กองทัพรัฐฉานใต้
| กองทัพรัฐฉานใต้ | |
|---|---|
| ရှမ်းပြည်တပ်မတော် - တောင်ပိုင်း တပ်ႉသိုၵ်းၸိုင်ႈတႆး - ပွတ်းၸၢၼ်း | |
ธงกองทัพรัฐฉานใต้ | |
| ผู้นำ | เจ้ายอดศึก (พ.ศ. 2539–2557) |
| ปีที่ปฏิบัติการ | พ.ศ. 2539 - ปัจจุบัน |
| กองบัญชาการ | ดอยไตแลง, รัฐฉาน, ประเทศพม่า |
| ภูมิภาคปฏิบัติการ | รัฐฉาน, แนวชายแดนพม่า-จีน แนวชายแดนพม่า-ไทย |
| แนวคิด | ชาตินิยมไทใหญ่ ระบอบสหพันธรัฐ |
| พันธมิตร |
|
| ฝ่ายตรงข้าม | รัฐฝ่ายตรงข้าม
'ฝ่ายตรงข้ามที่ไม่ใช่รัฐ |
| การต่อสู้และสงคราม | ความขัดแย้งภายในประเทศพม่า |
กองทัพรัฐฉานใต้ (อังกฤษ: Shan State Army-South; พม่า: ရှမ်းပြည် တပ်မတော် (တောင်ပိုင်း); ไทใหญ่: တပ်ႉသိုၵ်းၸိုင်ႈတႆး - ပွတ်းၸၢၼ်း) เป็นกลุ่มกอบกู้เอกราชของชนชาติไตหรือไทใหญ่ในแผ่นดินรัฐฉานที่ใหญ่ที่สุดที่ยังต่อสู้เพื่อต่อต้านพม่า[1] ผู้นำคนปัจจุบันของกองทัพรัฐฉานใต้คือเจ้ายอดศึก เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เจ้ายอดศึกได้ประกาศว่าไม่มีการแบ่งแยกระหว่างกองทัพรัฐฉานใต้และเหนือ ณ ที่มั่นที่กองทัพที่ดอยไตแลง[2] โดยเจ้าจายทูรองผู้บัญชาการกองทัพรัฐฉานเหนือได้ยืนยันถึงการรวมตัวเป็นพันธมิตรระหว่างกองทัพทั้งสองด้วย
เขตพื้นที่
[แก้]กองทัพรัฐฉานใต้มีฐานที่มั่น 5 แห่งตามแนวชายแดนไทย-พม่าได้แก่ ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นหลักตรงข้ามอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ดอยมูนเมิง อยู่ตรงข้ามอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ดอยดำ อยู่ตรงข้ามอำเภอเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่ ดอยสามสิบ อยู่ตรงข้ามอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ดอยก่อวันอยู่ตรงข้ามอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย[3]
ขนาด
[แก้]ประมาณว่าในปัจจุบันกองทัพรัฐฉานมีทหารราว 8,000-14,000 คน[ต้องการอ้างอิง] โดยมีเจ้ายอดศึกเป็นผู้นำ แม้จะมีฐานที่มั่นโดดเดี่ยวบนยอดเขาแต่เชื่อว่าได้รับการสนับสนุนด้านอาวุธจากจีนและสหรัฐ[ต้องการอ้างอิง]
พันธมิตร
[แก้]เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 กองทัพรัฐฉานใต้ได้ร่วมมือกับกองทัพแห่งชาติรัฐฉานในการต่อต้านรัฐบาลทหารพม่าเพื่อให้ได้การปกครองตนเอง[4] ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้จัดตั้งสภารัฐฉาน (SSC) ที่ดอยไตแลงภายใต้การนำของเจ้ายอดศึกโดยรวมกลุ่มที่ไม่ใช่ชาวไทใหญ่ด้วย คือสหภาพประชาธิปไตยลาหู่ (LDU), องค์กรปลดปล่อยแห่งชาติปะโอ (PNLO), สภาฟื้นฟูแห่งรัฐฉาน, คณะกรรมการความร่วมมือไต (TCC) และองค์กรแห่งชาติว้า (WNO)[5] และยังเป็นพันธมิตรกับกองทัพก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง (KNPP), พรรคเสรีภาพอาระกัน (ALP), แนวร่วมแห่งชาติชีน (CNF), สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) และองค์การแห่งชาติกะชีน (KNO) เจ้ายอดศึกยังปรารถนาที่จะฟื้นฟูพันธมิตรนี้ก่อน การเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Myanmar Peace Monitor – Restoration Council of Shan State". 6 June 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 March 2018. สืบค้นเมื่อ 9 April 2016.
- ↑ www.shanland.org/index.php?option=com_content&view=article&id=3708:ssa-south-ssa-north-declare-we-are-one-&catid=85:politics&Itemid=266
- ↑ "Shan army set to cast a wide net". S.H.A.N., 8 June, 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-09. สืบค้นเมื่อ 2009-06-12.
- ↑ "Shan rebels unite against Rangoon". BBC Burmese. May 24, 2005. สืบค้นเมื่อ 2008-02-07.
- 1 2 "Shan State Congress formed". S.H.A.N., 24 December 2008. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 April 2011. สืบค้นเมื่อ 12 June 2009.