ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย
บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง |
ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย Policía Nacional de Colombia | |
---|---|
![]() ตราตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย | |
![]() ธงของตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย | |
![]() วัตถุทรงกลมสำหรับตกแต่งของตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย | |
คำขวัญ | Dios y Patria พระเจ้าและปิตุภูมิ |
ข้อมูลองค์กร | |
ก่อตั้ง | 5 พฤศจิกายน, ค.ศ. 1891 |
เจ้าหน้าที่ | 180,000 คน (ค.ศ. 2018) |
งบประมาณรายปี | 3.6 ถึง 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (49.210 พันล้านเปโซ) (ค.ศ. 2008)[1] |
โครงสร้างเขตอำนาจ | |
หน่วยงานแห่งชาติ | ประเทศโคลอมเบีย |
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ | ประเทศโคลอมเบีย |
ลักษณะทั่วไป |
|
ผู้บริหารหน่วยงาน |
|
หน่วยงานปกครอง | กระทรวงกลาโหมโคลอมเบีย |
คำสั่ง | 8 หน่วย
|
เขตปกครองและคำสั่ง | รายการ
|
สิ่งอำนวยความสะดวก | |
ฐานทัพอากาศ | 5 แห่ง |
บุคคลสำคัญ | |
บุคคล |
|
เว็บไซต์ | |
www | |
สี: ขาวและเขียว เพลงมาร์ช: เพลงสรรเสริญตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย |
ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย (สเปน: Policía Nacional de Colombia; อังกฤษ: National Police of Colombia) เป็นกองกำลังตำรวจแห่งชาติของประเทศโคลอมเบีย แม้ว่าตำรวจแห่งชาติไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพโคลอมเบีย (กองทัพ, กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ) แต่ก็ได้รับการถือว่าอยู่ร่วมกับ "กองกำลังสาธารณะ"[2] และยังได้รับการควบคุมโดยกระทรวงกลาโหม ซึ่งแตกต่างจากหลายประเทศที่ใช้ระบบการบังคับใช้กฎหมายที่ทำเป็นชั้น ตำรวจแห่งชาติมีเพียงกองกำลังตำรวจเท่านั้นในประเทศโคลอมเบีย หน้าที่อย่างเป็นทางการของกองทัพคือการปกป้องประเทศโคลอมเบีย บังคับใช้กฎหมายตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ รักษาและรับประกันเงื่อนไขที่จำเป็นสำหรับเสรีภาพและสิทธิของประชาชน รวมถึงเพื่อให้แน่ใจว่ามีการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในหมู่ประชาชน
ชาวโคลอมเบียสามารถติดต่อกับตำรวจได้โดยโทรฟรีหมายเลข 112 (ทั่วประเทศ) หรือ 123 (จากโบโกตา, บูการามังกา, กูกูตา, เปเรย์รา, กาลิ และเมเดยิน) หากมีเรื่องเกี่ยวกับการลักพาตัว กลุ่มเกาลา (GAULA) สามารถเข้าถึงได้ที่โทรหมายเลข 165 นอกจากนี้ยังสามารถติดต่อผ่านทางอินเทอร์เน็ตเพื่อลงบันทึกคำแนะนำ, การร้องขอ, คำถาม, ชมเชย หรือร้องเรียน โดยใช้ระบบอุทธรณ์, ร้องเรียน, การเรียกร้อง และข้อเสนอแนะ (PQRS)
ประวัติ
[แก้]การก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19
[แก้]ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ประเทศโคลอมเบียได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองจำนวนมากและพยายามที่จะกำหนดตัวเองว่าเป็นประเทศหนึ่ง ความตึงเครียดระหว่างสองพรรคการเมืองหลัก ได้แก่ พรรคเสรีนิยมโคลอมเบีย และพรรคอนุรักษ์นิยมโคลอมเบีย ได้ลุกลามไปสู่สงครามกลางเมืองจำนวนมากโดยพยายามที่จะสร้างระบบการเมืองระหว่างระบอบสหพันธรัฐหรือระบบศูนย์รวมอำนาจปกครอง และความแตกต่างที่สำคัญอื่น ๆ
ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบียได้รับการจัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย 90 ค.ศ. 1888 ภายใต้คำสั่งของรัฐบาลและขึ้นอยู่กับกระทรวงรัฐบาลที่ตั้งใจจะให้ทำหน้าที่เป็นชองดาร์เมรีสำหรับโบโกตา
