายรถรับจ้างระหว่างจังหวัด
  6. ป้ายเหลืองอักษรดำ คือ ป้ายรถรับจ้าง
  7. ป้ายเหลืองอักษรฟ้า คือ ป้ายรถกระป๊อ
  8. ป้ายเหลืองอักษรเขียว คือ ป้ายรถตุ๊กตุ๊ก
  9. ป้ายเขียวอักษรขาว คือ ป้ายทะเบียนรถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถยนต์บริการให้เช่า
  10. ป้ายแสดอักษรดำ คือ ป้ายทะเบียนรถพ่วง รถบดถนน รถแทรกเตอร์ และรถใช้งานเกษตรกรรม
  11. ป้ายขาวอักษรดำ หมวดอักษร TC กรุงเทพมหานคร คือ ป้ายทะเบียนรถทดสอบก่อนผลิต เริ่มมีใช้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560[2][3] (ป้ายทะเบียนรถยนต์ของไทยนั้นโดยปกติตัวอักษรจะเป็นอักษรไทย)
  12. ป้ายขาวอักษรดำ หมวดอักษร QC กรุงเทพมหานคร คือ ป้ายทะเบียนรถทดสอบคุณภาพ เริ่มมีใช้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560[2][3]
  13. ป้ายทะเบียนที่บริเวณชื่อจังหวัดเป็นคำว่า THAILAND ตัวพิมพ์ใหญ่ ตามด้วยเลขรหัสจังหวัดสองหลัก และหมวดอักษรของทะเบียนเป็นอักษรอังกฤษ และ/หรือ ตัวเลข หมายถึงแผ่นป้ายทะเบียนรถที่กรมการขนส่งทางบกออกให้เป็นการชั่วคราวเพื่อนำรถออกไปใช้นอกราชอาณาจักร

สำหรับป้ายทะเบียนรถอีกประเภทหนึ่งคือป้ายทะเบียนกราฟิก ซึ่งมีขึ้นภายหลังป้ายทะเบียนแบบปกติ ป้ายทะเบียนนี้จะมีพื้นหลังเป็นรูปภาพ สำหรับเลขทะเบียนรถที่มีลักษณะพิเศษ (เลขสวย) เช่น ฌร 9999 ซึ่งเลขทะเบียนเหล่านี้จะถูกเปิดประมูลโดยกรมการขนส่งทางบก ป้ายทะเบียนชนิดนี้จะมีภาพพื้นหลังป้าย ที่สื่อถึงจังหวัดนั้นๆ เช่น กรุงเทพมหานคร จะมีรูปวัดพระแก้ว อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย สะพานพระราม 8 เป็นพื้นหลัง เป็นต้น ทะเบียนนี้คือทะเบียนประมูลในช่วงแรกมีการเปิดประมูลป้ายทะเบียนกราฟิกเฉพาะที่เป็นทะเบียนของรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน 7 ที่นั่ง เท่านั้น [4] แต่ต่อมาได้เปิดประมูลป้ายทะเบียนเลขสวยของรถตู้และรถกระบะเพิ่มด้วย แต่ป้ายทะเบียนประมูลของรถตู้และรถกระบะจะเป็นภาพพื้นหลังป้ายที่เหมือนกันหมดทั้งประเทศ โดยมีโทนสีเช่นเดียวกับสีและตัวอักษรของทะเบียนปกติ คือขาวฟ้าและขาวเขียวตามลำดับ ไม่ได้ใช้ภาพพื้นหลังป้ายตามแบบของจังหวัดต่างๆแต่อย่างใด

เดือนสิงหาคม 2557 ได้เริ่มมีการประมูลป้ายรถตู้ พื้นขาว อักษรฟ้า หมวด ฮล เฉพาะจังหวัดกรุงเทพมหานคร ในครั้งนั้นได้เงินไปจำนวน 25,273,969.- บาท[5]

ป้ายทะเบียนรถเกิดขึ้นพร้อมกับกฎหมายว่าด้วย รถยนต์ฉบับแรก คือ พระราชบัญญัติรถยนต์ รัตนโกสินทร์ศก 128 (พ.ศ. 2452) ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีเจตนารมณ์เพื่อต้องการควบคุมรถและทราบว่าใครเป็น เจ้าของรถ และเพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษี

