ข้ามไปเนื้อหา

นวน เจีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นวน เจีย
នួន ជា
นวน เจียใน ค.ศ. 2013
ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภา
สภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง
13 เมษายน ค.ศ. 1976 – 7 มกราคม ค.ศ. 1979
(2 ปี 269 วัน)
ประธานาธิบดีเขียว สัมพัน
รองฌิต เชือน
ผู้นำพล พต (เลขาธิการทั่วไป)
ก่อนหน้าก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไปยุบเลิกตำแหน่ง
นายกรัฐมนตรีกัมพูชา[1]
รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง
27 กันยายน ค.ศ. 1976 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1976
(28 วัน)
ประธานาธิบดีเขียว สัมพัน
ผู้นำพล พต (เลขาธิการทั่วไป)
ก่อนหน้าพล พต
ถัดไปพล พต
รองเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง
30 กันยายน ค.ศ. 1960 – 6 ธันวาคม ค.ศ. 1981
(21 ปี 67 วัน)
เลขาธิการทั่วไปตู สามุต
พล พต
ก่อนหน้าก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไปไม่มี ถูกยุบ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
เล้า กิมลอน

(1926-07-07)7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926
วัดกร จังหวัดพระตะบอง กัมพูชา อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต4 สิงหาคม ค.ศ. 2019(2019-08-04) (93 ปี)
พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ที่ไว้ศพศาลานอก จังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา
เชื้อชาติประเทศฝรั่งเศส อินโดจีนของฝรั่งเศส (1926–1941)
 ไทย (1941–1960)
 กัมพูชา (1960–2019)
พรรคการเมือง พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา (1960–1981)
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น
พรรคคอมมิวนิสต์สยาม[2]
คู่สมรสลี กิมเซ้ง[3]
บุตร4 คน[4]
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

นวน เจีย (เขมร: នួន ជា นวน ชา; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019[5]) อาจรู้จักในชื่อ ลอง บุญรอด[6] หรือ ฬง บุนรวต[7] (เขมร: ឡុង រិទ្ធិ ฬง ริทฺธิ; อังกฤษ: Long Bunruot) และมีชื่อภาษาไทยว่า รุ่งเลิศ เหล่าดี[8][9] เป็นนักการเมืองสายคอมมิวนิสต์ของกัมพูชา เป็นผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจากพล พต จนถูกเรียกกันว่า "พี่ชายหมายเลขสอง"[9] หรือ "พี่รอง"[10]

เขาเป็นที่ต้องการตัวจากสหประชาชาติ เพื่อนำตัวไปดำเนินคดีข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ที่ศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา พร้อมกับเอียง ซารี, เขียว สัมพัน และเอียง ธิริทธ์ (เขียว ธิริทธ์) ภริยาของนายเอียง ซารี[11] โดยวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557 นวน เจีย และเขียว สัมพัน ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ในคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมรกว่าสองล้านคนช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ[12]

ประวัติ

[แก้]

นวน เจีย หรือ รุ่งเลิศ เหล่าดี เกิดที่จังหวัดพระตะบองช่วงที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เล้า กิมลอน (Lau Kim Lorn) เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว โดยบรรพบุรุษฝ่ายบิดาอพยพมาจากเมืองซัวเถา ทางตอนใต้ของจีน[13] สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร จังหวัดพระนคร และศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์[8] และทำงานชั่วคราวที่กระทรวงการต่างประเทศของไทย[14]

นวน เจีย (ค.ศ. 2011)

นวน เจีย ได้เริ่มกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย[15] แต่หลังจากนั้นไม่นานหลังเขาทราบข่าวว่าฝรั่งเศสสังหารชาวลาวที่เรียกร้องเอกราช เขาจึงแอบหนีออกจากไทยที่จังหวัดบึงกาฬ ผ่านเข้าแดนลาวที่เมืองปากซัน แล้วไปรับการฝึกโดยเวียดมินห์ในสมรภูมิเดียนเบียนฟู จนกระทั่งเดินทางถึงกัมพูชาอันเป็นบ้านเกิดในเวลาต่อมา ที่นั่นเขาได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อ นวน เจีย อีกครั้ง[8][9] และได้รับเลือกเป็นรองเลขาธิการพรรคแรงงานกัมพูชา ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา[16] นวน เจียเป็นผู้นำเขมรแดงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้จบการศึกษาจากปารีส

นวนเจีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงพนมเปญขณะอายุได้ 93 ปี[17]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ กัมพูชาประชาธิปไตย
  2. ↑ "NUON Chea". Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2014.
  3. ↑ "Provisional Detention Order (Ordonnance de placement en détention provisoire)" (PDF). Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 15 ตุลาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2009.
  4. ↑ Voun, Dara (6 สิงหาคม 2019). "Brother No 2 Nuon Chea's body taken to Pailin". The Phnom Penh Post. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 6 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2019.
  5. ↑ "Nuon Chea said to have ordered torture". Associated Press. Tehran Times. 22 กันยายน 2007.
  6. ↑ "พลิกปูม..นวน เจีย อดีตผู้นำเขมรแดงจอมโหด เป็นศิษย์เก่าธรรมศาสตร์". 19 กันยายน 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 8 ตุลาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2011.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  7. ↑ รุ่งมณี เมฆโสภณ (มีนาคม 2008). คนสองแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: บ้านพระอาทิตย์. น. 204. ISBN 978-974-05-7842-0.
  8. 1 2 3 "รู้หรือไม่? "นวน เจีย" จำเลยฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมร เคยเรียนมหาวิทยาลัยใดในเมืองไทย". มติชน. 7 สิงหาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 19 สิงหาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  9. 1 2 3 "พลิกปูม 'นวน เจีย' อาชญากรสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวกัมพูชา เคยเป็นคนไทย?". ไทยพีบีเอส. 7 สิงหาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  10. ↑ "ย้อน 'ตำนานสังหารโหด' - โลกไม่มีวันลืม!! จำคุกตลอดชีวิต 'นวน เจีย-เขียว สัมพัน'". ไทยรัฐ. 8 สิงหาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2014.
  11. ↑ "U.N. court likely to try Khmer Rouge leaders in mid 2011: official+". Associated Press – Kyodo. 7 กันยายน 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 12 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2011.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  12. ↑ "ศาลพิเศษเขมรลงดาบจำคุกตลอดชีวิต 'นวน เจีย-เขียว สัมพัน'". ไทยรัฐ. 7 สิงหาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2014.
  13. ↑ Eiji Murashima (มีนาคม 2009). "The Young Nuon Chea in Bangkok (1942–1950) and the Communist Party of Thailand: The Life in Bangkok of the Man Who Became "Brother No. 2" in the Khmer Rouge" (PDF). Journal of Asia-Pacific Studies (12). Waseda University. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 15 สิงหาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2013.
  14. ↑ เออิจิ มูราชิมา (มกราคม–มีนาคม 2011). "นวน เจียวัยหนุ่ม กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (2485-2493)" (PDF). ฟ้าเดียวกัน. 9 (1). แปลโดย ปราการ กลิ่นฟุ้ง: 186–221. ISSN 1685-6880.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Frings, K. Viviane (ตุลาคม 1997). "Rewriting Cambodian History to 'Adapt' It to a New Political Context: The Kampuchean People's Revolutionary Party's Historiography (1979-1991)". Modern Asian Studies. 31 (4). Cambridge University Press: 807–846. doi:10.1017/S0026749X00017170.
  16. ↑ Chandler, David P. (ร้อน 1983). "Revising the Past in Democratic Kampuchea: When Was the Birthday of the Party?: Notes and Comments". Pacific Affairs. 56 (2). University of British Columbia: 288–300. doi:10.2307/2758655.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Nuon Chea, ideologue of Cambodia's Khmer Rouge, dies at 93". Bangkok Post. 4 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]