การลงโทษทางกาย
การลงโทษทางกาย[1] (อังกฤษ: corporal punishment/physical punishment) เป็นการลงโทษที่มีเจตนาที่จะก่อให้เกิดความเจ็บปวดทางกายแก่บุคคล เมื่อลงโทษทางกายกับผู้เยาว์ โดยเฉพาะในบ้านและโรงเรียน วิธีการอาจรวมถึงการตี เมื่อลงโทษกับผู้ใหญ่ อาจเป็นการลงโทษนักโทษและทาส และอาจใช้วิธีการต่าง ๆ เช่น การเฆี่ยนด้วยเข็มขัดหรือแส้
การลงโทษทางกายสำหรับความผิดหรือการบาดเจ็บ รวมถึงการโบย การตีตรา และแม้แต่การตัดอวัยวะ เป็นสิ่งที่ปฏิบัติกันในอารยธรรมส่วนใหญ่มาตั้งแต่สมัยโบราณ แต่การลงโทษเหล่านี้ถูกมองว่าโหดร้ายมากขึ้นเรื่อย ๆ นับตั้งแต่การพัฒนาแนวคิดมนุษยธรรมนิยมหลังยุคเรืองปัญญา โดยเฉพาะในโลกตะวันตก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 การลงโทษทางกายถูกยกเลิกจากระบบกฎหมายของประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่[2]
การเฆี่ยนตีตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเพื่อทำให้เกิดความเจ็บปวด อาจใช้ไม้เรียว สายหนัง หรือเข็มขัด เช่นการลงโทษเด็กนักเรียนในโรงเรียนหรือแม้แต่ที่บ้าน ซึ่งปัจจุบันหลายประเทศถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย[3] อีกทั้งยังเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนประการหนึ่ง
การใช้ในปัจจุบัน
[แก้]
สถานะทางกฎหมาย
[แก้]
ข้อมูลเมื่อ 2021[update] การลงโทษทางกายผิดกฎหมายในทุกกรณีรวมทั้งที่บ้านใน 63 ประเทศ และ 3 ดินแดน[4] รัฐที่ห้ามลงโทษทางกายกับเด็กในทุกกรณีมีดังรายชื่อด้านล่าง (เรียงตามลำดับเวลา):
สำหรับภาพรวมของการใช้และการห้ามลงโทษทางกายกับเด็กในโลก แสดงในตารางด้านล่าง
| บ้าน | โรงเรียน | ระบบอาญา | การดูแลทางเลือก | ||
| เป็นการลงโทษสำหรับอาชญากรรม | เป็นมาตรการทางวินัย | ||||
| ห้าม | 67 | 130 | 156 | 117 | 39 |
| ไม่ห้าม | 131 | 68 | 41 | 77 | 159 |
| ไม่ทราบสถานะทางกฎหมาย | - | - | 1 | 4 | - |
การลงโทษทางกายทางอาญา
[แก้]
รายชื่อ 33 ประเทศที่อนุญาตให้ใช้การลงโทษทางกายทางอาญา:
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน สาขานิติศาสตร์ ปรับปรุง 11 มี.ค. 2545/สาขารัฐศาสตร์ ปรับปรุง 17 ส.ค. 44
- ↑ "Corporal punishment". Encyclopædia Britannica. 9 November 2014.
- ↑ Global Initiative to End All Corporal Punishment of Children (ในภาษาอังกฤษ)
- 1 2 "States which have prohibited all corporal punishment". www.endcorporalpunishment.org. Global Initiative to End All Corporal Punishment of Children. 29 January 2018.
- ↑ "Aruba has prohibited all corporal punishment of children - Global Initiative to End All Corporal Punishment of Children". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 March 2018. สืบค้นเมื่อ 6 March 2018.
- ↑ "Lao PDR on Historic Ban of Corporal Punishment" (Press release). Unicef. 30 April 2024. สืบค้นเมื่อ 9 May 2024.
- ↑ "Tajikistan prohibits all corporal punishment of children". End Corporal Punishment. 28 August 2024. สืบค้นเมื่อ 30 August 2024.
- ↑ "UNICEF hails Thailand's ban on corporal punishment for kids". The Nation. Bangkok. 26 March 2025. สืบค้นเมื่อ 30 March 2025.
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-19. สืบค้นเมื่อ 2016-12-10.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Barathan, Gopal; The Caning of Michael Fay, (1995). A contemporary account of an American teenager ( Michael P. Fay ) caned for vandalism in Singapore.
- Gates, Jay Paul and Marafioti, Nicole; (eds.), Capital and Corporal Punishment in Anglo-Saxon England, (2014). Woodbridge: Boydell & Brewer.
- Moskos, Peter; In Defence of Flogging, (2011). An argument that flogging might be better than jail time.
- Scott, George; A History of Corporal Punishment, (1996).
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- "Spanking"[usurped] (Ontario Consultants on Religious Tolerance)
- Center for Effective Discipline (USA)
- World Corporal Punishment Research
- Global Initiative to End All Corporal Punishment of Children
 | บทความมานุษยวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |