จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน
Emperor Wen of (Liu) Song
宋文帝像.jpg
จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง
ครองราชย์424 – 453
ก่อนหน้าจักรพรรดิหลิวซ่งเฉา
ถัดไปหลิว เช่า
พระสนมเหวินหยวนไทเฮา
เจ้าไทเฮา
เสวียนไทเฮา
พระราชบุตรหลิว เช่า
หลิว จุ้น
จักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่
หลิว ซัว
หลิว เส้า
หลิว ตัน
หลิว หง
หลิว ฮุย
หลิว จาง
หลิว หุน
จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง
หลิว ซิ่วเหริน
หลิว ซิ่วเหยิน
หลิว ซิ่วเหมา
หลิว ซิ่วฟ่าน
หลิว ซิ่วหรัว
องค์หญิงตงหยางเซียน<brองค์หญิงไฮ่หยวน
องค์หญิงจางเจิ้ง
องค์หญิงหลินฉวน
องค์หญิงไห่หยาง
องค์หญิงซินไค่
องค์หญิงหนานหยาง
องค์หญิงหลางหยาเฉิน
องค์หญิงหนานเซียน
องค์หญิงซุ่นหยาง
องค์หญิงลู่เจียง
พระนามเต็ม
ชื่อสกุล: หลิว (劉; liú)
ชื่อ: อี้หลง (義隆, yì lóng)
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
initially Jing (景, jǐng),
literary meaning "decisive",
later Wen (文, wén),
literary meaning: "civil"
วัดประจำรัชกาล
initially Zhongzong (中宗),
later Taizu (太祖)
พระราชบิดาจักรพรรดิหลิวซ่งอู่
พระราชมารดาจักรพรรดินีจาง
ประสูติ407
สวรรคต453 (อายุ 46)

จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน (จีน: 宋文帝; พินอิน: Song Wen-di; อังกฤษ: Emperor Wen of (Liu) Song) (407 – 16 มีนาคม 453) พระนามเดิม หลิว อี้หลง (จีนตัวย่อ: 刘义隆; จีนตัวเต็ม: 劉義隆) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน พระองค์เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิหลิวซ่งอู่ (หลิวอวี้) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์หลิวซ่ง หลังจากพระราชบิดาของพระองค์สวรรคตลงในปี ค.ศ. 422 พระเชษฐาของพระองค์พระนามว่า หลิว อี้ฝู ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิหลิวซ่งเฉ่า ในปี ค.ศ. 424 กลุ่มขุนนางคิดว่าจักรพรรดิหลิวซ่งเฉาไม่เหมาะที่จะเป็นจักรพรรดิ จึงร่วมมือกันปลดจักรพรรดิหลิวซ่งเฉาออก และสถาปนาหลิว อี้หลงเป็นจักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน

หลังจากขึ้นครองราชย์แล้ว 29 ปี จักรพรรดิต้าเหวิน ได้สานต่อแผนการอันยิ่งใหญ่ของพระราชบิดา โดยที่ดินบางส่วนของ ราชวงศ์จิ้น ในประวัติศาสตร์ เรียกว่า "หยวนเจี๋ย" (元嘉之治) ในเวลานั้นเรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรืองและความเข้มแข็ง เนื่องจากความอุตสาหะของจักรพรรดิ และพระอัจฉริยภาพในการหาเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถและซื่อสัตย์มาทำหน้าที่บริหาร อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินก็ยังมีความผิดพลาดจากการพยายามโจมตีเว่ยเหนือ (ศัตรู)แต่พ่ายศึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยการใช้กลยุทธ์ที่ผิดพลาด ทำให้บทบาทของพระองค์อ่อนแอลงเมื่อปลายรัชกาล ในปี ค.ศ. 453 พระองค์ทรงพิโรธที่รัชทายาทหลิว เช่า สาปแช่งพระองค์ พระองค์ทรงวางแผนที่จะขับไล่หลิว เช่า ออกจากแผ่นดินหลิวซ่ง แต่เมื่อแผนนี้รั่วไหล หลิว เช่าจึงก่อการรัฐประหาร และลอบปลงพระชนม์พระองค์และขึ้นครองราชย์แทน ไม่ถึงหนึ่งปีถัดมาน้องชายของหลิว เช่าก่อการปฏิวัติ และได้ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิหลิวซ่งเส้าอู่

อ้างอิง[แก้]

ก่อนหน้า จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน ถัดไป
จักรพรรดิหลิวซ่งเฉ่า 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์จีน
(ค.ศ. 407-453)
2rightarrow.png หลิว เช่า