ข้ามไปเนื้อหา

กุงแน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เมืองกัวเหนย
แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ที่ตั้งจี๋อัน, มณฑลจี๋หลิน, จีน
บางส่วนเมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ
เกณฑ์พิจารณาวัฒนธรรม: (i)(ii)(iii)(iv)(v)
อ้างอิง1135-002
ขึ้นทะเบียน2004 (สมัยที่ 28)
พื้นที่59.24 ha (146.4 เอเคอร์)
พิกัด41°8′19.4″N 126°10′34.3″E / 41.138722°N 126.176194°E / 41.138722; 126.176194
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวเต็ม國內城
จีนตัวย่อ国内城
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินGúonèi Chéng
เวด-ไจลส์Kuo-Nei Ch'eng
ชื่อภาษาเกาหลี
ฮันกึล국내성
ฮันจา國內城
การถอดเสียง
อาร์อาร์Gungnae-seong
เอ็มอาร์Kungnae-sŏng
กุงแนตั้งอยู่ในมณฑลจี๋หลิน
กุงแน
ที่ตั้งกุงแน ในมณฑลจี๋หลิน
กุงแนตั้งอยู่ในประเทศจีน
กุงแน
กุงแน (ประเทศจีน)

กุงแน (เกาหลี: 국내성; ฮันจา: 國內城) เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอของเกาหลีโบราณ[1] ซึ่งตั้งอยู่ในแมนจูเรียและคาบสมุทรเกาหลี[2] ป้อมปราการชั้นนอกมีความยาวทั้งสิ้น 2886 เมตร[3] ตั้งอยู่ในเมืองจี่อัน มณฑลจี๋หลิน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เนื่องจากมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น กุงแนจึงถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2004[4] เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกเมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณร่วมกับเมืองภูเขาฮวันโดและเมืองอนยอซานที่อยู่ใกล้เคียง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในปัจจุบัน

ประวัติศาสตร์

[แก้]

กุงแนได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงโดย พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ ในช่วงเดือนที่ 10 ของปี ค.ศ. 3 เมืองนี้ถูกปล้นสะดมหลายครั้งจนกระทั่งกษัตริย์องค์ที่ 19 พระเจ้าควังแกโทมหาราชซึ่งขยายอาณาเขตของโคกูรยอออกไปอย่างมากและทำให้เมืองนี้เป็นที่น่าเกรงขามในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ[5] เมื่อพระเจ้าควังแกโทสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระราชโอรสของพระองค์พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอได้สืบราชบัลลังก์และย้ายเมืองหลวงลงมายังเปียงยางในปี ค.ศ. 427[6][7]

ก่อนการล่มสลายของอาณาจักรโคกูรยอทำให้เมืองกุงแนตกเป็นของพันธมิตรชิลลา-ถัง เมื่อขุนพล ย็อน นัม-แซ็ง บุตรชายของยอนแกโซมุนยอมจำนนในปี ค.ศ. 666[7] และอาณาจักรโคกูรยอล่มสลายในปี ค.ศ. 668[8] เมื่อกองทัพถังเข้ายึดเปียงยางและเข้าควบคุมตัวพระเจ้าโพจังแห่งโคกูรยอและ ย็อน นัม-ก็อน[9]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Complex of Koguryo Tombs (UNESCO/NHK) (วีดิทัศน์). UNESCO. 2010 โดยทาง ยูทูบ.
  2. The Capital City of Koguryo Viewed from the Satellite (enlarged edition) Northeast Asian History Foundation, Retrieved 2015-06-27
  3. 국내성 [國內城]. 네이버 백과사전 (ภาษาเกาหลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กรกฎาคม 2012.
  4. "Capital Cities and Tombs of the Ancient Koguryo Kingdom". UNESCO World Heritage Centre. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2021.
  5. Water Jung (1998).《Nation building:the geopolitical history of Korea》. University Press of America. p. 18. ISBN 0-7618-1273-3.
  6. Hyon-hui Yi, Song-su Pak, Naehyeon Yun (2005).《New history of Korea》. Jimoondang. p. 224. ISBN 89-88095-85-5.
  7. 1 2 Ho-tae Cheon (2007).《The Dreams of the Living and Hopes of the Dead:Goguryeo Tomb Murals》. Seoul National University Press. p. 4, 10. ISBN 89-521-0729-2.
  8. Djun Kil Kim. "Ths history of Korea, 2nd edition". The greenwood histories of the modern nations. p. 43. ISBN 1-61069-582-8.
  9. Northeast History Foundation (2007). Journal of Northeast Asian History. Vol. 4 (1–2): 181. ISSN 1976-3735