สถานที่ตั้งของสถาบันใหม่มีการวางแผนที่จะเป็นกองกำลังของ 300 ชองดาร์เมรีในสามกองร้อย; บังคับบัญชาโดยร้อยตำรวจเอกหนึ่งคน, ร้อยตำรวจโทสองคน และร้อยตำรวจตรีหนึ่งคน ซึ่งทั้งหมดได้รับคำสั่งจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงสองคน
ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1890 ประธานาธิบดีรักษาการ การ์โลส ออลกูอิน มัลลาริโน อนุมัติเข้าไปในกฎหมายการอนุญาตให้จ้างผู้ฝึกสอนที่มีคุณสมบัติจากสหรัฐหรือยุโรปเพื่อจัดระเบียบและฝึกตำรวจแห่งชาติที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ซึ่งทางข้าราชการโคลอมเบียเลือกข้าหลวงฝรั่งเศสชื่อฌ็อง มารี มาร์เซอแลง ฌีลแบร์ และสถาบันนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยพระราชกฤษฎีกา 1000 ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1891
ภารกิจเริ่มต้นของสำนักงานตำรวจแห่งชาติคือการรักษาความสงบสุขของประชาชน, ปกป้องประชาชน รวมถึงทรัพย์สินของรัฐและเอกชน ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ หน่วยงานต้องบังคับใช้และรับรองสิทธิของประชาชน, รัฐธรรมนูญและกฎหมาย รวมถึงปฏิบัติตามอำนาจของตน หน้าที่ของมันยังรวมถึงอำนาจในการดำเนินการเพื่อป้องกันอาชญากรรม รวมทั้งดำเนินคดีและจับกุมผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีเจตนาที่จะไม่ยอมรับสิทธิพิเศษหรือความแตกต่างในหมู่ประชาชนทั่วไป โดยมีข้อยกเว้นประการเดียวสำหรับสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญที่ให้ความคุ้มกันแก่สมาชิกของคณะทูต
-
ประธานาธิบดี โรเบร์โต อูร์ดาเนตา อาร์เบลาเอซ
-
เจ้าหน้าที่ขนส่ง ค.ศ. 1957
-
หมู่มอเตอร์ไซค์หน่วยแรก ค.ศ. 1953
-
รถฉุกเฉินฟอร์ดคันแรก เดือนมีนาคม ค.ศ. 1952
-
ชั้นนักเรียนนายร้อยตำรวจ การ์โลส โอลกูอิน ค.ศ. 1951 ที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจเอสกูเอลา
-
เซนตีเนลา นิตยสารจากชั้นนักเรียนนายร้อยตำรวจ การ์โลส โอลกูอิน ค.ศ. 1951
หลังจากเกินสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1895 ในสมัยประธานาธิบดี ราฟาเอล นุญเญซ ประธานาธิบดีเกิดไม่อยู่ และมิเกล อันโตนิโอ กาโร เข้ารับตำแหน่งชั่วคราว กาโรประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วไปซึ่งมีการโอนอำนาจเหนือสำนักงานตำรวจแห่งชาติไปยังกระทรวงการสงครามเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1896 และสมาชิกได้รับสิทธิพิเศษเช่นเดียวกับกำลังพลทหาร
เมื่อประธานาธิบดี มานูเอล อันโตนิโอ ซันเซลเมนเต ได้รับการแทนที่โดยรองประธานาธิบดี โฆเซ มานูเอล มาร์โรกิน ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ตำรวจแห่งชาติได้ปรับโครงสร้างและจัดระเบียบในลักษณะทางทหาร จากนั้นจึงโอนกลับไปยังกระทรวงรัฐบาล เพื่อรับประกันความปลอดภัยของโบโกตา โดยตำรวจแห่งชาติได้รับการแบ่งออกเป็นเจ็ดเขตเพื่อให้ครอบคลุมทั้งเมือง กองทุนรวมที่เรียกว่ากาฆาเดกราติฟิกาซิโอเนสได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อจ่ายผลประโยชน์ให้แก่สมาชิกบริการ ซึ่งได้รับเงินสนับสนุนจากกำหนดที่บังคับใช้กับประชากรพลเรือน ส่วนใน ค.ศ. 1899 ตำรวจแห่งชาติมีกำลังพล 944 นาย โดยแบ่งออกเป็นแปดหมวด
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Procaduria01.jpg/220px-Procaduria01.jpg)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-21. สืบค้นเมื่อ 2009-06-21.
- ↑ Articles 216–218, Political Constitution of Colombia เก็บถาวร มิถุนายน 20, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- เว็บไซต์ทางการ (สเปน)