โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
การจำแนกและทรัพยากรภายนอก
Centrilobular emphysema 865 lores.jpg
Gross pathology of a lung showing centrilobular-type emphysema characteristic of smoking. This close-up of the fixed, cut lung surface shows multiple cavities lined by heavy black carbon deposits.
ICD-10 J40J44, J47
ICD-9 490492, 494496
OMIM 606963
DiseasesDB 2672
MedlinePlus 000091
eMedicine med/373 emerg/99
MeSH C08.381.495.389

โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (อังกฤษ: chronic obstructive pulmonary disease (COPD), chronic obstructive lung disease (COLD), chronic obstructive airway disease (COAD)) เป็นโรคปอดอุดกั้นชนิดหนึ่ง มีลักษณะเฉพาะคือทำให้อากาศไหลผ่านทางเดินหายใจได้ไม่ดีอย่างเรื้อรัง และมักจะแย่ลงเมื่อเวลาผ่านไป อาการที่พบบ่อยได้แก่ เหนื่อย ไอ และมีเสมหะ ผู้ป่วยหลอดลมอักเสบเรื้อรังส่วนใหญ่จะมี COPD ด้วย

สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของ COPD คือการสูบบุหรี่ สาเหตุอื่นๆ ที่มีบทบาทบ้างแต่น้อยกว่าการสูบบุหรี่ได้แก่ มลพิษอากาศ พันธุกรรม เป็นต้น สาเหตุของมลพิษอากาศที่พบบ่อยในประเทศที่กำลังพัฒนาอีกอย่างหนึ่งได้แก่อากาศเสียจากการทำอาหารหรือควันไฟ การสัมผัสสิ่งระคายเคืองเหล่านี้ต่อเนื่องกันเป็นเวลานานจะกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาการอักเสบขึ้นในเนื้อปอด ทำให้หลอดลมเล็กๆ ตีบลง และเนื้อปอดถูกทำลาย เรียกว่า ถุงลมโป่งพอง (อังกฤษ: emphysema)