ทิโมธี แบรดลีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทิโมธี แบรดลีย์
ชื่อจริงทิโมธี เรย์ แบรดลีย์ จูเนียร์
ฉายาDesert Storm
(พายุทะเลทราย)
รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
เวลเตอร์เวท
ส่วนสูง168 เซนติเมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)
เกิด29 สิงหาคม พ.ศ. 2526
ปาล์มสปริงส์ , รัฐแคลิฟอร์เนีย
ชกทั้งหมด37 (ไม่มีการตัดสิน 1 )
ชนะ33
ชนะน็อก13
แพ้2
เสมอ1

ทิโมธี แบรดลีย์ หรือ ทิม แบรดลีย์ (อังกฤษ: Timothy Bradley, Tim Bradley) นักมวยอดีตแชมป์โลก 2 รุ่น สองสถาบัน ชาวแอฟริกันอเมริกัน

ประวัติ[แก้]

ทิโมธี แบรดลีย์ มีชื่อเต็มว่า ทิโมธี เรย์ แบรดลีย์ จูเนียร์ (Timothy Ray Bradley, Jr) เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ที่เมืองปาล์มสปริงส์ และต่อมาได้อพยพและย้ายมาอยู่ที่คาเธอเดรลซิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย [1] แบรดลีย์ ทำสถิติการชกไม่เคยแพ้หรือเสมอแก่ใครทั้งหมด 8 ครั้ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 สามารถคว้าแชมป์โลกเยาวชนของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (140 ปอนด์) มาครองได้ ก่อนที่จะได้เป็นแชมป์โลกตัวจริงของสภามวยโลก (WBC) ด้วยการเอาชนะคะแนน จูเนียร์ วิทเทอร์ นักมวยชาวอังกฤษ ได้ถึงเมืองนอตติงแฮม ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2551

แบรดลีย์ ทำสถิติการชกที่ไม่แพ้แก่ใคร (ไม่มีผลตัดสิน 1 ครั้ง) ไปอีก 5 ครั้ง จึงเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันของ WBO คือ เคนวอล โฮลท์ นักมวยชาวอเมริกัน​ ผลการชกปรากฏว่าแบรดลีย์เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ และต่อมาก็สามารถป้องกันตำแหน่งด้วยเอาชนะทีเคโอยก 8 โฮเอล กาซามายอร์ นักมวยชื่อดังชาวคิวบา ที่ลาสเวกัสได้อีกด้วย[2]

ต่อมา แบรดลีย์ จึงได้มีโอกาสพิสูจน์ตนเองอย่างแท้จริงกับ แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ผู้เป็นเจ้าของตำแหน่งแชมป์โลกถึง 8 รุ่น ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในการชกครั้งนี้ แม้ปาเกียวจะไม่สามารถชกหรือน็อกแบรดลีย์ได้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะชกได้อย่างจะแจ้ง และเมื่อครบ 12 ยก รูปการณ์ดูเสมือนว่าปาเกียวน่าจะเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ แต่ปรากฏว่า กรรมการทั้ง 3 คนต่างให้คะแนนแบรดลีย์ชนะไปได้อย่างเป็นเอกฉันท์ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างหนัก[3] ทำให้ทาง WBO ได้ให้กรรมการชุดใหม่ทั้งหมด 5 คน ชมเทปการชกของคู่นี้และให้คะแนนอีกครั้ง ปรากฏว่าคราวนี้ กรรมการต่างให้คะแนนปาเกียวเป็นฝ่ายชนะไปอย่างเป็นเอกฉันท์ แต่ทว่าก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงผลการตัดสินไปได้ [4][5]

ทิโมธี แบรดลีย์ ป้องกันตำแหน่งแชมป์กับ รุสลัน โปรวอดนิค็อฟ นักมวยชาวรัสเซียในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าในยกแรก โปรวอดริค็อฟสามารถชกแบรดลีย์ลงไปนอนกับพื้นเวทีได้ แต่กรรมการก็ไม่นับ และในยกสุดท้ายก็เป็นฝ่ายถูกถลุงซะจนเกือบจะเอาตัวไม่รอด จนเมื่อครบ 12 ยก ปรากฏว่าแบรดลีย์เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนโปรวอดนิค็อฟไปได้อย่างฉิวเฉียด ซึ่งถ้าหากว่ากรรมการได้นับ 8 แบรดลีย์ในยกแรกแล้ว จะทำให้คะแนนของโปรวอดนิค็อฟเป็นฝ่ายชนะไปทันที[6]