ถึงแม้ว่าจะมีป้ายทะเบียนรถเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 แต่ตามหลักฐานได้มีการออกกฎหมายของกระทรวงครั้งแรกเริ่ม มีป้ายทะเบียนรถตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 โดยรูปแบบเป็นแบบ กท.เรียงดิ่ง มีหมวดตัวอักษรและตัวเลขอยู่ในแผ่นป้าย ขนาดมาตรฐานกว้าง 11 ซม. ยาว 39 ซม. พื้นหลังเป็นสีดำ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 มีการเปลี่ยนจากรูปแบบ กท. เรียง ดิ่งเป็นแบบเรียงตามแนวนอน มีการเปลี่ยนขนาดแผ่นป้าย เป็นกว้าง 15 ซม. ยาว 30 ซ ม . และพื้นหลังเป็นสีขาว

ในปี พ.ศ. 2526 กระทรวงมหาดไทยได้ดำเนินการเปลี่ยนจาก ตราโล่ เป็นตัวย่อ ขส อย่างงที่เราเห็นกันในปัจจุบัน และไดมีการเปลี่ยนงานรับผิดชอบดูแลป้ายทะเบียนรถจาก กระทรวงมหาดไทยมาเป็นของกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2531 ซึ่งรูปแบบทะเบียนรถยังคงเหมือนเดิมทุกประการ

การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยมีการเพิ่มตัวอักษรเป็น 2 ตัว เช่น กก - 9999 รวมทั้งเปลี่ยนขนาดแผ่นป้ายให้ยาวขึ้น จากขนาด ยาว 30 ซม. เป็นยาว 34 ซม. เนื่องจากมีการเพิ่มตัวอักษรขึ้นมาอีก 1 ตัว ต่อมามีการแก้ไขชื่อจังหวัด จากชื่อเต็ม เช่น กรุงเทพมหานคร เป็น กทม / จังหวัดเชียงใหม่ เป็น ชม ในปี พ.ศ. 2540 แต่ใช้ได้เพียง 1 ปี ก็ต้องกลับมาใช้ชื่อจังหวัดแบบเดิม เนื่องจากมีปัญหาในด้านการมองเห็น เช่น ตัวอักษรตัวเล็กไปบ้าง มองเห็นไม่ชัดบ้าง และบางทีไม่ทราบว่าตัวอักษรย่อนั้นเป็นตัวย่อของจังหวัดใด

ประเทศลาว[แก้]

ป้ายทะเบียนรถยนต์ในประเทศลาว

  1. ป้ายทะเบียนสีเหลืองอักษรดำ คือ ป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ที่จดทะเบียนในนามบุคคล
  2. ป้ายทะเบียนสีเหลืองอักษรเทา คือ เป็นรถชาวต่างชาติที่มีใบพำนักถาวร
  3. ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า คือ ป้ายรถที่จดทะเบียนในนามบริษัท หรือไฟแนนซ์ ที่ยังผ่อนชำระไม่หมด
  4. ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรดำ คือ เป็นรถชาวต่างชาติที่ไม่มีใบพำนักถาวร
  5. ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า ไม่มีแขวงระบุ มีขีดคั่น คือ เป็นรถคนลาวยังไม่เสียภาษี
  6. ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า สท-และตัวเลข คือ เป็นรถของสถานทูตซึ่งได้รับสิทธิคุ้มครอง (Immunity) ตามสนธิสัญญากรุงเวียนนา
  7. ป้ายทะเบียนสีน้ำเงินอักษรขาว คือ ป้ายรถเจ้าหน้าที่พลเรือน
  8. ป้ายทะเบียนสีแดงอักษรขาว คือ ป้ายรถยนต์ของกระทรวงป้องกันความสงบ(ตำรวจ) และกระทรวงป้องกันประเทศ(ทหาร)

ประเทศเวียดนาม[แก้]

ประเทศพม่า[แก้]

ประเทศกัมพูชา[แก้]

อ้างอิง[แก้]


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]