โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน

ราชรัฐโฮเฮนโซลเลิร์น- ซิกมาริงเง็น Fürstentum Hohenzollern-Sigmaringen
ราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชรัฐในเครือสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ ราชรัฐในเครือสมาพันธรัฐเยอรมัน
← ค.ศ. 1576–ค.ศ. 1850 →
Flag
คำขวัญ ละติน: Nihil Sine Deo (อังกฤษ: Nothing without God)
โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น ค.ศ. 1848
เมืองหลวง	ซิกมาริงเง็น
ภาษา	เยอรมัน
ศาสนา	โรมันคาทอลิก
รัฐบาล	ราชาธิปไตย
ยุคประวัติศาสตร์	ยุคกลาง
- การแบ่งแยกอาณาจักร     เคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น	ค.ศ. 1576 ค.ศ. 1576
- ยกฐานะเป็นราชรัฐ	ค.ศ. 1623
- รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ     ราชอาณาจักรปรัสเซีย	ค.ศ. 1850 ค.ศ. 1850

ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น (เยอรมัน: Fürstentum Hohenzollern-Sigmaringen, อังกฤษ: Hohenzollern-Sigmaringen) ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นเป็นสาขาอาวุโสของสาขาชวาเบียของราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น ที่ไม่เป็นที่รู้จักกันมากเท่ากับสาขาฟรังโคเนียที่กลายมาเป็นเบอร์กราฟแห่งเนิร์นแบร์กและต่อมาปกครองบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียและจักรวรรดิเยอรมัน ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นปกครอง "อาณาจักรเคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น" (เยอรมัน: Grafschaft Hohenzollern-Sigmaringen) ที่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็น "ราชรัฐ" (เยอรมัน: Fürstentum Hohenzollern-Sigmaringen)

ประวัติ

อาณาจักรเคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1576 จากการแบ่งแยกอาณาจักรเคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์นซึ่งเป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเคานท์คนสุดท้ายชาร์ลส์ที่ 1 เคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์นเสียชีวิต ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายสามคน:

• ไอเทล ฟรีดริชที่ 4 เคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น (ค.ศ. 1545–1605)
• ชาร์ลส์ที่ 2 เคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น (ค.ศ. 1547–1606)
• คริสทอฟแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อค (ค.ศ. 1552–1592)

เคานท์แห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นครองราชรัฐขนาดย่อมทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี โฮเฮนโซลเลิร์นแห่งซิกมาริงเง็นและสาขาโฮเฮนโซลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็นซึ่งเป็นสาขาอาวุโสที่สุดของราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น และ โฮเฮนโซลเลิร์นแห่งไฮเกอร์ล็อคยังคงเป็นโรมันคาทอลิก ซึ่งต่างจากตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์นแห่งบรานเดนบวร์ก และปรัสเซีย

ราชรัฐกลายมาเป็นรัฐอิสระในปี ค.ศ. 1815 หลังจากสงครามนโปเลียน แต่คาร์ลผู้เป็นประมุขก็มาถูกถอดจากตำแหน่งระหว่างการปฏิวัติของ ค.ศ. 1848 คาร์ล อันทอนพระโอรสหันไปหารัสเซียเพื่อขอความช่วยเหลือ กองทัพปรัสเซียมาถึงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1849 ในสนธิสัญญาที่ลงนามในเดือนธันวาคมโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นก็ถูกผนวกโดยปรัสเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1850 แต่การผนวกก็มิได้หมายถึงการสิ้นสุดของตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น

ตราอาร์มของตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น

เจ้าชายองค์สุดท้ายคาร์ล อันทอนมีตำแหน่งเป็นประธานรัฐมนตรีแห่งปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1858 ถึง ค.ศ. 1861 พระโอรสองค์ที่สองคาร์ล ไอเทิล ฟรีดริชแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชาย (ค.ศ. 1866–ค.ศ. 1881) และต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย (ค.ศ. 1881–ค.ศ. 1914) และครองราชย์จนเมื่อราชอาณาจักรโรมาเนีย สลายตัวลงในปี ค.ศ. 1947

เมื่อตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็นมาสิ้นสุดลงเมื่อคอนแสตนตินแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็นเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1869 ประมุขของตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น คาร์ล อันทอนแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็นก็ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชาย (Fürst) แห่งโฮเฮนโซลเลิร์นแทนที่จะเป็นเพียงโฮเฮนโซลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น

การเป็นปฏิปักษ์โดยฝ่ายฝรั่งเศสเต่อการขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนของพระเชษฐาของคาโรลเจ้าชายเลโอโปลด์ เป็นต้นเหตุของสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (ค.ศ. 1870–ค.ศ. 1871) ที่นำไปสู่การก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1871.

ดูเพิ่ม

• จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์