ในวันที่ 13 ตุลาคม ปีเดียวกัน แบรดลีย์ ได้ป้องกันตำแหน่งกับ ฆวน มานูเอล มาร์เกซ นักมวยชาวเม็กซิกันชื่อดัง ที่เป็นผู้เอาชนะทีเคโอปาเกียวมาได้อย่างสวยงามก่อนหน้านั้น ครั้งนี้แบรดลีย์ได้พัฒนาการชกของตนเองขึ้นมา เมื่อเป็นฝ่ายสามารถชกมาร์เกซได้อย่างจะแจ้งกว่าเห็นได้ชัด และเกือบจะได้นับมาร์เกซในปลายยกสุดท้ายด้วยซ้ำ จึงเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ [7]

ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2557 แบรดลีย์ มีกำหนดชกอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 กับ แมนนี ปาเกียว ที่ลาสเวกัส โดยแบรดลีย์เปิดเผยว่า ชัยชนะของตนในครั้งแรกคราวนั้น ตนเป็นฝ่ายถูกวิจารณ์เยอะ จนเกือบจะฆ่าตัวตายเลยทีเดียว[8] และผลการชกออกมา ปรากฏว่าแบรดลีย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบเอกฉันท์ 118-110, 116-112 และ 116-112[9]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นเวลเตอร์เวท
    • ชิง, 23 กันยายน 2548 ชนะคะแนน ฟรันซิสโก​ รินกอน (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ที่ ร้านขายวัสดุก่อสร้าง​โคโรนา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 17 กุมภาพันธ์​ 2549 ชนะอาร์ทีดี ราฟาเอล โอร์ติซ (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ยก 2 ที่ โรงแรมดับเบิลทรี ออนแทรีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย​ สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 31 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน อีลี แอดดิสัน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ โรงแรมดับเบิลทรี ออนแทรีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย​ สหรัฐ
  • แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
    • ชิง , 23 มิถุนายน​ 2549 ชนะทีเคโอ​ อาร์ตูโร อูเรนา (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ยก 3 ที่ โรงแรมดับเบิลทรี ออนแทรีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย​ สหรัฐ
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นซูเปอ​ร์ไลท์เวท (สมัยที่ 2)​
    • ชิง, 2 กุมภาพันธ์​ 2550 ชนะคะแนน มานูเอล การ์ซิอา (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ที่ เขตอนุรักษ์​อินเดียนแซนตาอิเนซ รัฐแคลิฟอร์เนีย​ สหรัฐ
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นซูเปอร์​ไลท์เวท​ (สมัยที่ 3)
    • ชิง, 7 กรกฎาคม ​2550 ชนะคะแนน มิเกล บัซเกซ (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ที่ ร้านขายวัสดุก่อสร้าง​โคโรนา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
  • แชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์​ไลท์เวท​
  • แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 1 สิงหาคม 2552 ชนะอาร์ทีดี เนท แคมเบลล์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 3 ที่ อกวาคาลิเอนเตคาสิโนรีสอร์ทสปา แรนโชมิเรจ รัฐแคลิฟอเนีย​ สหรัฐ​ (ภายหลังคณะกรรมการกีฬารัฐเนวาดาเปลี่ยนผลตัดสินเป็นไม่มีการตัดสิน)​
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 12 ธันวาคม​2552 ชนะคะแนน ลามอนท์ ปีเตอร์สัน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ อกวาคาลิเอนเตคาสิโนรีสอร์ทสปา แรนโชมิเรจ รัฐแคลิฟอเนีย​ สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 3 และชิงแชมป์โลก WBC ในรุ่นเดียวกัน, 29 มกราคม 2554 ชนะโดยเทคนิค เดวอน อเล็กซานเดอร์​ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 10 ที่ พอนทิแอกซิลเวอร์โดม พอนทิแอก รัฐมิชิแกน สหรัฐ (ต่อมาแบรดลีย์สละแชมป์ WBC)
    • ป้องกันครั้งที่ 5, 12 พฤศจิกายน​ 2554 ชนะทีเคโอ​ โฆเอล กาซามาโยร์ (ธงของประเทศคิวบา คิวบา) ยก 8 ที่ เอ็มจีเอ็มเอ็ม​แกรนด์ลาสเวกัส​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
    • สละแชมป์​
  • แชมป์โลก WBO รุ่นเวลเตอร์เวท
    • ชิง, 9 มิถุนายน​ 2555 ชนะคะแนน​ แมนนี ปาเกียว (ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์) ที่ เอ็มจีเอ็มเอ็ม​แกรนด์ลาสเวกัส​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 16 มีนาคม 2556 ชนะคะแนน รุสลัน โปรวอดนิค็อฟ (ธงของประเทศรัสเซีย รัสเซีย) ที่ ดิกนีตีเฮลท์สปอร์ตพาร์ก คาร์สัน รัฐแคลิฟอเนีย​ สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 12 ตุลาคม​ 2556 ชนะคะแนน ฆวน มานูเอล มาร์เกซ (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ที่ โธมัสแอนด์แม็กเซนเตอร์​​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
    • เสียแชมป์​, 12 เมษายน 2557 แพ้คะแนน แมนนี ปาเกียว (ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์) ที่ เอ็มจีเอ็ม​แกรนด์ลาสเวกัส​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
  • แชมป์เฉพาะกาล WBO รุ่นเวลเตอร์เวท
    • ชิง, 27 มิถุนายน 2558 ชนะคะแนน เจสซี วาร์กัส (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ ดิกนีตีเฮลท์สปอร์ตพาร์ก คาร์สัน รัฐแคลิฟอเนีย​ สหรัฐ​ (ต่อมา WBO แต่งตั้งให้แบรดลีย์เป็นแชมป์โลก)​
  • แชมป์โลก WBO รุ่นเวลเตอร์เวท (สมัยที่ 2)
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 7 พฤศจิกายน​2558 ชนะคะแนน แบรนดอน ริออส (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ โธมัสแอนด์แม็กเซนเตอร์​​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
    • สละแชมป์
  • เคย​ชิงแชมป์​ต่อไปนี้​แต่​ไม่​ส​ำ​เร็จ
    • ชิงแชมป์ WBO International รุ่นเวลเตอร์เวท, 9 เมษายน 2559 แพ้คะแนน แมนนี ปาเกียว (ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์) ที่ เอ็มจีเอ็ม​แกรนด์ลาสเวกัส​ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ

อ้างอิง[แก้]

  1. "Timothy Bradley and wife Monica". FabWags.com. สืบค้นเมื่อ 2013-10-12. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  2. WBC strips Timothy Bradley Jr. of junior welterweight title – ESPN. Sports.espn.go.com (2009-04-28). Retrieved on 2012-01-15.
  3. "ร้องสอบข้อเท็จจริง ชี้ แมนนี่ ปาเกียว แพ้แบบค้านสายตา". กะปุกดอตคอม. 10 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  4. "'ปาเกียว' ลั่น นัดล้างตา 'แบรดลีย์' สำคัญมาก". วอยซ์ทีวี. 3 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  5. "ปาเกียว มีหวัง WBO ดูเทปซ้ำให้คะแนนชนะ แบรดลีย์". กะปุกดอตคอม. 10 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  6. http://espn.go.com/boxing/story/_/id/9061409/
  7. "'แบรดลีย์' คว่ำ 'มาร์เกวซ' รักษาแชมป์ไร้พ่ายต่อไป". ไทยรัฐ. 13 October 2013. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  8. "น้อยใจ "แบรดลีย์" คิดฆ่าตัวตาย ตอนชนะ "ปาเกียว". ผู้จัดการออนไลน์. 10 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.
  9. "Presented by PlayStation... Manny Pacquiao wins by Unanimous Decision. Scores: 116-112 (x2), 118-110". Top Rank Boxing. 13 April 2014. สืบค้นเมื่อ 13 April 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]