ข้ามไปเนื้อหา

ฉาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฉาน
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวย่อ禅
จีนตัวเต็ม禪
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินChán
เวด-ไจลส์Ch'an2
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งSim4
จีนสมัยกลาง
จีนสมัยกลางDzyen
ชื่อภาษาเวียดนาม
เวียดนามThiền
ฮ้าน-โนม禪
ชื่อภาษาเกาหลี
ฮันกึล선
ฮันจา禪
การถอดเสียง
อาร์อาร์Seon
ชื่อภาษาญี่ปุ่น
คันจิ禅
ฮิรางานะぜん
การถอดเสียง
โรมาจิZen

ฉาน (จีน: 禪 จากภาษาสันสกฤต ธฺยาน[1]) เป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายมหายาน เน้นการฝึกสมาธิด้วยการทำจิตให้ว่าง[2] จนเกิดการตื่นรู้โดยฉับพลัน

นิกายฉานกำเนิดขึ้นในประเทศจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 และแพร่หลายมากในสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง[3] ต่อมาหลังสมัยราชวงศ์หยวนจึงผสมผสานกับนิกายสุขาวดี และแพร่หลายไปยังประเทศอื่น ๆ จนเป็นต้นกำเนิดของนิกายเถี่ยนในประเทศเวียดนาม นิกายซ็อนในประเทศเกาหลี และนิกายเซนในประเทศญี่ปุ่น[1]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Zen". Lexico. 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-06-12. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2020.
  2. ↑ "Zen". Cambridge University Press. 2020. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2020.
  3. ↑ Hershock, Peter (2019), "Chan Buddhism", ใน Zalta, Edward N. (บ.ก.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (พิมพ์ครั้งที่ Spring 2019), Metaphysics Research Lab, Stanford University, สืบค้นเมื่อ 2020-01-17