ตุ่น จินตะเวช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตุ่น จินตะเวช
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2488
อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี
เสียชีวิต 28 เมษายน พ.ศ. 2558 (69 ปี)
โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
พรรค ชาติไทยพัฒนา
คู่สมรส อรนุช จินตะเวช
ศาสนา พุทธ

ตุ่น จินตะเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 8 สมัย สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคฯ ที่ได้รับเลือกตั้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 และเป็นพี่ชายของนายปัญญา จินตะเวช[1] สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย

ประวัติ[แก้]

ตุ่น จินตะเวช เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเกษตรศาสตร์ จาก Agriculture Gregorio Araneta University ประเทศฟิลิปปินส์[2]

นายตุ่น สมรสกับนางอรนุช จินตะเวช รองนายกองค์หารบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี มีบุตร 4 คน คือ[1]

  1. นายทนงศักดิ์ จินตะเวช
  2. นายอัครพล จินตะเวช
  3. นายนันท์นภัส จินตะเวช
  4. นางสาวตวงทิพย์ จินตะเวช

การทำงาน[แก้]

ตุ่น จินตะเวช เป็นอดีตผู้ใหญ่บ้านและกำนันในอำเภอเดชอุดม ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคมหาชน และเป็นหนึ่งในสอง ส.ส.ของพรรคมหาชน ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในสังกัดพรรคชาติไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครในนามพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรคที่ชนะการเลือกตั้งเป็น ส.ส.ในพื้นที่ภาคอีสาน

ถึงแก่อนิจกรรม[แก้]

ตุ่น จินตะเวช เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2558 สิริอายุรวม 69 ปี [3] มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 บัญชีรายการแสดงทรัพย์สินและหนี้สินของนายตุ่น จินตะเวช[ลิงก์เสีย]
  2. "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 23". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2021-09-23.
  3. โรคหัวใจ คร่า 'ตุ่น จินตะเวช' อดีต ส.ส.อุบลฯ
  4. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๑๐, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