ก่งจินโอว
| คำแปล: ถ้วยทองแกร่ง (ความหมายโดยศัพท์) | |
|---|---|
| 鞏金甌 | |
 สกอร์เพลง"ก่งจินโอว"พร้อม Gongche notation | |
เพลงชาติของ  จักรวรรดิต้าชิง | |
| เนื้อร้อง | เหยียน ฟู่ |
| ทำนอง | Bo Tong |
| รับไปใช้ | 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 |
| เลิกใช้ | 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912 |
| ตัวอย่างเสียง | |
| ถ้วยทองแกร่ง | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีนตัวเต็ม | 鞏金甌 | ||||||||||
| จีนตัวย่อ | 巩金瓯 | ||||||||||
| |||||||||||
ก่งจินโอว (จีน: 鞏金甌; พินอิน: gǒng jīn'ōu) เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการเพลงแรกของประเทศจีน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในระยะสุดท้ายของจักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิง (1644–1912) เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911[1] เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียง 6 วัน เนื่องจากสาธารณรัฐจีนสามารถโค่นล้มรัฐบาลจีนราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ
ภูมิหลัง
[แก้]ชื่อของเพลงก่งจินโอว หากแปลโดยศัพท์จะแปลได้ว่า "ถ้วยทองแกร่ง" แต่ถ้าแปลเอาความหมาย จะหมายความว่า "จักรวรรดิทองแกร่งกล้า" ทำนองเพลงประพันธ์โดย ผู่ ถง (溥侗) นายทหารระดับสูงในกรมทหารรักษาพระองค์ ส่วนเนื้อร้องซึ่งเขียนขึ้นด้วยอักษรจีนตัวเต็มนั้นประพันธ์โดย เหยียน ฟู่ (嚴復) ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งจักรพรรดินาวีต้าชิง[2] โดยมี กัว เฉิงซิน (郭曾炘) เสนาบดีกระทรวงราชพิธี เป็นผู้ปรับปรุงเล็กน้อยและเรียบเรียงดนตรี[3]
เพลงก่งจินโอวได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโดยรัฐบาลต้าชิง เมื่อวันที่ 13 เดือน 8 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเซวียนถ่ง ปีที่ 3 (ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ตามปฏิทินเกรกอเรียน)[4] อย่างไรก็ตาม ในอีก 6 วันถัดมาได้เกิดการจลาจลที่เมืองอู่จาง (Wuchang Uprising) ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงด้วยการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 และติดตามด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์]ปีเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เพลงนี้ไม่มีฐานะเกียรติยศใด ๆ อีกต่อไป[5]
เนื่องจากเนื้อหาในเพลงนี้กล่าวสรรเสริญราชวงศ์ชิงโดยเฉพาะ จึงจัดได้ว่าเพลงนี้ควรนับเข้าเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (Royal anthem) ได้เช่นกัน
รายละเอียด
[แก้]ชื่อ
[แก้]
โอว (甌) คือถ้วยใส่ไวน์ชนิดหนึ่ง จินโอว (金甌／金瓯) หรือถ้วยทอง สื่อถึง "ประเทศที่ไม่มีวันทำลายได้"[6] จักรพรรดิชิงใช้ถ้วยนั้นในเชิงพิธี ถ้วยที่ประดับด้วยไข่มุกและอัญมณี เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ถ้วยทองแกร่งอนันต์" (Jin'ou Yonggu Bei 金甌永固杯)[6] เนื่องจากคำว่า ก่ง 鞏 หมายถึง "เพื่อทำให้มั่นคงขึ้น" หรือ "เพื่อเสริมความแข็งแกร่ง" ชื่อเต็มอาจแปลได้ว่า "เสริมสร้างการถือครองถ้วยทองคำของเราให้แข็งแกร่งขึ้น"[6]
ดนตรี
[แก้]![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
บทร้อง
[แก้]| อักษรจีนตัวเต็ม | อักษรจีนตัวย่อ | ฮั่นยฺหวี่พินอิน | ถอดเป็นสัทอักษรสากล | แปลอังกฤษ[7] | แปลไทย |
|---|---|---|---|---|---|
|
鞏金甌， |
巩金瓯， |
Gǒng Jīn'ōu |
[kʊ̀ŋ t͡ɕín.óʊ̯] |
Solidify our golden empire, |
จักรวรรดิทองแกร่งกล้า |
เทียนโฉว (天幬／天帱) ในแถวที่สองสื่อถึงอาณัติแห่งสวรรค์ ซึ่งเป็นตัวแทนราชวงศ์อันชอบธรรม[8] ถงเผา (同袍) พาดพิงถึงบทกวีในชือจิงที่หมายถึง "มีเป้าหมายและความภักดีร่วมกัน" หรือเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเดียวกัน[9] ในเนื้อเพลงที่ถอดความสมัยใหม่ วลีดังกล่าวมักเขียนผิดเป็น ถงเปา (同胞; "เพื่อนร่วมชาติ") ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายทางเชื้อชาติซึ่งขุนนางชาวแมนจูผู้ปกครองราชวงศ์ชิงของจีนต้องการหลีกเลี่ยงโดยเจตนา[10]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Nielsen, Mads Vesterager (2021-02-25). "One song under Heaven: A history of China's national anthems". The China Project (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-07-22.
- ↑ Ye & Eccles 2007, pp. 451–52.
- ↑ Ye & Eccles 2007, p. 452.
- ↑ Ye & Eccles 2007, p. 442.
- ↑ Ye & Eccles 2007, p. 457.
- 1 2 3 Ye & Eccles 2007, p. 443.
- ↑ Site of the Imperial Qing Restoration Organization
- ↑ Ye & Eccles 2007, p. 446.
- ↑ Ye & Eccles 2007, p. 446, note 39.
- ↑ Ye 2012, p. 265.
บรรณานุกรม
[แก้]- Rhoads, Edward J. M. (2000), Manchus & Han: Ethnic Relations and Political Power in Late Qing and Early Republican China 1861–1928, Seattle and London: University of Washington Press, ISBN 978-0-295-97938-0.
- Qian 钱, Renkang 仁康 (2010), World National Anthem Encyclopedia New Edition 新编世界国歌博览, Shanghai: Shanghai Music Publishing House 上海音乐出版社, ISBN 978-7-807-51549-4.
- Ye, Xiaoqing 葉小青 (2006), "Da Qing guo de guoge 大清國的國歌 [The Qing National Anthem]", Xungen 尋根, 2006 (3): 90–91, doi:10.3969/j.issn.1005-5258.2006.03.010, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-06, สืบค้นเมื่อ 2017-09-06.
- ——— (2012), Ascendant Peace in the Four Seas: Drama and the Qing Imperial Court, Hong Kong: The Chinese University of Hong Kong Press, ISBN 978-962-996-457-3.
- ———; Eccles, Lance (2007), "Anthem for a Dying Dynasty: The Qing National Anthem through the Eyes of a Court Musician", T'oung Pao, 93 (4/5): 433–58, doi:10.1163/008254307x246946, JSTOR 40376331.
